అంశం: మనస్సులు.
Manassu Christian Telugu Sermon
ఉపోద్ఘాతం:
మానవ అంతరంగంలో నెలకొన్న సుదీర్ఘమైన ఆత్మీయ పోరాటం, ముఖ్యంగా ‘మనస్సు’ (Mind) లేదా ‘హృదయం’ చుట్టూ అల్లుకున్న వేదాంతపరమైన ఉద్రిక్తత, పరిశుద్ధ గ్రంథపు ప్రాథమిక ఇతివృత్తాలలో ఒకటి. ఒక ప్రాచీన రాజకోట బయట నుండి ఎంత సుందరంగా, శత్రుదుర్భేద్యంగా కనబడినా, దాని లోపలి ప్రధాన నియంత్రణ గది (Command Center) ఛిన్నాభిన్నమైతే ఆ కోట ఎలా పతనమవుతుందో, అదే విధమైన విషాదాన్ని ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు చరిత్ర నుండి నేటి ఆధునిక సంఘం వరకు మనం గమనించవచ్చు. క్రైస్తవ మానవ శాస్త్రం (Christian Anthropology) ప్రకారం, బాహ్యమైన ఆచారాలు, ఆకర్షణీయమైన వేషధారణ దేవుని దృష్టిలో పరిగణించబడవు. మనిషి యొక్క నిజమైన ఆరాధన మరియు పవిత్రత, దైవచిత్తానికి లోబడే ‘మనస్సు’ నుండి ఉద్భవించాలన్నదే లేఖనాల మూల సిద్ధాంతం. దేవుని వాక్యాన్ని ధైర్యంగా బోధించే సేవకులైనా, విశ్వాసులైనా… తమ ఏకాంతంలో అహంతో కూడిన పరుషమైన మనస్తత్వాన్ని విడిచిపెట్టి, కన్నీటితో దేవునికి లోబడటమే నేటి సంఘం ఎదుర్కొంటున్న అతిపెద్ద సవాలు.
ఈ సత్యం పాత నిబంధనలోని యెషయా గ్రంథం 57:15లో అత్యంత స్పష్టంగా, విప్లవాత్మకంగా వెల్లడి చేయబడింది. చారిత్రక మరియు సాంస్కృతిక నేపథ్యాన్ని పరిశీలిస్తే, ఇశ్రాయేలీయులు బబులోను చెరలో ఉన్నప్పుడు, దేవుడు తమను శాశ్వతంగా విడిచిపెట్టాడనే తీవ్రమైన నైరాశ్యంలో (Crisis of abandonment) వారు కూరుకుపోయారు. ఆ నిస్సహాయ స్థితిలో, ప్రవక్త ద్వారా దేవుడు పలికిన మాటలు వారి వేదాంత అవగాహనను సమూలంగా మార్చివేశాయి. “మహాఘనుడును మహోన్నతుడును…” అని దేవుని సర్వాధిపత్యాన్ని, అనంతమైన ఉనికిని (Transcendence) వర్ణించిన వెంటనే, ఆయన “వినయముగలవారి ప్రాణమును, నలిగినవారి ప్రాణమును ఉజ్జీవింపజేయుటకు” అట్టివారి యొద్ద నివసిస్తానని వాగ్దానం చేశాడు. ఇక్కడ ‘నలిగిన’ (Hebrew: ‘Dakka’) అనే పదానికి అక్షరార్థంగా ‘పొడిగా నలగ్గొట్టబడిన లేదా చూర్ణం చేయబడిన’ అని అర్థం (Source: Keil & Delitzsch, Commentary on the Old Testament). అనగా, తమ అహంకారాన్ని, స్వనీతిని దేవుని తీర్పు కింద పూర్తిగా నలగ్గొట్టుకుని, పశ్చాత్తాపంతో కృంగిన మనస్సు మాత్రమే దేవునికి పవిత్ర నివాస స్థలమని ప్రవక్త స్పష్టం చేశాడు.
పాత నిబంధనలోని ఈ ఛాయ, క్రొత్త నిబంధనలో క్రీస్తు యేసు అవతారంలో సంపూర్ణ నెరవేర్పును (Christological fulfillment) కనుగొంది. అపొస్తలుడైన పౌలు రోమా చెరసాల నుండి ఫిలిప్పీ సంఘానికి రాస్తూ, “క్రీస్తుయేసునకు కలిగిన యీ మనస్సు మీరును కలిగియుండుడి” (ఫిలిప్పీ 2:5) అని ఆజ్ఞాపించాడు. మొదటి శతాబ్దపు ఫిలిప్పీ పట్టణం ఒక రోమా వలసప్రాంతం (Roman Colony). అక్కడ ‘ఘనత మరియు అవమానం’ (Honor and Shame) అనే సాంస్కృతిక విలువలు సమాజ నిర్మాణాన్ని శాసించేవి. ఒక వ్యక్తి తన సామాజిక స్థాయిని, హక్కులను స్వేచ్ఛగా వదులుకోవడం ఆ గ్రీకో-రోమన్ సమాజంలో అత్యంత అవమానకరమైన విషయంగా పరిగణించబడేది (Source: Gordon D. Fee, Paul’s Letter to the Philippians, NICNT). అటువంటి గర్వపూరితమైన సామాజిక వాతావరణం సంఘంలోకి ప్రవేశించి, విశ్వాసుల మధ్య స్వార్థానికి, ఆధిపత్య పోరుకు దారితీసినప్పుడు పౌలు తీవ్ర ఆవేదన చెందాడు. దేవునితో సమానమైన ఉనికిని కలిగిన క్రీస్తు, తనను తాను రిక్తునిగా (Kenosis – శూన్యునిగా) చేసుకుని, దాసుని స్వరూపాన్ని ధరించుకున్న ఆ పరలోకపు మనస్తత్వాన్ని అన్వయించుకోవాలని పౌలు వారికి గుర్తుచేశాడు.
