అంశం: రక్షణ వార్తను ప్రకటించువారు ఎలా ఉండాలి.

Gospel Preachers in Bible

మూల వాక్యం:

(రెండవ కొరింథీయులకు) 6:2

అనుకూల సమయమందు నీ మొరనాలకించితిని; రక్షణ దినమందు నిన్ను ఆదుకొంటిని అని ఆయన చెప్పుచున్నాడు గదా!

-అనుకూల సమయం ఇదియే.

ఉపోద్ఘాతం:

అపొస్తలుడైన పౌలు రెండవ కొరింథీయులకు రాసిన పత్రిక ఆరవ అధ్యాయం, ఆదిమ సంఘంలో నెలకొన్న ఒక తీవ్రమైన ఆత్మీయ సంక్షోభానికి (Spiritual Crisis) అద్దం పడుతుంది. కొరింథు సంఘంలోకి ప్రవేశించిన అబద్ధ బోధకులు సంఘాన్ని దారితప్పిస్తూ, దేవుని కృపను చౌకబారుగా మార్చివేస్తున్న అత్యంత ప్రమాదకరమైన పరిస్థితులలో పౌలు ఈ లేఖను కలంతో కాకుండా కన్నీటితో రాశాడు [Source: Colin G. Kruse, Tyndale New Testament Commentaries on 2 Corinthians]. రక్షణ అనేది తమ ఇష్టానుసారంగా భవిష్యత్తులో ఎప్పుడో ఒకప్పుడు పొందగల ఒక సాధారణ ఆత్మీయ ప్రక్రియ అని వారు భావిస్తూ, తీవ్రమైన ఉదాసీనతలో మునిగిపోయారు. ఈ భయంకరమైన ఆత్మీయ నిద్రమత్తు నుండి వారిని మేల్కొల్పడానికి, దేవుని కృపను వ్యర్థం చేసుకోవద్దని పౌలు ఒక తండ్రి ఆవేదనతో బ్రతిమాలుతున్నాడు. సువార్తను ప్రకటించేవాడు కేవలం ఒక తత్వవేత్తగా మిగిలిపోకూడదని, నిత్య మరణపు అంచున ఉన్నవారిని రక్షించే ప్రాణదాతగా వ్యవహరించాలని ఈ చారిత్రక సందర్భం మనకు స్పష్టం చేస్తుంది.

ఈ ఆత్మీయ అత్యవసరతను నొక్కి చెప్పడానికి పౌలు పాత నిబంధనలోని యెషయా గ్రంథం 49:8ని ఉటంకిస్తున్నాడు. చారిత్రకంగా మరియు వేదాంతపరంగా పరిశీలిస్తే, యెషయా 49వ అధ్యాయం రెండవ ‘యెహోవా సేవకుని గీతం’ (Second Servant Song) గా పరిగణించబడుతుంది. ఇక్కడ యెహోవా దేవుడు తన సేవకుడైన మెస్సీయతో (క్రీస్తుతో) మాట్లాడుతూ, అనుకూల సమయమందు నీ ప్రార్థన విన్నాను అని వాగ్దానం చేస్తున్నాడు [Source: John N. Oswalt, The Book of Isaiah, NICOT]. హెబ్రీ భాషలో “అనుకూల సమయం” అనే పదానికి వాడబడిన ‘ఏత్ రాట్జోన్’ (eth ratzon) అనగా దేవుడు అత్యంత ప్రీతిపూర్వకంగా అంగీకరించే సమయం లేదా దేవుని దయారసము కుమ్మరించబడే కాలం అని అర్థం. ఇశ్రాయేలును పునరుద్ధరించి, అన్యజనులకు రక్షణ వెలుగుగా నిలబెట్టడానికి దేవుడు క్రీస్తును ఎన్నుకున్న ఆ సువర్ణ ఘడియను యెషయా తన ప్రవచనాత్మక దృష్టిలో చూశాడు.

యెషయా చూసిన ఆ పాత నిబంధన ఛాయను (Old Testament Shadow) పౌలు అమాంతం క్రొత్త నిబంధన వాస్తవంలోకి (New Testament Reality) తీసుకువచ్చాడు. ప్రవక్తల కాలంలో వాగ్దానం చేయబడిన ఆ ‘రక్షణ దినం’ భవిష్యత్తులో ఎప్పుడో రాబోయేది కాదని, క్రీస్తు సిలువ మరణ పునరుత్థానాల ద్వారా ఆ రక్షణ దినం అప్పటికే ప్రారంభమైందని పౌలు విప్లవాత్మకంగా ప్రకటించాడు [Source: Philip E. Hughes, Paul’s Second Epistle to the Corinthians, NICNT]. గ్రీకు మూలభాషలో పౌలు వాడిన ‘నిన్’ (nyn – ఇప్పుడే / ఇప్పుడు) అనే పదానికి అర్థం ‘కచ్చితమైన ఈ క్షణమే’ అని. అంటే సువార్త బోధించబడుతున్న ప్రతి క్షణం ఒక అనుకూల సమయం, ఒక రక్షణ దినం. రక్షణ అనేది మనిషి తన సౌకర్యాన్ని బట్టి నిర్ణయించుకునే వ్యవహారం కాదు, దేవుడు తెరచిన కృపాద్వారంలోకి తక్షణమే ప్రవేశించాల్సిన యుగాంతపు అత్యవసరత (Eschatological Urgency) అని దైవజనుడు పౌలు వేదాంతపరంగా నిరూపించాడు [Source: George E. Ladd, A Theology of the New Testament].

ఈ వేదాంతపరమైన వాస్తవాన్ని ఒక చారిత్రక సంఘటనతో అన్వయిస్తే దీని తీవ్రత మరింత స్పష్టంగా అర్థమవుతుంది. సుప్రసిద్ధ సువార్తికుడు డి. ఎల్. మూడీ (D.L. Moody) జీవితంలో 1871 అక్టోబర్ 8న జరిగిన సంఘటన రక్షణ వార్తను ప్రకటించే ప్రతి సేవకునికి ఒక గుణపాఠం. చికాగో నగరంలోని ఫార్వెల్ హాల్‌లో వేలాది మందికి మూడీ క్రీస్తు గురించి సువార్త ప్రకటిస్తూ, ముగింపులో వారిని వెంటనే రక్షణలోనికి నడిపించడానికి బదులుగా, “మీ ఇళ్లకు వెళ్లి ఈ వాక్యం గురించి ఆలోచించి, వచ్చే వారం మీ నిర్ణయం చెప్పండి” అని సమయం ఇచ్చాడు. కానీ అదే రోజు రాత్రి చికాగో నగరంలో భయంకరమైన మహా అగ్నిప్రమాదం (The Great Chicago Fire) సంభవించి, ఆ సభలో ఆయన ప్రసంగం విన్నవారిలో ఎంతో మంది సజీవ దహనమయ్యారు. “రేపు అనేది మన చేతుల్లో లేదు కాబట్టి, ఆ రోజు నుండి ఏ ఒక్కరికీ రక్షణ గురించి ఆలోచించడానికి నేను కనీసం ఒక్క రోజు కూడా సమయం ఇవ్వలేదు” అని మూడీ తన జీవితాంతం పశ్చాత్తాపపడ్డాడు [Source: William R. Moody, The Life of Dwight L. Moody]. “అనుకూల సమయం ఇదియే” అన్న దేవుని వాక్యానికి, దాన్ని వాయిదా వేసే మనిషి నిర్లక్ష్యానికి మధ్య ఉన్న భయంకరమైన వ్యత్యాసాన్ని ఈ చారిత్రక వాస్తవం కళ్ళకు కడుతుంది.