చరిత్రను నిశితంగా పరిశీలిస్తే, దేవుని చిత్తానికి లోబడే ఈ ‘విరిగిన మనస్సు’ సంఘంలో ఎప్పుడు ప్రత్యక్షమైందో, అప్పుడు అద్భుతమైన ఆత్మీయ మేల్కొలుపులు సంభవించాయి. దీనికి సజీవ సాక్ష్యంగా 1904లో వేల్స్ దేశంలో జరిగిన మహా ఉజ్జీవాన్ని (The Welsh Revival) పేర్కొనవచ్చు. ఎవాన్ రాబర్ట్స్ అనే ఒక సాధారణ గని కార్మికుడు వేదికపై నిలబడి, “ప్రభువా, నన్ను వంచు! సంఘమును వంచు, ఈ లోకాన్ని రక్షించు” (Bend me, O Lord!) అని కన్నీటితో దేవునికి చేసిన చారిత్రాత్మక ప్రార్థన, దేవుని ఎదుట మానవ అహంకారం బద్దలవ్వడానికి నాంది పలికింది (Source: “The Revival in Wales” by W.T. Stead, 1905). ఆ ఉజ్జీవానికి మూలం అద్భుతమైన వాగ్ధాటి కాదు, పగిలిపోయిన మనస్సు మాత్రమే.
ఈ వేదాంతపరమైన మరియు చారిత్రక వాస్తవాలు నేటి దైవసేవకులకు, సంఘ కాపరులకు ఒక ప్రాముఖ్యమైన పాఠాన్ని నేర్పుతున్నాయి. ప్రసంగ పీఠంపై నిలబడే సేవకుడు తన మేధస్సుపై లేదా వివేకంపై కాక, దేవుని వాక్యానికి తన మనస్సును సంపూర్ణంగా అప్పగించుకోవాలి. బాహ్యపరమైన కార్యసిద్ధిని వెదకే నేటి క్రైస్తవ లోకంలో, కష్టాల్లో పాఠాలు నేర్చుకునే కృంగిన మనస్సు, అహంకారాన్ని విడిచిన విరిగిన మనస్సు, క్రీస్తు యేసును పోలిన నిష్కల్మషమైన మనస్సు మాత్రమే దేవుని అనుగ్రహాన్ని పొందుకోగలవు. మానవుని అంతరంగాన్ని దైవచిత్తానికి అనుగుణంగా మలుచుకుని, క్రీస్తు మనస్సును ధరించుకోవడమే పవిత్రమైన, లోతైన ఆత్మీయ జీవితానికి ఏకైక మార్గం.
సందేశం:
1. దీనమనస్సు – హెచ్చించును.
(యెషయా గ్రంథము) 57:15
15.మహా ఘనుడును మహోన్నతుడును పరిశుద్ధుడును నిత్యనివాసియునైనవాడు ఈలాగు సెల విచ్చుచున్నాడు నేను మహోన్నతమైన పరిశుద్ధస్థలములో నివసించు వాడను అయినను వినయముగలవారి ప్రాణమును ఉజ్జీవింప జేయుటకును నలిగినవారి ప్రాణమును ఉజ్జీవింపజేయుటకును వినయముగలవారియొద్దను దీనమనస్సుగలవారియొద్దను నివసించుచున్నాను.
“పవిత్రుడు”– లేవీ 20:7 నోట్. సర్వాతీతుడైన, సర్వోన్నతుడైన దేవుడు మానవుల్లో అతి వినయవంతులను ప్రేమిస్తున్నాడు. ఆయన అత్యున్నత పరలోకంలో ఉన్నాడు. అతిగా అణిగిపోయిన హృదయంలోనూ ఉన్నాడు. దేవుడు మనుషులతో నివాసం చెయ్యడం గురించి నిర్గమ 25:8 నోట్ చూడండి. తాము ఘనులం బలవంతులం అనుకునేవారిని ఆయన ఎదిరిస్తాడు – కీర్తన 51:17; యెషయా 2:10-18; 1 పేతురు 5:5-6.
57:15 A నిర్గమ 15:11; ద్వితీ 33:27; 1 సమూ 2:2; 2 దిన 34:27; కీర్తన 34:18; 51:17; 68:4-5; 83:18; 90:2; 93:2; 97:9; 111:9; 113:4-6; 115:3; 123:1; 138:6; 147:3; సామెత 8:23; యెషయా 6:3; 40:28; 52:13; 61:1-3; 66:1-2; యిర్మీయా 10:10; దాని 4:34; మీకా 5:2; మత్తయి 5:3-4; లూకా 1:49; రోమ్ 1:20; 1 తిమోతి 1:17; 6:16; ప్రకటన 3:7; 15:4; B 2 దిన 33:12-13; యోబు 6:10; కీర్తన 99:3; యెషయా 6:1; యెహె 9:4; యాకోబు 4:6; 1 పేతురు 5:5; ప్రకటన 4:8; C 1 రాజులు 8:27; యెహె 16:63; జెకర్యా 2:13; మత్తయి 6:9; లూకా 4:18; 2 కొరింతు 7:6; హీబ్రూ 9:14; D ఆది 21:33; దాని 4:17, 24-25; లూకా 15:20-24; అపొ కా 3:14; 2 కొరింతు 1:4; 2:7
పాయింట్ వివరణ:
ప్రాచీన సమీప ప్రాచ్య (Ancient Near Eastern) మత విశ్వాసాలలో, దేవతలు ఎల్లప్పుడూ అగమ్యగోచరులుగా, కేవలం ఒక నిర్దిష్ట భౌగోళిక ప్రాంతానికి లేదా ఉన్నతమైన పర్వతాలకు మాత్రమే పరిమితమైనవారుగా భావించబడేవారు. దేవుని ఔన్నత్యానికి మరియు మానవ దీనత్వానికి మధ్య ఉన్న అగాధాన్ని పూడ్చలేని ఒక భయంకరమైన విరుద్ధ భావనగా నాటి సమాజం చూసింది. కానీ, యెషయా 57:15 ఈ ప్రాచీన వేదాంత ఆలోచనను సమూలంగా తిరగరాసింది. ఈ లేఖనభాగం రాయబడే నాటికి, ఇశ్రాయేలు ప్రజలు బబులోను సామ్రాజ్యపు అణచివేతలో, “దేవుడు మాకు చాలా దూరమైపోయాడు” అనే తీవ్రమైన మానసిక మరియు సాంస్కృతిక సంక్షోభంలో (Cultural and spiritual crisis) చిక్కుకున్నారు. అటువంటి భయంకరమైన నైరాశ్యంలో, యెహోవా దేవుడు తన సర్వాతీతమైన ఉనికిని (Transcendence) మరియు సన్నిహితత్వాన్ని (Immanence) ఒకే వాక్యంలో ప్రకటించాడు. “నేను మహోన్నతమైన పరిశుద్ధస్థలములో నివసించు వాడను అయినను… వినయముగలవారి యొద్ద నివసించుచున్నాను” అని దేవుడు సెలవిచ్చాడు (Source: John N. Oswalt, The Book of Isaiah, NICOT). అనగా, అనంతమైన విశ్వంలో సర్వోన్నతుడైన దేవునికి రెండే రెండు విశేషమైన నివాస స్థలాలు ఉన్నాయి: ఒకటి వర్ణనాతీతమైన అత్యున్నత పరలోకం, రెండవది అహంకారాన్ని విడిచిన అత్యంత అణిగిపోయిన మానవ హృదయం.