కాబట్టి, నేటి దైవ సేవకులు గ్రహించవలసిన అత్యున్నత సత్యం ఏమిటంటే, సువార్త ప్రకటన అనేది కేవలం విజ్ఞానాన్ని పంచే ప్రసంగం కాదు, అది నిత్యనాశనం అంచున నిలబడిన ఆత్మల పట్ల చూపే దైవిక ఆవేదన. రక్షణ దినాన్ని వాయిదా వేసే అవకాశం మానవులకు లేదు. దేవుని కృపా కాలం ముగిసిపోకముందే, సిలువ చెంతకు ప్రజలను నడిపించే ఒక ప్రాణదాత వలె “ఇదే అనుకూల సమయం, ఇదే రక్షణ దినం” అని ప్రతి దైవ సేవకుడు అత్యంత బాధ్యతతో, కన్నీటితో, మరియు శ్రేష్టమైన దైవిక అధికారంతో ప్రకటించాలి.

సందేశం:

1.) మిగుల ఓర్పు గలవారై ఉండాలి.

(రెండవ కొరింథీయులకు) 6:5

శ్రమలయందును ఇబ్బందులయందును ఇరుకులయందును దెబ్బలయందును చెరసాలలలోను అల్లరులలోను ప్రయాసములలోను జాగరములలోను ఉపవాసములలోను మిగుల ఓర్పుగలవారమై,

• -పరిచర్య నిందించబడుటకు ఒప్పుకోలేదు గాని వారు నిందించబడుటకే సాగిపోయిరి.
• -శ్రమ, ఇబ్బంది, ఇరుకు, దెబ్బలు, చెరసాల, అల్లరి, ప్రయాస, జాగారము, ఉపవాసములలో మిగుల ఓర్పు.
• -విశ్వాసికి శ్రమలే ఓర్పును బలమైనవిగా చేసేవి.

(యాకోబు) 1:3

మీరు నానా విధములైన శోధనలలో పడునప్పుడు, అది మహానందమని యెంచుకొనుడి.

-అవిశ్వాసికి శ్రమలు వైరమును / నిరాశను తెస్తాయి.

-పౌలు సహించిన శ్రమలు:

(అపొస్తలుల కార్యములు) 14:19

అంతియొకయనుండియు ఈకొనియనుండియు యూదులు వచ్చి, జనసమూహములను తమ పక్షముగా చేసికొని, పౌలుమీద రాళ్లు రువ్వి అతడు చనిపోయెనని అనుకొని పట్టణము వెలుపలికి అతనిని ఈడ్చిరి.

(అపొస్తలుల కార్యములు) 16:22,23

అప్పుడు జనసమూహము వారిమీదికి దొమ్మిగా వచ్చెను. న్యాయాధిపతులును వారి వస్త్రములు లాగివేసి వారిని బెత్తములతో కొట్టవలెనని ఆజ్ఞాపించిరి. వారు చాల దెబ్బలు కొట్టి వారిని చెరసాలలోవేసి భద్రముగా కనిపెట్టవలెనని చెరసాల నాయకునికి ఆజ్ఞాపించిరి.

(అపొస్తలుల కార్యములు) 18:12

గల్లియోను అకయకు అధిపతిగా ఉన్నప్పుడు యూదులు ఏకీభవించి పౌలుమీదికి లేచి న్యాయపీఠము ఎదుటకు అతని తీసికొనివచ్చి

(రెండవ కొరింథీయులకు) 11:23

వారు క్రీస్తు పరిచారకులా? వెఱివానివలె మాటలాడుచున్నాను, నేనును మరి యెక్కువగా క్రీస్తు పరిచారకుడను, మరి విశేషముగా ప్రయాసపడితిని, మరి అనేక పర్యాయములు చెరసాలలో ఉంటిని; అపరిమితముగా దెబ్బలు తింటిని, అనేకమారులు ప్రాణాపాయములలో ఉంటిని.

పాయింట్ వివరణ:

అపొస్తలుడైన పౌలు రెండవ కొరింథీయులకు రాసిన పత్రిక ఆరవ అధ్యాయం, దైవ పరిచర్య అనగా కేవలం వేదికపై నిలబడి చేసే ప్రసంగం కాదని, అది స్వచ్ఛందంగా స్వీకరించే ఒక సిలువ మార్గం అని విశదీకరిస్తుంది. పౌలు తన అపొస్తలత్వాన్ని నిరూపించుకోవడానికి తన విద్యార్హతలను గానీ, తనకున్న దర్శనాలను గానీ ముందుంచలేదు; తన పరిచర్యకు తగిలిన గాయాలను, తాను సహించిన శ్రమలను అధికారిక ముద్రగా చూపించాడు. “పరిచర్య నిందించబడకుండునట్లు” (2 కొరింథీ 6:3) పౌలు మరియు అతని సహచరులు శ్రమలను, ఇబ్బందులను, చెరసాలలను, దెబ్బలను తమ సొంత శరీరాల మీద భరించారు. పరిచర్యకు కళంకం రాకుండా ఉండటం కోసం, వారే నిందలను మోస్తూ ముందుకు సాగిపోయారు. ఒక విశ్వాసి ఆత్మీయ ఎదుగుదలకు శ్రమలే మూలాధారం అన్న యాకోబు 1:3 లోని వేదాంత సత్యానికి పౌలు జీవితమే సజీవ సాక్ష్యం. దేవుని ఎరుగని ఒక అవిశ్వాసికి శ్రమలు రాగానే అతనిలో దేవుని పట్ల వైరము, భయంకరమైన నిరాశ అలుముకుంటాయి. కానీ ఒక నిజమైన దైవ సేవకునికి శ్రమలు ఎదురైనప్పుడు, అవి అతని విశ్వాసాన్ని పరీక్షించి, అత్యున్నతమైన దైవిక ఓర్పును ఉత్పత్తి చేస్తాయి. పౌలు ఎదుర్కొన్న ఆ శ్రమల పర్వం అపొస్తలుల కార్యములలో చారిత్రక వాస్తవాలుగా లిఖించబడ్డాయి. లుస్త్రలో యూదులు సమూహాలను ప్రేరేపించి పౌలును రాళ్లతో కొట్టి, చనిపోయాడని భావించి పట్టణం వెలుపలికి ఈడ్చుకెళ్లిన మరణకరమైన అనుభవం (అపో.కా 14:19), ఫిలిప్పీలో రోమా న్యాయాధిపతులు బట్టలు లాగివేసి, భయంకరంగా బెత్తములతో కొట్టించి, అత్యంత పటిష్టమైన చెరసాలలో బంధించిన చీకటి రాత్రి (అపో.కా 16:22-23), గల్లియోను న్యాయపీఠము ఎదుట ప్రాణాపాయ స్థితిలో నిలబడిన సందర్భం (అపో.కా 18:12) ఇవన్నీ అపరిమితమైన దెబ్బలతో కూడిన ఒక సుదీర్ఘమైన సిలువ మోత అని 2 కొరింథీ 11:23లో పౌలు వేదాంతపరంగా క్రోడీకరించాడు.