ఈ వచనంలోని ఆత్మీయ లోతులను హెబ్రీ మూలభాషలో పరిశీలిస్తే దాని అసలు గాంభీర్యం మనకు అవగతమవుతుంది. ఇక్కడ ‘నలిగిన’ లేదా ‘దీనమనస్సు’ అని తర్జుమా చేయబడిన పదాలకు హెబ్రీ భాషలో ‘దక్కా’ (Dakka) మరియు ‘షాఫాల్’ (Shapal) అనే విశేషణాలు వాడబడ్డాయి. ‘దక్కా’ అనగా కఠినమైన వస్తువు పూర్తిగా చూర్ణం చేయబడటం లేదా పొడిగా నలగ్గొట్టబడటం అని అర్థం, కాగా ‘షాఫాల్’ అనగా తనను తాను పూర్తిగా తగ్గించుకుని నేలమట్టం కావడం (Source: Brown-Driver-Briggs Hebrew and English Lexicon). మనుష్యులు తమను తాము హెచ్చించుకుని, తమ స్వనీతిని ప్రదర్శించినప్పుడు దేవుడు వారిని తీవ్రంగా ఎదిరిస్తాడు. కానీ ఒక వ్యక్తి తన అహంకారాన్ని సిలువవేసి, దేవుని వాక్యం ఎదుట తన అంతరంగాన్ని పూర్తిగా నలగ్గొట్టుకున్నప్పుడు, ఆ శూన్యమైన, పగిలిపోయిన స్థలంలో సర్వోన్నతుడైన దేవుడు తన సింహాసనాన్ని స్థాపిస్తాడు. ప్రాచీన వేదాంత దృక్పథం ప్రకారం, దేవుడు గర్విష్ఠులను బహుదూరం నుండి చూస్తాడు కానీ, నలిగిన మనస్సు గలవారిని తన హృదయానికి హత్తుకుని వారి ప్రాణాన్ని ఉజ్జీవింపజేస్తాడు అన్నదే ఈ వాక్యపు మూల సిద్ధాంతం.
పాత నిబంధనలో కనబడే ఈ వేదాంతపు ఛాయ, క్రొత్త నిబంధనలో క్రీస్తు యేసు బోధనల ద్వారా మరియు అపొస్తలుల లేఖనాల ద్వారా సంపూర్ణ వాస్తవ రూపం దాల్చింది. మొదటి శతాబ్దపు గ్రీకో-రోమన్ సమాజంలో ‘దీనత్వం’ (Humility) అనేది బానిసలకు మరియు నిరుపేదలకు మాత్రమే పరిమితమైన ఒక నీచమైన, బలహీనమైన లక్షణంగా పరిగణించబడేది. స్వేచ్ఛాపౌరులు, ఉన్నత వంశీయులు దీనత్వాన్ని కనబరచడం సామాజికంగా తీవ్ర అవమానంగా భావించే ఆ కాలంలో, అపొస్తలుడైన పేతురు “దేవుడు అహంకారులను ఎదిరించి దీనులకు కృప అనుగ్రహించును… కాబట్టి తగిన సమయమందు ఆయన మిమ్మును హెచ్చించునట్లు, దీనమనస్కులై దేవుని బలిష్ఠమైన చేతిక్రింద అణిగియుండుడి” (1 పేతురు 5:5-6) అని రాస్తూ ఒక నూతన సాంస్కృతిక విప్లవానికి (Cultural revolution) తెరతీశాడు (Source: Craig S. Keener, The IVP Bible Background Commentary: New Testament). దేవుని రాజ్యపు లెక్కల ప్రకారం, పైకి ఎదగాలంటే ముందుగా కిందకు వంగాలి. హెచ్చింపు అనేది మనిషి తనను తాను ఎగబాకడం ద్వారా వచ్చేది కాదు, అది తన దీనమనస్సు ద్వారా దేవుని చేతిక్రింద అణిగి ఉన్నప్పుడు దేవుడే స్వయంగా అనుగ్రహించే మహత్తరమైన ప్రతిఫలం. “ఆత్మవిషయమై దీనులైనవారు ధన్యులు, పరలోకరాజ్యము వారిది” (మత్తయి 5:3) అని క్రీస్తు ప్రకటించినప్పుడు, యెషయా ప్రవచించిన ఆ నలిగిన మనస్సుకే ఆయన నిత్యజీవపు పట్టాభిషేకం చేశాడు.
ఈ చారిత్రక, వేదాంత సత్యాలు నేటి దైవ సేవకులకు మరియు విశ్వాసులకు ఒక శక్తివంతమైన హెచ్చరికను, అదే సమయంలో గొప్ప ఆదరణను అందిస్తున్నాయి. ఆధునిక క్రైస్తవ లోకంలో, వ్యక్తిగత ఘనతను, సామాజిక స్థానాన్ని, సంఘంలో ఆధిపత్యాన్ని వెదుక్కునే సంస్కృతి ప్రబలుతున్న వేళ, దేవుడు నివసించేది మన ఘనమైన బిరుదుల మధ్య, బాహ్య అలంకరణల మధ్య కాదు, కేవలం ‘దీనమనస్సు’ అనే గుడారంలో అని మనం గ్రహించాలి. ఒక సేవకుడు దేవుని వాక్యాన్ని పంచుకోవడానికి సిద్ధపడుతున్నప్పుడు, తన మేధస్సుపై ఆధారపడకుండా, తన అహాన్ని దేవుని పాదాల యొద్ద నలగ్గొట్టుకోగలిగితే, ఆ విరిగిన హృదయంలో సర్వోన్నతుడు నివసించి, తన మహిమను ఆ సేవకుని ద్వారా శక్తివంతంగా వెల్లడిస్తాడు. మనం కష్టాల్లో ఉన్నప్పుడు, సమాజం చేత లేదా పరిస్థితుల చేత అణగద్రొక్కబడినప్పుడు, దేవునికి దూరమయ్యామని భయపడాల్సిన అవసరం లేదు; ఎందుకంటే, ఆ నలిగిన, కృంగిన స్థలమే మహోన్నతుడు దిగివచ్చి నివసించే అత్యంత పవిత్రమైన, ఉజ్జీవపు ఆలయం.
2. నలిగిన మనస్సు – ఇష్టం కలిగించును
(కీర్తనల గ్రంథము) 34:18
18.విరిగిన హృదయముగలవారికి యెహోవా ఆసన్నుడు నలిగిన మనస్సుగలవారిని ఆయన రక్షించును.
34:18 మనుషుల్లో ఈ స్థితి దేవునికి అతి ప్రియం. వారు దుఃఖాక్రాంతులుగా ఉండడం ఆయన ఉద్దేశం కాదు గాని వారిని శాశ్వతంగా ఆనందభరితులను చేసేందుకు అలాంటి స్థితి దేవునికి వీలు కల్పిస్తుంది (51:17; యెషయా 57:15; 61:1; 66:2).
34:18 2 రాజులు 22:19; కీర్తన 51:17; 75:1; 85:9; 119:151; 145:18; 147:3; యెషయా 55:6; 57:15; 61:1; 66:2; యెహె 36:26, 31; లూకా 4:18
పాయింట్ వివరణ:
కీర్తనలు 34:18 ఒక శూన్యమైన భావోద్వేగాల నుండి పుట్టిన సాధారణ వాక్యం కాదు; అది ఒక భయంకరమైన చారిత్రక సంక్షోభం (Historical crisis) మధ్యలో ఒక రాజు అనుభవించిన అద్భుతమైన ఆత్మీయ దర్శనం. చారిత్రక నేపథ్యాన్ని గమనిస్తే, ఇశ్రాయేలుకు కాబోయే రాజుగా దేవుని చేత అభిషేకించబడిన దావీదు, తన ప్రాణ రక్షణార్థం శత్రువైన గాతు రాజైన అకీషు (అబీమెలెకు) ఎదుట తన మతిస్థిమితం కోల్పోయిన పిచ్చివానిగా నటించాల్సిన దుర్భరమైన, అవమానకరమైన పరిస్థితిలో ఉన్నప్పుడు ఈ కీర్తనను రచించాడు (1 సమూయేలు 21:10-15). ప్రాచీన సమీప ప్రాచ్య (Ancient Near East) సంస్కృతిలో, ఒక రాజు లేదా నాయకుడు ఎల్లప్పుడూ అజేయమైన శక్తిని, స్వావలంబనను ప్రదర్శించాలి; భయాన్ని లేదా బలహీనతను కనబరచడం అనేది అత్యంత హీనమైన విషయంగా పరిగణించబడేది. కానీ దావీదు తన సమస్త మానవ సామర్థ్యాన్ని, రాజరికపు గౌరవాన్ని కోల్పోయి, అవమాన భారంతో, భయంతో పూర్తిగా పగిలిపోయిన ఆ అట్టడుగు స్థితిలోనే దేవుని నిజమైన సామీప్యతను అనుభవించాడు. దేవుని దృష్టిలో బాహ్యమైన శౌర్యం మరియు పరిపూర్ణత కంటే, అహంకారం రహితమైన విరిగిన హృదయమే మహా శ్రేష్టమైనదని, ఆయనకు ఇష్టమైనదని దావీదు ఈ కీర్తన ద్వారా సంఘానికి పరిచయం చేశాడు (Source: Derek Kidner, Psalms 1-72, Tyndale Old Testament Commentaries).
“విరిగిన హృదయముగలవారికి యెహోవా ఆసన్నుడు, నలిగిన మనస్సుగలవారిని ఆయన రక్షించును” అన్న మాటలలో అద్భుతమైన హెబ్రీ భాషా సౌందర్యం నిక్షిప్తమై ఉంది. ఇక్కడ ‘విరిగిన హృదయం’ అనే పదానికి హెబ్రీలో ‘షబూరే లెవ్’ (Shaburei lev) అని వాడబడింది. దీని అర్థం, కుమ్మరివాడు ఎంతో కష్టపడి చేసిన ఒక మట్టిపాత్ర కిందపడిపోయి ముక్కలు ముక్కలుగా పగిలిపోవడం. అలాగే ‘నలిగిన మనస్సు’ అనగా ‘దక్కాయే రూవాచ్’ (Dakka’ei ruach)—అంటే రాతితో పిండిగా నలగ్గొట్టబడటం లేదా దంచబడటం (Source: The Treasury of David by C.H. Spurgeon). దేవుడు మనుష్యులు దుఃఖాక్రాంతులుగా ఉండాలని లేదా వారు నిరంతరం కన్నీరు కార్చాలని ఆనందించే దేవుడు (Sadistic deity) కాడు. కానీ, పాపస్వభావం కలిగిన మానవుని ‘స్వనీతి’ (Self-righteousness) మరియు ‘నా సొంత బలంతో నేను సాధించగలను’ అనే అహంకారం పగిలిపోయినప్పుడు మాత్రమే, దేవుని కృప ఆ శూన్య స్థానంలో అడుగుపెట్టగలదు. ఆ నలిగిన స్థితి, దేవుడు ఆ వ్యక్తికి శాశ్వతమైన ఆనందాన్ని, రక్షణను అనుగ్రహించడానికి ఒక దివ్యమైన మార్గాన్ని సృష్టిస్తుంది. దేవునికి మానవుని నలిగిన మనస్సు ఇష్టం కలిగించేది అందుకే; అది బాధను చూసి పొందే ఆనందం కాదు, ఒక పాపి సంపూర్ణంగా దైవిక కృపకు అనుసంధానం కావడానికి సిద్ధపడ్డాడన్న ఆనందం.