ఈ అమానుషమైన పరిస్థితులను పౌలు ఎలా జయించగలిగాడో అర్థం చేసుకోవడానికి ఆదిమ గ్రీకు భాషలోని పదాల లోతుల్లోకి వెళ్ళాలి. దేవుని వాక్యంలో రాయబడిన “ఓర్పు” అనే పదానికి మూల గ్రీకు పదం ‘హ్యుపోమోనే’ (ὑπομονή – Hupomone). ‘థాయెర్స్ గ్రీకు లెక్సికాన్’ ప్రకారం, ‘హ్యుపో’ (hupo) అనగా కింద (under), ‘మెనో’ (meno) అనగా నిలిచియుండుట (to abide). అంటే, తట్టుకోలేని భయంకరమైన భారం కింద నలిగిపోతున్నప్పటికీ, పారిపోకుండా ఆ భారాన్ని మోస్తూ విజయవంతంగా నిలబడటమే దైవికమైన ఓర్పు [Source: Joseph H. Thayer, Greek-English Lexicon of the New Testament]. ఇది కేవలం నిస్సహాయంగా పరిస్థితిని భరించడం కాదు; శ్రమల మధ్యలో దేవుని మీద సంపూర్ణ విశ్వాసంతో చేసే వీరోచితమైన పోరాటం. అలాగే, వాక్యములోని “శ్రమలు” లేదా “ఇరుకులు” అనే పదానికి గ్రీకులో ‘త్లిప్సిస్’ (θλῖψις – Thlipsis) అనే పదాన్ని వాడారు. ప్రాచీన కాలంలో ద్రాక్ష పండ్ల నుండి లేదా ఒలీవ పండ్ల నుండి రసాన్ని తీయడానికి భారీ యంత్రాలతో వాటిని అణచివేసే ప్రక్రియను త్లిప్సిస్ అంటారు. సువార్త నిమిత్తం దైవ సేవకునిపై లోకం మోపే ఒత్తిడి (crushing pressure) ఎంత తీవ్రంగా ఉంటుందో ఈ పదం తెలియజేస్తుంది.

ఈ భాషా సౌందర్యాన్ని ఆంగ్ల అనువాదాల ద్వారా (Smart English Check) పరిశీలిస్తే దీని లోతు మరింతగా బోధపడుతుంది. సాంప్రదాయ ‘కింగ్ జేమ్స్ వర్షన్’ (KJV) దీనిని “much patience” (అధికమైన సహనము) అని అనువదించగా, ‘న్యూ ఇంటర్నేషనల్ వర్షన్’ (NIV) ఒక అడుగు ముందుకేసి “great endurance” అని అనువదించింది. ఆంగ్లంలో ‘ప్యాషన్స్’ (Patience) అనగా ఒక బస్ స్టాప్ లో బస్సు కొరకు ప్రశాంతంగా వేచి చూసే లక్షణం. కానీ ‘ఎండ్యూరెన్స్’ (Endurance) అనగా ఒక మారథాన్ పరుగుపందెంలో పాల్గొన్న క్రీడాకారుడు, తన శరీరమంతా నొప్పితో విలవిలలాడుతున్నప్పటికీ, గమ్యం చేరేవరకు పరుగు ఆపకుండా ముందుకు సాగిపోయే భయంకరమైన పోరాట పటిమ. శ్రమలలో ఒక దైవ సేవకుడు కనబరచవలసిన లక్షణం ఈ ‘ఎండ్యూరెన్స్’ అని ఆంగ్ల తర్జుమా నిరూపిస్తోంది.

ఈ తీవ్రమైన శ్రమల యొక్క చారిత్రక నేపథ్యాన్ని (Historical Context) పరిశీలిస్తే, పౌలు భరించిన దెబ్బలు ఎంత భయానకమైనవో అర్థమవుతుంది. అపొస్తలుల కార్యములు 16వ అధ్యాయంలో పౌలును ‘బెత్తములతో’ (rods) కొట్టారు అని చదువుతాము. రోమా సామ్రాజ్యంలో దీనిని ‘వెర్బరేషియో’ (Verberatio) అంటారు. ‘లిక్టర్లు’ (Lictors) అనబడే రోమా అధికారులు ఒక కట్టెల మోపును (Fasces) ఉపయోగించి, చర్మం చిరిగిపోయి రక్తమాంసాలు బయటపడేలా బహిరంగంగా దండించే భయంకరమైన శిక్ష ఇది. ఆ తర్వాత పౌలును వేసిన ‘చెరసాల’ (Prison) అనేది నేటి ఆధునిక జైలు గదుల వంటిది కాదు. అది నేలమాళిగలో, గాలి వెలుతురు చొరబడని, ఎలుకలు మరియు మురుగుతో నిండిన ఒక చీకటి గుహ. అక్కడ ఖైదీల కాళ్ళను ‘బొండలు’ (Stocks) అనబడే కొయ్యకు బిగించి, శరీరంలోని కండరాలన్నీ తీవ్రమైన నొప్పితో కొట్టుకునేలా చిత్రహింసలు పెట్టేవారు [Source: Craig S. Keener, The IVP Bible Background Commentary: New Testament]. ఇంతటి చారిత్రక మరియు భౌతిక హింసను అనుభవించినా, పౌలు మరియు సీల ఆ రాత్రి అదే చెరసాలలో దేవునికి స్తోత్ర గీతాలు పాడారంటే, వారిలోని ఓర్పు (హ్యుపోమోనే) ఎంత మానవాతీతమైనదో మనం గ్రహించవచ్చు.

ఇంతటి శ్రమల గుండా దేవుడు తన సేవకులను ఎందుకు నడిపిస్తాడు అనే మౌనమైన సందేహం (Silent Doubt) చాలామందిలో కలుగుతుంది. దేవుడు పిలిచాడు కదా, మరి నాకెందుకు ఈ కన్నీళ్లు, ఈ అవమానాలు అని ఎందరో నిరుత్సాహపడుతుంటారు. అయితే ఇక్కడ మనం నేర్చుకోవాల్సిన ఒక గొప్ప ఆధ్యాత్మిక సూత్రం ఉంది: “ఓర్పు – నేర్పు – కూర్పు – దీవెనలు కూర్పు”. ఇది కేవలం ఒక ప్రాస కాదు, ఇది ఆత్మీయ ఎదుగుదల యొక్క క్రమం. తెలుగులో ఒక సామెత ఉంది, “కొలిమిలో కాలిన ఇనుమే కత్తిగా మారుతుంది, ఉలి దెబ్బలు తిన్న రాయి మాత్రమే శిల్పంగా మారుతుంది”. దేవుని పరిచర్య అనే బరువైన బాధ్యతను మోయడానికి అవసరమైన ‘నేర్పు’ (నైపుణ్యం/Skill), శ్రమలలో మనం చూపే ‘ఓర్పు’ ద్వారానే అలవడుతుంది. ఆ ఓర్పుతో కూడిన నైపుణ్యమే, సంఘాన్ని మరియు పరిచర్యను సమర్థవంతంగా ఒక ‘కూర్పు’ (ఏకత్వం/Structure) లోకి తీసుకువస్తుంది. చిట్టచివరకు ఆ కూర్పే దేవుని ‘దీవెనల కూర్పు’కు (అనంతమైన ఆశీర్వాదాలకు) మార్గం సుగమం చేస్తుంది. శ్రమల కొలిమిని తప్పించుకోవాలని చూసే సేవకుడు ఎప్పటికీ వాడబడే ఆయుధంగా మారలేడు. శ్రమలయందును, ఇబ్బందులయందును బండ వలె నిలబడిన నాడే, మన ద్వారా దేవుని రక్షణ సువార్త లోకానికి అడ్డులేకుండా ప్రకటించబడుతుంది.