పాత నిబంధన భక్తుడైన దావీదు అనుభవించిన ఈ ఆత్మీయ సత్యం, క్రీస్తు యేసు అవతారంలో మరియు ఆయన బోధనలలో సంపూర్ణ శిఖరాన్ని చేరుకుంది. పగిలిపోయిన హృదయాలను బాగుచేయడానికే తాను భూమి మీదకు వచ్చానని యేసుక్రీస్తు నజరేతు సమాజమందిరంలో (లూకా 4:18) యెషయా 61:1ను ఉల్లేఖిస్తూ బహిరంగంగా తన మెస్సియానిక్ పరిచర్యను ప్రకటించాడు (Source: Alfred Edersheim, The Life and Times of Jesus the Messiah). గ్రీకో-రోమన్ సమాజం బలవంతులను, గర్విష్ఠులను, సమాజంలో ఉన్నత స్థాయిలో ఉన్నవారిని ఆరాధించే కాలంలో, యేసుక్రీస్తు కొండమీది ప్రసంగంలో ఆనాటి సాంస్కృతిక అంచనాలను తలక్రిందులు చేస్తూ, “ఆత్మవిషయమై దీనులైనవారు ధన్యులు… దుఃఖపడువారు ధన్యులు, వారు ఓదార్చబడుదురు” (మత్తయి 5:3-4) అని పలికాడు. దేవుడు కేవలం పగిలిపోయిన వారిని బాగుచేయడం మాత్రమే కాదు, వారిని శాశ్వతంగా బాగుచేయడం కోసం గొల్గొతా సిలువపై తన స్వంత దేహాన్ని, హృదయాన్ని ముక్కలుగా విరుగగొట్టుకున్నాడు. నలిగిన మనస్సుతో ఆయన యొద్దకు వచ్చేవారికి, తాను పొందిన గాయాల ద్వారా ఆయన నిత్యజీవాన్ని, శాశ్వత ఆనందాన్ని ప్రసాదిస్తున్నాడు.
ఈ చారిత్రక, వేదాంత సత్యం నేటి దైవసేవకుల మరియు విశ్వాసుల అంతరంగాలను తీవ్రంగా పరీక్షిస్తోంది. దైవసేవలో ఉన్నప్పుడు, సమాజం లేదా సంఘం ఎదుట మనమంతా సమర్థులమని, ఎలాంటి బలహీనతలు, పోరాటాలు లేనివారమని నిరూపించుకోవాలనే తీవ్రమైన ఒత్తిడికి (Performance anxiety) మనం తరచుగా గురవుతుంటాము. లోపల హృదయం పగిలిపోతున్నా, కృంగిపోతున్నా పైకి ఏమీ ఎరుగనివారిలా ప్రసంగించే కాపరులు ఎందరో ఉన్నారు. కానీ కీర్తన 34:18 మనకు ఇస్తున్న గొప్ప దైవిక ఆదరణ ఏమిటంటే: దేవుడు మీ విజయాల యొద్ద, మీ ఘనకార్యాల యొద్ద కాదు, మీ విరిగిన హృదయం యొద్దనే అత్యంత సన్నిహితంగా (ఆసన్నుడు – Intimately near) ఉన్నాడు. మీ అపజయాలలో, అవమానాలలో, మీరు ఏమీ చేయలేని నిస్సహాయ స్థితిలో దేవుని వాక్యం ఎదుట మీ మనస్సును నలగ్గొట్టుకున్నప్పుడు, దేవుని దృష్టిలో మీరు పనికిరానివారు కాదు, దైవిక ఉజ్జీవానికి అత్యంత అర్హులు. కృంగిన పరిస్థితులు మిమ్మల్ని నాశనం చేయడానికి రాలేదు, దేవుని అపారమైన కృపను మీరు శాశ్వతంగా ఆస్వాదించడానికి మీలో ఉన్న అహంకారాన్ని పగలగొట్టడానికి మాత్రమే వచ్చాయని, ఆ నలిగిన స్థితే దేవునికి మీ పట్ల ఇష్టాన్ని కలిగిస్తుందని ప్రతి సేవకుడు గ్రహించాలి.
3. వివేకముగల మనస్సు – గ్రహించును
(సామెతలు) 18:15
15.జ్ఞానుల చెవి తెలివిని వెదకును వివేకముగల మనస్సు తెలివిని సంపాదించును.
18:15 A సామెత 15:14; B 1 రాజులు 3:9; కీర్తన 119:97-104; సామెత 1:5; 4:7; 9:9; 10:14; 23:23; లూకా 10:39; యాకోబు 1:5; C సామెత 4:5; లూకా 8:8-10; 2 తిమోతి 3:15-17
వివరణ:
ప్రాచీన సమీప ప్రాచ్య (Ancient Near Eastern) సంస్కృతులలో ‘జ్ఞానం’ (Wisdom) అనేది కేవలం పుస్తకాల ద్వారా లభించే మేధోపరమైన సమాచారం కాదు; అది దేవుని భయంతో జీవితాన్ని విజయవంతంగా, ధర్మబద్ధంగా జీవించడానికి అవసరమైన ఆచరణాత్మక నైపుణ్యం. సామెతల గ్రంథం, ముఖ్యంగా ఇశ్రాయేలు జ్ఞాన సాహిత్యం (Wisdom Literature), మానవ జీవితాన్ని రెండు స్పష్టమైన మార్గాలుగా విభజిస్తుంది: ఒకటి జ్ఞానుల మార్గం, రెండవది బుద్ధిహీనుల మార్గం. సామెతలు 18వ అధ్యాయం అంతటా ఒక తీవ్రమైన వేదాంత మరియు మానసిక ఉద్రిక్తత (Psychological tension) కనిపిస్తుంది. ఒక బుద్ధిహీనుడు ఎప్పుడూ ఇతరుల మాట వినడానికి ఇష్టపడడు, కేవలం తన అభిప్రాయాలను వెల్లడిచేయడానికే ఆశపడతాడు (సామెతలు 18:2). కానీ, దీనికి పూర్తి భిన్నమైన అత్యున్నతమైన ఆత్మీయ స్థితిని సామెతలు 18:15 పరిచయం చేస్తోంది. “జ్ఞానుల చెవి తెలివిని వెదకును, వివేకముగల మనస్సు తెలివిని సంపాదించును” అన్న మాటలు, దైవిక సత్యాలను అన్వేషించే ఒక పరిశుద్ధమైన ఆకలిని తెలియజేస్తున్నాయి. ఇశ్రాయేలీయుల సామాజిక నేపథ్యంలో, వినడం (Hearing) మరియు లోబడటం (Obeying) అనేవి వేర్వేరు కాదు, అవి ఒకే నాణేనికి ఉన్న రెండు ముఖాలు. చెవి ద్వారా గ్రహించిన సత్యాన్ని, అంతరంగంలో భద్రపరచుకుని దాని ప్రకారం జీవించడమే వివేకముగల మనస్సు యొక్క ప్రధాన లక్షణం (Source: Bruce K. Waltke, The Book of Proverbs, Chapters 15-31, NICOT).
ఈ వచనంలోని మూల భాషా సౌందర్యాన్ని పరిశీలిస్తే, మానవ శరీర నిర్మాణాన్ని దేవుడు ఆత్మీయ గ్రహింపుకు ఎలా అనుసంధానించాడో అర్థమవుతుంది. హెబ్రీ భాషలో ‘వివేకముగల మనస్సు’ అనే పదానికి ‘లేబ్ నాబోన్’ (Leb Nabhon) అని వాడబడింది. ప్రాచీన హెబ్రీయుల ఆలోచనా విధానంలో ‘లేబ్’ (హృదయం/మనస్సు) అనేది భావోద్వేగాల కేంద్రం కాదు, అది మనిషి యొక్క మేధస్సు, చిత్తం, మరియు నిర్ణయాలు తీసుకునే ప్రధాన నియంత్రణ గది (Seat of intellect and will). అలాగే ‘తెలివి’ లేదా ‘జ్ఞానము’ అనగా హెబ్రీలో ‘దాఅత్’ (Da’ath) అనగా కేవలం సిద్ధాంతపరమైన జ్ఞానం కాదు, దేవునితో వ్యక్తిగతమైన, అనుభవపూర్వకమైన సంబంధాన్ని కలిగి ఉండటం (Source: Theological Wordbook of the Old Testament – TWOT). ఒక జ్ఞాని యొక్క ‘చెవి’ (బాహ్య ఇంద్రియం) సత్యం కోసం ఒక వేటగాని వలె నిరంతరం వెతుకుతుంటే, అతని ‘మనస్సు’ (అంతరంగ అవయవం) ఆ సత్యాన్ని గ్రహించి, విశ్లేషించి తన స్వంతం చేసుకుంటుంది. అందుకే, దావీదు కుమారుడైన సొలొమోను రాజు సింహాసనం ఎక్కిన వెంటనే తనకు సంపదలో, శత్రువుల ప్రాణాలో కావాలని అడగకుండా, దేవుని ప్రజలను పరిపాలించడానికి “వినగలిగే హృదయాన్ని” (Hearing heart – 1 రాజులు 3:9) దయచేయమని దేవుని బతిమాలుకున్నాడు. బాహ్యమైన చెవులతో పాటు, దేవుని స్వరాన్ని స్పష్టంగా వినగలిగే అంతరంగ వివేకమే ఒక నిజమైన నాయకుడికి అత్యంత అవసరమైన ఆయుధమని చరిత్ర నిరూపిస్తోంది.
ఈ పాత నిబంధన జ్ఞాన అన్వేషణ, క్రొత్త నిబంధనలో క్రీస్తు యేసు పాదాల యొద్ద సంపూర్ణ నెరవేర్పును కనుగొంది. దేవుని వాక్యమే మాంసధారియై భూమిమీద నడిచినప్పుడు, వివేకముగల మనస్సు ఎలా స్పందిస్తుందో లూకా సువార్త 10:39లో మరియ జీవితం ద్వారా మనం చూడవచ్చు. గ్రీకో-రోమన్ మరియు యూదా సంస్కృతులలో స్త్రీలు రబ్బీల (బోధకుల) పాదాల యొద్ద కూర్చుని వేదాంతం నేర్చుకోవడం అనేది ఆనాటి సాంస్కృతిక కట్టుబాట్లను ఉల్లంఘించడమే (Source: Craig A. Evans, Luke, NIBC). అయినప్పటికీ, మరియ దేవుని వాక్యం పట్ల ఉన్న ఆకలితో సామాజిక ఆంక్షలను పక్కనపెట్టి, జ్ఞానానికి మూలమైన క్రీస్తు పాదాల చెంత కూర్చుని ఆయన మాటలు వినుచుండెను. మరోవైపు, ధర్మశాస్త్రం పట్ల అపారమైన జ్ఞానం (Information) ఉన్న పరిసయ్యులు, శాస్త్రులు క్రీస్తు బోధనలను విన్నప్పటికీ, వారి మనస్సులు అహంకారంతో మూసుకుపోవడం వలన ఆ సత్యాలను వారు గ్రహించలేకపోయారు (లూకా 8:10). దేవుని వాక్యం విత్తబడినప్పుడు దాన్ని అంగీకరించి వందంతలుగా ఫలించడానికి, వినగలిగే చెవితో పాటు ‘సకల జ్ఞాన సంపదలు గుప్తమైయున్న’ (కొలొస్సీ 2:3) క్రీస్తు పట్ల వివేకముగల, లోబడే మనస్సు అత్యంత ఆవశ్యకమని క్రొత్త నిబంధన స్పష్టం చేస్తోంది.