2.) నిష్కపటమైన ప్రేమ గలవారై ఉండాలి.

(రెండవ కొరింథీయులకు) 6:6

పవిత్రతతోను జ్ఞానముతోను దీర్ఘ శాంతముతోను దయతోను పరిశుద్ధాత్మవలనను నిష్కపటమైన ప్రేమతోను

• పవిత్రతతో బోధించాలి.
• జ్ఞానముతో బోధించాలి.
• దీర్ఘ శాంతముతో బోధించాలి.
• దయతో బోధించాలి.
• ప్రేమ లేని విశ్వాసం, ప్రార్థన నిరుపయోగం.

పాయింట్ వివరణ:

అపొస్తలుడైన పౌలు దేవుని పరిచర్యను కేవలం బయటికి కనిపించే ఆడంబరమైన కార్యాలకు పరిమితం చేయకుండా, సేవకుని అంతరంగిక స్వభావమే పరిచర్యకు అసలైన పునాది అని రెండవ కొరింథీయులకు రాసిన పత్రిక 6:6లో స్పష్టం చేస్తున్నాడు. నాటి కొరింథు సంఘంలో ఒక భయంకరమైన ఆత్మీయ సంక్షోభం (Spiritual Crisis) ఉండేది. వారు ఆత్మీయ వరాలలో, వాక్చాతుర్యంలో ఎంతో ముందున్నప్పటికీ, వారి మధ్య వర్గభేదాలు, అహంకారం, కపటత్వం రాజ్యమేలుతున్నాయి. ఇటువంటి విపత్కర పరిస్థితులలో, ఒక నిజమైన దైవ సేవకుని బోధ ఎలా ఉండాలో పౌలు ఒక ఉన్నతమైన వేదాంత ప్రమాణాన్ని (Theological Standard) నిర్దేశించాడు. ఒక దైవ సేవకుడు వాక్యాన్ని ప్రకటించేటప్పుడు అది కేవలం పెదవుల నుండి కాకుండా, కల్మషం లేని ‘పవిత్రతతో’ (Purity) కూడి ఉండాలి. ‘జ్ఞానముతో’ (Knowledge) దేవుని మర్మాలను విప్పుతూనే, వినేవారి ఆత్మీయ బలహీనతలను భరించే ‘దీర్ఘ శాంతముతో’ (Longsuffering) మరియు వారి పట్ల కనబరిచే దైవికమైన ‘దయతో’ (Kindness) ఆ బోధ సాగాలి [Source: Colin G. Kruse, Tyndale New Testament Commentaries on 2 Corinthians]. కేవలం వేదిక మీది నుండి గద్దించడం కాదు, సహనముతో కూడిన దయ మాత్రమే కఠినమైన హృదయాలను కరిగిస్తుందని పౌలు ఈ లేఖ ద్వారా నాటి కొరింథీయులకు, నేటి సేవకులకు బోధిస్తున్నాడు.

ఈ అంతరంగిక లక్షణాలన్నింటికీ ప్రాణవాయువు లాంటిది “నిష్కపటమైన ప్రేమ”. ఈ పదబంధంలోని వేదాంత మరియు భాషా సౌందర్యాన్ని పరిశీలిస్తే, ఆదిమ గ్రీకు భాషలో పౌలు ‘అన్యుపోక్రిటోస్ అగాపే’ (ἀνυπόκριτος ἀγάπη – Anypokritos Agape) అనే పదాన్ని ఉపయోగించాడు. ‘థాయెర్స్ గ్రీకు లెక్సికాన్’ (Thayer’s Greek Lexicon) ప్రకారం, ‘అగాపే’ అనగా ఎలాంటి ప్రతిఫలాన్ని ఆశించని, దేవుడు సిలువలో చూపిన త్యాగపూరితమైన ప్రేమ కాగా, ‘అన్యుపోక్రిటోస్’ అనగా ముసుగు లేనిది (Without a mask) లేదా నటించనిది అని అర్థం [Source: Joseph H. Thayer, Greek-English Lexicon of the New Testament]. ఈ పదాన్ని ఆంగ్ల అనువాదాలలో (Smart English Check) పరిశీలిస్తే, ‘కింగ్ జేమ్స్ వర్షన్’ (KJV) అత్యంత కచ్చితత్వంతో దీనిని “love unfeigned” (నటించని ప్రేమ) అని అనువదించగా, ‘న్యూ ఇంటర్నేషనల్ వర్షన్’ (NIV) “sincere love” (యథార్థమైన ప్రేమ) అని తర్జుమా చేసింది. దేవుని వాక్యాన్ని ప్రకటించే సేవకుడు, సంఘం ముందు ఒకలా, తన వ్యక్తిగత జీవితంలో మరొకలా నటించే నటుడు కాకూడదన్నది ఈ పదాలలోని ప్రగాఢమైన అంతరార్థం.

ఈ ‘ముసుగు లేని’ (unhypocritical) అనే పదానికి గల చారిత్రక నేపథ్యాన్ని అన్వేషిస్తే, మొదటి శతాబ్దపు గ్రీకు-రోమన్ సమాజంలో ఉన్న సాంస్కృతిక పరిస్థితులు మనకు అర్థమవుతాయి. ఆ కాలంలో గ్రీకు నాటక రంగంలో నటించే నటులను ‘హైపోక్రిటాయ్’ (Hypokritai) అని పిలిచేవారు. వారు తాము పోషించే పాత్రలకు తగినట్లుగా ముఖానికి పెద్ద పెద్ద ముసుగులు (Masks) ధరించి, వేదికపై ఆడంబరంగా మాటలు వల్లించేవారు. అదే సమయంలో, ‘సోఫిస్టులు’ (Sophists) అనబడే సంచార తత్వవేత్తలు కొరింథు లాంటి నగరాలకు వచ్చి, డబ్బు కోసం ప్రజల ముందు అత్యంత ఆకర్షణీయంగా ప్రసంగాలు చేసి వెళ్ళేవారు. వారికి ప్రజల మీద ఎలాంటి నిజమైన ప్రేమ ఉండేది కాదు, కేవలం ప్రదర్శన (Performance) మరియు కీర్తి మాత్రమే వారి లక్ష్యం [Source: Bruce W. Winter, Philo and Paul among the Sophists]. ఈ చారిత్రక వాస్తవాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకునే పౌలు, క్రైస్తవ పరిచర్య అనేది ఒక వేదిక మీది ప్రదర్శన కాదని, దైవ సేవకుడు ఎలాంటి ముసుగు లేకుండా, తన గొర్రెల కొరకు ప్రాణం పెట్టే నిజమైన అగాపే ప్రేమను కలిగి ఉండాలని తేల్చి చెప్పాడు.