నేటి దైవసేవకులకు, ఉపదేశకులకు ఈ లేఖనం ఒక గంభీరమైన హెచ్చరికను జారీ చేస్తోంది. పరిచర్యలో అత్యంత ప్రమాదకరమైన దశ ఏమిటంటే: “నేను బోధకుడిని, నాకు అన్నీ తెలుసు” అని భావించి క్రొత్త విషయాలను, దేవుని స్వరపు లోతులను అన్వేషించడం ఆపివేయడం. ప్రసంగ పీఠం మీద నిలబడి మాట్లాడటం ఎంత ప్రాముఖ్యమో, దేవుని పాదాల యొద్ద కూర్చుని ఆయన వాక్యాన్ని నిరంతరం ‘వెదకడం’ మరియు ‘సంపాదించుకోవడం’ అంతకంటే ప్రాముఖ్యం. దేవుని సేవకుడు ఎప్పటికీ ఒక విద్యార్థిగానే మిగిలిపోవాలి. ఎప్పుడైతే ఒక కాపరి తన మనస్సును మూసివేసి, ఇతరులు చెప్పేది వినడానికి నిరాకరించి తన సొంత జ్ఞానంపై ఆధారపడతాడో, ఆ క్షణమే అతని ఆత్మీయ ఎదుగుదల ఆగిపోతుంది. వివేకముగల మనస్సు ఎన్నడూ తృప్తి పడదు; అది లేఖనాలలోని మర్మాలను, దేవుని చిత్తాన్ని మరింత లోతుగా గ్రహించడానికి అనుదినం పరిశుద్ధాత్మ దేవుని పాదాల యొద్ద దీనత్వంతో వేచి ఉంటుంది. సేవకుని అత్యున్నతమైన ఆభరణం అతని వాగ్ధాటి కాదు, నిరంతరం దేవుని స్వరాన్ని గ్రహించే వివేకముగల మనస్సు మాత్రమే.
4. కృంగిన మనస్సు – పాఠం నేర్పును
(రెండవ దినవృత్తాంతములు) 30:11
11.అయినను ఆషేరు మనష్షే జెబూలూను దేశముల వారిలోనుండి కొందరు కృంగిన మనస్సుతో యెరూషలేమునకు వచ్చిరి.
30:11 తనపట్ల నమ్మకస్థులైన ప్రజలు కొంతమందిని దేవుడెప్పుడు మిగుల్చుకుంటాడు. 1 రాజులు 19:18 పోల్చిచూడండి.
30:11 A 2 దిన 30:18, 21; B 2 దిన 30:25; C నిర్గమ 10:3; లేవీ 26:41; 2 దిన 11:16; 12:6-7, 12; 33:12, 19, 23; 34:27; దాని 5:22; లూకా 14:11; 18:14; అపొ కా 17:34; యాకోబు 4:10; 1 పేతురు 5:6
పాయింట్ వివరణ:
ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు చరిత్రలో, ముఖ్యంగా జాతీయ మరియు ఆత్మీయ సంక్షోభాల (National and Spiritual crises) సమయాల్లో మానవ మనస్తత్వం ఎలా స్పందిస్తుందో రెండవ దినవృత్తాంతములు 30వ అధ్యాయం అత్యంత స్పష్టంగా చిత్రీకరిస్తోంది. చారిత్రక నేపథ్యాన్ని గమనిస్తే, దాదాపు రెండు వందల సంవత్సరాలుగా ఇశ్రాయేలు సామ్రాజ్యం రెండుగా (ఉత్తర, దక్షిణ రాజ్యాలుగా) విడిపోయి, ఉత్తర రాజ్యమైన ఇశ్రాయేలు యరొబాము ప్రవేశపెట్టిన విగ్రహారాధనలో కూరుకుపోయింది. అదే సమయంలో ఉత్తర రాజ్యం అస్సీరియుల భయంకరమైన దండయాత్రల ముప్పులో ఉంది. ఆ విపత్కర పరిస్థితుల్లో, దక్షిణ రాజ్యమైన యూదాను పాలిస్తున్న హిజ్కియా రాజు, యెరూషలేములో పస్కా పండుగను ఆచరించడానికి రమ్మని ఉత్తర రాజ్య గోత్రాలకు (ఎఫ్రాయిము, మనష్షే, జెబూలూను తదితర) లేఖలు పంపాడు. తమ జీవితాలు నాశనపు అంచున ఉన్నప్పటికీ, ఆ లేఖలు పట్టుకుని వచ్చిన వర్తమానికులను మెజారిటీ ప్రజలు అపహసించి, ఎగతాళి చేశారు (2 దినవృత్తాంతములు 30:10). సమాజం మొత్తం అహంకారంతో, దేవుని పిలుపును తృణీకరిస్తున్న ఆ భయంకరమైన ఉద్రిక్తత మధ్య, 11వ వచనం ఒక అద్భుతమైన ఆత్మీయ మలుపును పరిచయం చేస్తోంది: “అయినను ఆషేరు మనష్షే జెబూలూను దేశముల వారిలోనుండి కొందరు కృంగిన మనస్సుతో యెరూషలేమునకు వచ్చిరి” (Source: J.A. Thompson, 1, 2 Chronicles, The New American Commentary). అత్యధికులు గర్వంతో వినాశనం వైపు నడుస్తుంటే, దేవుడు ఎప్పుడూ తనకంటూ ఒక చిన్న శేషమును (Remnant) దాచి ఉంచుతాడనే గొప్ప వేదాంత సత్యం ఇక్కడ బయటపడుతోంది.