అయితే, ఇక్కడే చాలామందికి ఒక మౌనమైన సందేహం (Silent Doubt) కలుగుతుంది. “నాకు వాక్యం మీద గొప్ప పట్టు ఉంది కదా, నా విశ్వాస ప్రార్థనల ద్వారా అద్భుతాలు జరుగుతున్నాయి కదా, ఇక ఈ నిష్కపటమైన ప్రేమ లేకపోతే ఏంటి?” అని కొందరు దైవ సేవకులు పొరబడుతుంటారు. కానీ పాత నిబంధనలో బలుల కంటే దేవుడు కోరుకున్న ‘కనికరము’ (హోషేయ 6:6) అనే ఛాయ, క్రొత్త నిబంధనలో ‘క్రీస్తు ప్రేమగా’ ఎలా పరిపూర్ణమైందో మనం గ్రహించాలి. అద్భుతాలు చేయగల కొండలను పెల్లగించే విశ్వాసం ఉన్నా, దేవదూతల భాషలు మాట్లాడే ప్రార్థనా శక్తి ఉన్నా, అందులో ‘ప్రేమ’ లేకపోతే అవన్నీ శూన్యమే అని దేవుని వాక్యం ఖండితంగా చెబుతోంది (1 కొరింథీ 13:1-2). విశ్వాసం మరియు ప్రార్థన అనేవి ఆత్మీయ జీవితానికి యంత్రం లాంటివైతే, దానికి శక్తినిచ్చే ఇంధనం (Fuel) నిష్కపటమైన ప్రేమే. మన తెలుగులో “అందమైన పువ్వుకు వాసన లేనట్లు, ప్రేమ లేని పరిచర్యకు ప్రాణం ఉండదు” అని ఒక నానుడి ఉంది. వేదికపై ఎంత పవిత్రంగా, జ్ఞానముతో, దీర్ఘశాంతముతో, దయతో బోధించినప్పటికీ, ఆ బోధ వెనుక నశించిపోతున్న ఆత్మల పట్ల ముసుగులేని ప్రేమ (Unfeigned Love) లేకపోతే ఆ పరిచర్య దేవుని దృష్టిలో నిరుపయోగమే. కాబట్టి ఒక దైవ సేవకుడు తన ప్రసంగాన్ని సిద్ధపరచుకోవడానికంటే ముందు, దేవుని ప్రేమతో తన అంతరంగాన్ని నింపుకోవాలి.

3.) ఆయుధధారులై యుండాలి.

(రెండవ కొరింథీయులకు) 6:7

సత్యవాక్యము చెప్పుటవలనను దేవుని బలమువలనను కుడియెడమల నీతి ఆయుధములు కలిగి,

నీతి ఆయుధములు కలిగి సువార్త ప్రకటించాలి.

అపొస్తలుడైన పౌలు రెండవ కొరింథీయులకు రాసిన పత్రిక ఆరవ అధ్యాయంలో, దైవ సేవకుని అంతరంగిక లక్షణాలైన పవిత్రత మరియు ప్రేమ గురించి మాట్లాడిన వెంటనే, ఆత్మీయ యుద్ధ రంగంలోకి అడుగుపెడుతున్నాడు. నాటి కొరింథు సంఘంలో ఒక భయంకరమైన ఆత్మీయ సంక్షోభం (Spiritual Crisis) తలెత్తింది. “అతిశ్రేష్ఠులైన అపొస్తలులు” (Super-apostles) అని తమను తాము పిలుచుకునే అబద్ధ బోధకులు, తమ వాక్చాతుర్యంతో, లౌకికమైన ఎత్తుగడలతో సంఘాన్ని మోసగించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు (2 కొరింథీ 11:5). ఇటువంటి విపత్కర వాతావరణంలో, నిజమైన సువార్తికుడు మనుష్యుల జ్ఞానం మీద కాకుండా, “సత్యవాక్యము” (Word of truth) మరియు “దేవుని బలము” (Power of God) మీద ఆధారపడాలని పౌలు ఖండితంగా చెబుతున్నాడు [Source: Philip E. Hughes, Paul’s Second Epistle to the Corinthians, NICNT]. దైవ పరిచర్య అనేది కేవలం ప్రశాంతమైన పూదోటలో చేసే ప్రయాణం కాదు, అది అంధకార శక్తులతో అనుదినం జరిగే భయంకరమైన పోరాటం. ఈ పోరాటంలో నిలబడాలంటే సువార్తికుడు ఆయుధధారియై ఉండాలని ఈ వచనం నొక్కి చెబుతోంది.

ఈ ఆత్మీయ ఆయుధాల వెనుక ఉన్న వేదాంత నేపథ్యాన్ని పరిశీలిస్తే, పాత నిబంధనలో ఒక గొప్ప ఛాయ (Old Testament Shadow) కనిపిస్తుంది. యెషయా గ్రంథం 59:17లో, యెహోవా దేవుడే స్వయంగా “నీతిని కవచముగా ధరించుకున్న” ఒక దైవిక యోధుడిగా (Divine Warrior) వర్ణించబడ్డాడు [Source: John N. Oswalt, The Book of Isaiah, NICOT]. దేవుడు తాను ధరించిన ఆ దైవికమైన నీతి ఆయుధాలను, క్రొత్త నిబంధనలో సువార్త ప్రకటించే తన సేవకులకు బదిలీ చేశాడన్నది పౌలు బోధనలోని అద్భుతమైన వాస్తవం. గ్రీకు మూలభాషలో ‘ఆయుధాలు’ అనడానికి ‘హోప్లా’ (ὅπλα – Hopla) అనే పదాన్ని పౌలు ఉపయోగించాడు. ‘థాయెర్స్ గ్రీకు లెక్సికాన్’ ప్రకారం, దీని అర్థం ఆత్మీయ యుద్ధంలో వాడే సాధనాలు లేదా యుద్ధ సామగ్రి [Source: Joseph H. Thayer, Greek-English Lexicon of the New Testament]. ఇవి మనుష్యులు తయారు చేసిన ఆయుధాలు కావు, ఇవి ‘దకాయోసునే’ (δικαιοσύνη – Dikaiosyne) అనగా దేవునిచే అనుగ్రహించబడిన “నీతి” అనే ఆయుధాలు.

మరియు మొదటి శతాబ్దపు చారిత్రక నేపథ్యం (Historical Context) ద్వారా పరిశీలిస్తే పౌలు ఉద్దేశం మరింత స్పష్టంగా అర్థమవుతుంది. ‘కింగ్ జేమ్స్ వర్షన్’ (KJV) దీనిని “armour of righteousness on the right hand and on the left” (కుడి ఎడమల నీతి కవచం) అని అనువదించగా, ‘న్యూ ఇంటర్నేషనల్ వర్షన్’ (NIV) కచ్చితమైన పోరాట వాతావరణాన్ని ప్రతిబింబిస్తూ “weapons of righteousness in the right hand and in the left” (కుడి ఎడమ చేతులలో నీతి ఆయుధాలు) అని అనువదించింది. మొదటి శతాబ్దపు రోమా సైనికుని (Roman Legionary) యుద్ధ వ్యూహాన్ని బట్టి పౌలు ఈ మాటలు రాశాడు. ఒక రోమా సైనికుడు యుద్ధ రంగంలో నిలబడినప్పుడు, దాడి చేయడానికి (Offense) తన కుడి చేతిలో ఒక పదునైన ఖడ్గాన్ని (Gladius/Machaira), శత్రువుల బాణాల నుండి తనను తాను రక్షించుకోవడానికి (Defense) ఎడమ చేతిలో ఒక పెద్ద డాలును (Scutum/Thureos) ధరించేవాడు [Source: Craig S. Keener, The IVP Bible Background Commentary: New Testament]. అదేవిధంగా, ఒక సువార్తికుడు సత్య వాక్యం అనే ఖడ్గంతో అబద్ధ బోధల మీద దాడి చేస్తూనే, తన వ్యక్తిగత పవిత్రత మరియు నీతి అనే డాలుతో అపవాది వేసే నిందల నుండి దేవుని మందను, తనను తాను రక్షించుకోవాలి.

అయితే, చాలామంది సేవకులలో ఒక మౌనమైన సందేహం (Silent Doubt) ఉంటుంది: “మనం ప్రకటించేది సమాధాన సువార్త కదా, దీనికి యుద్ధం, ఆయుధాలు ఎందుకు? కేవలం వాక్యం చెబితే సరిపోదా?” అని వారు భావిస్తుంటారు. వాక్యం చెప్పడం ఎంత ముఖ్యమో, శత్రువు దాడి నుండి పరిచర్యను కాపాడుకోవడం కూడా అంతే ముఖ్యం. నీతి ఆయుధాలు లేకుండా సువార్త ప్రకటించడం అనేది యుద్ధరంగంలో వట్టి చేతులతో నిలబడటం లాంటిదే. మహాభారతంలో కుడి, ఎడమ చేతులతో సమానమైన నైపుణ్యంతో బాణాలు వేయగల యోధుడిని ‘సవ్యసాచి’ అంటారు. నేటి ఆత్మీయ పోరాటంలో దైవ సేవకుడు కూడా ఒక దైవికమైన సవ్యసాచి వలె ఉండాలి. కుడి చేతితో రాజీపడని సత్య వాక్యాన్ని బోధిస్తూ, ఎడమ చేతితో నిందారహితమైన జీవితాన్ని (నీతిని) జీవించాలి. ఎందుకంటే, వాక్య జ్ఞానం ఉండి, వ్యక్తిగత జీవితంలో నీతి (Righteousness) లేకపోతే, అపవాది వేసే మొదటి బాణానికే ఆ దైవ సేవకుని పరిచర్య కుప్పకూలిపోతుంది. సత్యవాక్యం మరియు దైవికమైన నీతి కలిసినప్పుడే, ఆ దైవ సేవకుని నోటి గుండా వెలువడే రక్షణ వార్త ఎదురులేని దేవుని బలముగా మార్చబడుతుంది.

4.) ఆత్మ స్థైర్యం అన్ని సమయాలలో కలిగియుండాలి.

(రెండవ కొరింథీయులకు) 6:8

ఘనతా ఘనతలవలనను సుకీర్తి దుష్కీర్తులవలనను దేవుని పరిచారకులమైయుండి అన్ని స్థితులలో మమ్మును మేమే మెప్పించుకొనుచున్నాము.

-ఘనత – ఘనహీనత అయినను – ధైర్యం విడువను.

– సర్దుకు పోవడం నేర్చుకోవాలి.

(ఫిలిప్పీయులకు) 4:11,12,13

నాకు కొదువ కలిగినందున నేనీలాగు చెప్పుటలేదు; నేనేస్థితిలో ఉన్నను ఆస్థితిలో సంతృప్తి కలిగియుండ నేర్చుకొనియున్నాను.

దీనస్థితిలో ఉండనెరుగుదును, సంపన్న స్థితిలో ఉండ నెరుగుదును; ప్రతివిషయములోను అన్ని కార్యములలోను కడుపు నిండియుండుటకును ఆకలిగొనియుండుటకును, సమృద్ధి కలిగియుండుటకును లేమిలో ఉండుటకును నేర్చుకొనియున్నాను.

నన్ను బలపరచువానియందే నేను సమస్తమును చేయగలను.

పాయింట్ వివరణ:

అపొస్తలుడైన పౌలు రెండవ కొరింథీయులకు రాసిన పత్రిక ఆరవ అధ్యాయంలో, దైవ పరిచర్య అనేది ఎల్లప్పుడూ పూలపాన్పు కాదని, అది అత్యంత విరుద్ధమైన పరిస్థితుల మధ్య ఆత్మీయ సమతుల్యతను (Spiritual Equilibrium) కాపాడుకుంటూ సాగే భయంకరమైన ప్రయాణం అని స్పష్టం చేస్తున్నాడు. నాటి కొరింథు సంఘంలోకి చొరబడిన అబద్ధ బోధకులు మనుష్యుల నుండి వచ్చే ఘనతను (Glory), సుకీర్తిని మాత్రమే ఆశించి దొంగ పరిచర్య చేసేవారు. కానీ ఒక నిజమైన సువార్తికుడు “ఘనతా ఘనతలవలనను సుకీర్తి దుష్కీర్తులవలనను” (By honor and dishonor, by evil report and good report) దేవుని పరిచారకుడిగా తనను తాను నిరూపించుకోవాలని పౌలు రాశాడు [Source: Paul Barnett, The Second Epistle to the Corinthians, NICNT]. లోక సంబంధమైన సేవకులకు ఒకరోజు ప్రజలు జేజేలు పలుకుతారు, మరొకరోజు వాళ్లే నిందలు వేసి రాళ్లతో కొడతారు. ఈ రెండు పరిస్థితులలోనూ ఆత్మ స్థైర్యాన్ని (Spiritual Resilience) కోల్పోకుండా, స్థిరంగా నిలబడటమే దైవికమైన పరిపక్వత. మనుష్యుల ప్రశంసలకు ఉప్పొంగిపోకుండా, వారి నిందలకు కుంగిపోకుండా, సృష్టికర్తయైన దేవుని దృష్టిలో యథార్థంగా ఉన్నామా లేదా అన్నదే ఒక నిజమైన సేవకునికి ఏకైక ప్రామాణికం కావాలి.

ఈ అచంచలమైన ఆత్మ స్థైర్యాన్ని ఎలా పొందుకోవాలో పౌలు ఫిలిప్పీయులకు రాసిన పత్రిక 4:11-13లో వేదాంతపరంగా అత్యద్భుతంగా వివరించాడు. ఇక్కడ పౌలు ఉపయోగించిన “సంతృప్తి” (Contentment) అనే పదానికి గ్రీకు మూలభాషలో ‘ఔటార్కేస్’ (αὐτάρκης – Autarkēs) అనే పదాన్ని వాడాడు. మొదటి శతాబ్దపు చారిత్రక నేపథ్యాన్ని పరిశీలిస్తే, నాటి గ్రీకు-రోమన్ సమాజంలో విశేష ప్రాచుర్యం పొందిన ‘స్టోయిక్ తత్వవేత్తలకు’ (Stoic Philosophers) ఇది అత్యంత ఇష్టమైన మరియు ప్రధానమైన పదం. కష్టసుఖాలకు, భావోద్వేగాలకు చలించకుండా, తమ సొంత చిత్తశుద్ధితో, మానసిక నిబ్బరంతో స్వయంసమృద్ధి (Self-sufficiency) సాధించడమే ‘ఔటార్కేస్’ అని వారు నమ్మేవారు [Source: Craig S. Keener, The IVP Bible Background Commentary: New Testament]. కానీ పౌలు, ఆనాటి తత్వశాస్త్ర పదాన్ని క్రైస్తవ వేదాంతంలోకి తీసుకువచ్చి, దానికి ఒక నూతనమైన, ఆత్మీయమైన అర్థాన్నిచ్చాడు. క్రైస్తవ సంతృప్తి అనేది మనిషి సొంత బలంతో వచ్చే ‘స్వయం సమృద్ధి’ కాదని, అది కేవలం క్రీస్తు వలన మాత్రమే సాధ్యమయ్యే ‘క్రీస్తు సమృద్ధి’ (Christ-sufficiency) అని పౌలు సిద్ధాంతీకరించాడు [Source: Gordon D. Fee, Paul’s Letter to the Philippians, NICNT].

ఈ వేదాంత సత్యాన్ని ఆంగ్ల అనువాదాలు (Smart English Check) మరియు మూల భాష మరింత స్పష్టంగా తెలియజేస్తున్నాయి. వాక్యములోని 13వ వచనాన్ని ‘కింగ్ జేమ్స్ వర్షన్’ (KJV) “I can do all things through Christ which strengtheneth me” అని అనువదించింది. ఇక్కడ ఆంగ్ల పదం ‘Strengtheneth’ కు వాడబడిన గ్రీకు పదం ‘ఎన్-డైనమో’ (ἐνδυναμόω – Endynamoō). అనగా నాలోనికి నిరంతరం ఒక డైనమైట్ (Dynamite) వంటి అపరిమితమైన దైవిక శక్తిని పంపుచున్నవాడు అని అర్థం. కాబట్టి, సేవలో అన్ని స్థితులలో “సర్దుకు పోవడం” అనగా పరిస్థితులకు భయపడి రాజీపడటం (Compromise) కాదు; ఏ భయంకర పరిస్థితి ఎదురైనా క్రీస్తు అనుగ్రహించే అంతరంగిక శక్తితో దానిని జయించడం (Adaptability through Divine Resilience). దీనస్థితిలో, అనగా కడుపు కాలుతున్న ఆకలిలో ఉన్నప్పుడు దేవుని మీద సణుక్కోకుండా జీవించడం ఎంత కష్టమో; సంపన్న స్థితిలో, అనగా సమృద్ధిలో తేలియాడుతున్నప్పుడు దేవుని మర్చిపోకుండా గర్వానికి పోకుండా ఉండటం కూడా అంతే కష్టం. ఈ రెండు విరుద్ధమైన వాతావరణాలలో సమతుల్యతను సాధించడంలోని రహస్యాన్నే పౌలు “నేర్చుకొనియున్నాను” (I have learned the secret) అంటున్నాడు.

అయితే, నేటి దైవ సేవకులలో ఒక మౌనమైన సందేహం (Silent Doubt) తరచుగా కలుగుతుంటుంది. “నా పరిచర్యలో విపరీతమైన ఆర్థిక ఇబ్బందులు లేదా నిందలు వస్తే బహుశా దేవుడు నన్ను వదిలేశాడేమో లేదా నా పరిచర్య విఫలమైందేమో” అని లోలోపల భయపడుతూ కృంగిపోతుంటారు. కానీ పాత నిబంధనలో యోబు తన సర్వస్వాన్ని కోల్పోయినా “యెహోవా ఇచ్చెను, యెహోవా తీసికొనెను; ఆయన నామమునకు స్తుతి కలుగునుగాక” అని ఎలా బండ వలె నిలబడ్డాడో, అదే ఆత్మ స్థైర్యాన్ని పౌలు క్రొత్త నిబంధనలో క్రీస్తు ద్వారా పరిపూర్ణం చేసి చూపించాడు. ఒక దైవ సేవకుడు తన చుట్టూ ఉన్న భౌతిక పరిస్థితులపై అనగా పొగడ్తలు లేదా తిట్లు, పేదరికం లేదా సంపద అనే బాహ్య వాతావరణంపై తన సేవను ఎన్నడూ ఆధారం చేసుకోకూడదు. తనను అంతరంగికంగా బలపరిచే క్రీస్తు యేసునందే తాను సమస్తమును చేయగలనన్న అచంచలమైన విశ్వాసమే ఒక దైవ సేవకుడిని ఎటువంటి భయంకరమైన తుఫానులోనైనా అపోస్తలుడైన పౌలు వలె నిలబెడుతుంది.

5.) ఏమి లేకున్నా అన్ని కలిగిన వారై ఉండాలి.

(రెండవ కొరింథీయులకు) 6:10

దుఃఖపడిన వారమైనట్లుండియు ఎల్లప్పుడు సంతోషించువారము; దరిద్రులమైనట్లుండియు అనేకులకు ఐశ్వర్యము కలిగించువారము; ఏమియు లేనివారమైనట్లుండియు సమస్తమును కలిగినవారము.

-నిజానికి యేసు ఏమి చేశాడు?

(రెండవ కొరింథీయులకు) 8:9

మీరు మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు కృపను ఎరుగుదురుగదా? ఆయన ధనవంతుడైయుండియు మీరు తన. దారిద్య్ర్యము వలన ధనవంతులు కావలెనని, మీ నిమిత్తము దరిద్రుడాయెను.

-దేవుని వాగ్దానమేమిటి?

(మలాకీ ) 3:10

నా మందిరములో ఆహారముండునట్లు పదియవభాగమంతయు మీరు నా మందిరపు నిధిలోనికి తీసికొనిరండి; దీని చేసి మీరు నన్ను శోధించినయెడల నేను ఆకాశపువాకిండ్లను విప్పి, పట్టజాలనంత విస్తారముగా దీవెనలు కుమ్మరించెదనని సైన్యములకు అధిపతియగు యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు.

పాయింట్ వివరణ:

అపొస్తలుడైన పౌలు రెండవ కొరింథీయులకు రాసిన పత్రిక 6:10లో, క్రైస్తవ పరిచర్యలోని అత్యంత గంభీరమైన మరియు విరుద్ధమైన సత్యాలను (Paradoxes) ఒక అద్భుతమైన వేదాంత శైలిలో ఆవిష్కరించాడు. మొదటి శతాబ్దపు రోమా సామ్రాజ్యంలో, ముఖ్యంగా కొరింథు నగరంలో, ఒక వ్యక్తి గౌరవం అతని ఆర్థిక స్థితి మరియు సామాజిక హోదా (Patron-client system) మీద మాత్రమే ఆధారపడి ఉండేది [Source: Bruce W. Winter, After Paul Left Corinth: The Formative Years of the First Christian Room]. అటువంటి భౌతికవాద సమాజంలో నిలబడి, ఒక సువార్తికుడి జీవితం “దుఃఖపడిన వారమైనట్లుండియు ఎల్లప్పుడు సంతోషించువారము; దరిద్రులమైనట్లుండియు అనేకులకు ఐశ్వర్యము కలిగించువారము; ఏమియు లేనివారమైనట్లుండియు సమస్తమును కలిగినవారము” అని పౌలు ప్రకటించడం నాటి లౌకిక సమాజానికి ఒక పెద్ద సవాలు. గ్రీకు మూలభాషలో పౌలు “పంటా కటెఖోన్టేస్” (πάντα κατέχοντες – Panta katechontes) అనగా సమస్తాన్ని స్వాస్థ్యముగా అనుభవిస్తున్నాము అని వాడాడు. లోకం దృష్టిలో దైవ సేవకుడు ఒక దరిద్రుడు కావచ్చు, కానీ దేవుని దృష్టిలో అతడు పరలోక రాజ్యానికే వారసుడు మరియు నశించిపోతున్న ఆత్మలకు నిత్య జీవాన్ని పంచే మహా ధనవంతుడు [Source: Paul Barnett, The Second Epistle to the Corinthians, NICNT].

ఈ అద్భుతమైన స్థితి ఒక సాధారణ మానవుడికి ఎలా సాధ్యమవుతుంది అనే ప్రశ్నకు, రెండవ కొరింథీ 8:9లో పౌలు క్రీస్తు యొక్క అవతార రహస్యాన్ని (Incarnation) సమాధానంగా చూపుతున్నాడు. దైవ సేవకుడు అనేకులను ఐశ్వర్యవంతులను చేయాలంటే, ముందుగా సేవకునికి మాదిరి అయిన క్రీస్తు ఏమి చేశాడో అర్థం చేసుకోవాలి. క్రీస్తు “దరిద్రుడాయెను” అని పౌలు వాడినప్పుడు, గ్రీకులో ‘ప్టోఖ్యూవో’ (πτωχεύω – Ptōcheuō) అనే కచ్చితమైన పదాన్ని ఉపయోగించాడు. ఆంగ్ల అనువాదాలు (Smart English Check) దీనిని “became poor” అని చాలా సాధారణంగా అనువదించాయి కానీ, ‘థియోలాజికల్ డిక్షనరీ ఆఫ్ ద న్యూ టెస్టమెంట్’ (TDNT) ప్రకారం, ఈ పదానికి అసలైన అర్థం కేవలం పేదవాడిగా ఉండటం కాదు, తినడానికి ఏమీ లేక అడుక్కునే అత్యంత నిరుపేద (Beggar/utterly destitute) స్థితికి దిగజారడం [Source: Gerhard Kittel, Theological Dictionary of the New Testament]. సర్వసృష్టికి వారసుడైన దేవుడు, పరలోక మహిమలన్నింటినీ విడిచిపెట్టి, సిలువపై కనీసం వస్త్రాలు కూడా లేని ఒక నిరుపేదగా, దరిద్రుడిగా మారడం ద్వారానే, నేడు మానవాళికి అనంతమైన దైవిక మరియు ఆత్మీయ ఐశ్వర్యం (Spiritual Wealth) సిద్ధించింది. దైవ సేవకుని జీవితం కూడా క్రీస్తు అడుగుజాడల్లోనే నడుస్తుంది. క్రీస్తు సువార్త కోసం బాహ్యంగా సమస్తం కోల్పోయినట్లు కనిపించినా, అంతరంగికంగా అతడు అక్షయమైన ఆత్మీయ ఐశ్వర్యాన్ని మనుష్యులకు పంచుతుంటాడు.

అయితే, నేటి పరిచర్యలో దైవ సేవకులను పీడించే ఒక మౌనమైన సందేహం (Silent Doubt) ఏమిటంటే: “నేను సమస్తం విడిచిపెట్టి ఆత్మల కోసం ప్రయాసపడితే, మరి నా భౌతిక అవసరాల మాటేమిటి? నా కుటుంబ పోషణ ఎవరు చూస్తారు?” ఈ భయానికి సమాధానంగా పాత నిబంధనలోని మలాకీ 3:10 వచనంలో ఒక గొప్ప వేదాంత ఛాయ (OT Shadow) దాగి ఉంది. దేవుడు ఇశ్రాయేలీయులతో “నా మందిరపు నిధిలోనికి” (Storehouse) దశమ భాగమును తీసుకురమ్మని ఆజ్ఞాపించాడు. ఇక్కడ హెబ్రీ భాషలో వాడబడిన పదం ‘ఓత్జార్’ (אוֹצָר – Otzar). ప్రాచీన కాలంలో యెరూషలేము దేవాలయంలో భూమిలేని లేవీయుల పోషణ నిమిత్తం ధాన్యాన్ని మరియు వస్తువులను దాచిపెట్టే ప్రత్యేకమైన గదులను ‘ఓత్జార్’ అనేవారు [Source: Pieter A. Verhoef, The Books of Haggai and Malachi, NICOT]. తమకంటూ సొంత ఆస్తి లేకుండా కేవలం దేవుని పరిచర్యే స్వాస్థ్యముగా కలిగిన సేవకులను పోషించడానికి, దేవుడు నమ్మకమైన ప్రజల ద్వారా తన మందిరాన్ని నింపుతాడు. అలా తీసుకువచ్చినప్పుడు దేవుడు “ఆకాశపు వాకిండ్లను” (Windows of Heaven) విప్పుతానని వాగ్దానం చేశాడు. ప్రాచీన భౌగోళిక నేపథ్యం ప్రకారం వర్షం కోసం ఆకాశపు తూములు తెరవబడటం అనేది కరవును పారద్రోలి ప్రాణాలను నిలబెట్టే అత్యంత సమృద్ధికి సంకేతం.

కాబట్టి ఈ దైవిక వాగ్దానాల వెలుగులో ఒక దైవ సేవకుడు భౌతికమైన లేమిని చూసి ఎన్నడూ నిరుత్సాహపడకూడదు. పాత నిబంధనలోని భౌతిక దీవెనల వాగ్దానాలు, క్రొత్త నిబంధనలో క్రీస్తు ద్వారా ఆత్మీయ మరియు నిత్య జీవపు ఐశ్వర్యంగా పరిపూర్ణమయ్యాయి. ఒక దైవ సేవకుడి బ్యాంక్ ఖాతాలో డబ్బులు లేకపోవచ్చు, ఉండటానికి విలాసవంతమైన ఇల్లు లేకపోవచ్చు (“ఏమియు లేనివారమైనట్లుండియు”). కానీ, పాపంలో చనిపోతున్న ఒక ఆత్మను నిత్య నరకం నుండి తప్పించి పరలోక వారసుడిగా మార్చగల సువార్త అనే అక్షయమైన ఐశ్వర్యం అతని చేతుల్లోనే ఉంది. తనను తాను శూన్యం చేసుకొని (Kenosis) మనలను ధనవంతులుగా చేసిన క్రీస్తు యేసును నమ్ముకుని అడుగులేసే సేవకుడికి, అవసరమైన ప్రతి సమయంలో ఆకాశపు వాకిండ్లను విప్పి భౌతికంగా మరియు ఆత్మీయంగా సమృద్ధిని అనుగ్రహించడానికి సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుడు తన మందిరపు నిధులను (Otzar) సిద్ధంగా ఉంచాడు. ఈ నిరీక్షణే ఒక సేవకుడిని “దుఃఖపడిన వాడైనట్లుండియు ఎల్లప్పుడూ సంతోషించేవాడిగా” స్థిరంగా నిలబెడుతుంది.

---

మరిన్ని సేవకుల ప్రశంగాల కొరకు ……..CLICK HERE