ఈ వచనంలో ‘కృంగిన మనస్సు’ అని అనువదించబడిన హెబ్రీ పదానికి ఉన్న లోతైన అర్థం, వారి ఆత్మీయ సమర్పణ స్థాయిని తెలియజేస్తుంది. మూలభాషలో దీనికి ‘కానా’ (Kana) అనే పదం వాడబడింది. ‘కానా’ అనగా అహంకారాన్ని విడిచిపెట్టి మోకరిల్లడం, తనను తాను పూర్తిగా తగ్గించుకుని లోబడటం (Subdued or humbled) అని అర్థం (Source: Theological Wordbook of the Old Testament – TWOT). ఆషేరు, మనష్షే, జెబూలూను గోత్రాల వారికి యెరూషలేమునకు రావడం కేవలం ఒక ప్రయాణం కాదు; అది వారి రెండు శతాబ్దాల తప్పుడు సాంస్కృతిక మరియు మతపరమైన ఆచారాలు తప్పని బహిరంగంగా అంగీకరించడం. తమ పొరుగువారు, బంధువులు వర్తమానికులను ఎగతాళి చేస్తుంటే, ఆ సామాజిక ఒత్తిడిని (Social pressure) ఎదిరించి, తమ పూర్వికుల గర్వాన్ని విడిచిపెట్టి పశ్చాత్తాపంతో దేవుని బలిపీఠం వద్దకు రావడం కేవలం ‘కానా’ (కృంగిన మనస్సు) ద్వారానే సాధ్యమైంది. కష్టాలు వచ్చినప్పుడు కొందరు దేవునిపై మరింత కోపం పెంచుకుంటే, వివేకవంతులు మాత్రం ఆ కష్టాల ద్వారా పాఠం నేర్చుకుని దేవుని పాదాల చెంతకు చేరతారని ఈ చారిత్రక సంఘటన నిరూపిస్తోంది. ఒకప్పుడు ఏలీయా ప్రవక్త ఇశ్రాయేలులో తాను మాత్రమే మిగిలానని నైరాశ్యంతో ఉన్నప్పుడు, బయలుకు మోకరిల్లని ఏడు వేల మందిని దేవుడు ఎలాగైతే మిగిల్చాడో (1 రాజులు 19:18), ఇక్కడ కూడా దేవుడు ఆ కృంగిన మనస్సు గల శేషమును తన పస్కా ఆరాధన కొరకు సిద్ధపరచుకున్నాడు.
పాత నిబంధనలోని ఈ ‘శేషము’ (Remnant) మరియు ‘కృంగిన మనస్సు’ అను ఛాయలు, క్రొత్త నిబంధనలో సువార్త ప్రకటన ద్వారా సంపూర్ణంగా నెరవేరాయి. యేసుక్రీస్తు భూమిమీద పరిచర్య చేస్తున్నప్పుడు, సమాజంలోని అత్యున్నత మత నాయకులు, పరిసయ్యులు ఆయనను ఎగతాళి చేసి, ఆయన బోధలను తృణీకరించారు. కానీ, సామాజికంగా అట్టడుగున ఉన్నవారు, పాపులు, సుంకరులు, మత్స్యకారులు తమ అహంకారాన్ని పక్కనపెట్టి ‘కృంగిన మనస్సుతో’ ఆయన పాదాల యొద్దకు వచ్చారు. “ప్రభువా, నిన్ను వెంబడించుటకు నేను అర్హుడను కాను” అనుకునే ఆ దీనస్థితే దేవునికి అనుకూలమైనది. అందుకే అపొస్తలుడైన యాకోబు మరియు పేతురు, “ప్రభువు దృష్టికి మిమ్మును మీరు తగ్గించుకొనుడి, అప్పుడాయన మిమ్మును హెచ్చించును” (యాకోబు 4:10; 1 పేతురు 5:6) అని గట్టిగా హెచ్చరించారు (Source: Craig S. Keener, The IVP Bible Background Commentary: New Testament). దేవుని దయను పొందాలంటే ముందుగా బాహ్యపరమైన మన గర్వం బద్దలవ్వాలి. లోకం దేవుని వాక్యాన్ని అపహసించినా, ఎవరైతే తమ స్వనీతిని విడిచిపెట్టి లోబడతారో, వారే నిజమైన ఉజ్జీవాన్ని అనుభవిస్తారు.
ఈ చారిత్రక మరియు వేదాంత వాస్తవాలు నేటి దైవసేవకులకు పరిచర్యలో అత్యంత విలువైన పాఠాన్ని నేర్పుతున్నాయి. కాపరులుగా మీరు దేవుని వాక్యాన్ని బోధిస్తున్నప్పుడు, లోకం లేదా సంఘంలోని కొందరు వ్యక్తులు దానిని నిర్లక్ష్యం చేయవచ్చు, విమర్శించవచ్చు, లేదా ఎగతాళి చేయవచ్చు; హిజ్కియా పంపిన వర్తమానికులకు ఎదురైన పరాభవమే నేడు సేవకులకు కూడా ఎదురుకావచ్చు. ఆ సమయంలో నిరాశకు గురికావాల్సిన అవసరం లేదు. దేవుడు ఎల్లప్పుడూ తన వాక్యానికి లోబడి, పశ్చాత్తాపంతో తరలివచ్చే ఒక ‘శేషమును’ (Remnant) సిద్ధం చేసి ఉంచుతాడు. మెజారిటీ ప్రజల స్పందన మీ పరిచర్య విజయానికి కొలమానం కాదు; కష్టాల కొలిమిలో పాఠాలు నేర్చుకుని, కృంగిన మనస్సుతో దేవుని బలిపీఠం వద్దకు వచ్చే కొద్దిమంది ప్రాణాలే దేవుని దృష్టిలో అమూల్యమైనవి. ఒక సేవకునిగా మీరు కూడా సమాజపు పోకడలకు ఆకర్షితులు కాకుండా, ప్రశంసలకు ఉప్పొంగకుండా, మీ అంతరంగాన్ని నిరంతరం దేవుని వాక్యం ఎదుట ‘కానా’ (కృంగిన మనస్సుగా) కాపాడుకున్నప్పుడే మీ పరిచర్యలో దేవుని మహిమ నిరంతరం నిలిచివుంటుంది.
5. నమ్మకమైన మనస్సు – దీవించును
(నెహెమ్యా) 9:8
8.అతడు నమ్మకమైన మనస్సుగల వాడని యెరిగి, కనానీయులు హిత్తీయులు అమోరీయులు పెరిజ్జీ యులు యెబూసీయులు గిర్గాషీయులు అనువారి దేశమును అతని సంతతివారికిచ్చునట్లు ఆతనితో నిబంధన చేసినవాడవు నీవే.
9:8 “యథార్థ హృదయుడని”– ఆది 15:6; 22:15-18; రోమ్ 4:18-21.
9:8 A ఆది 15:6, 18-21; హీబ్రూ 6:18; B ఆది 12:7; 17:7-8; యెహో 21:43-45; 23:14; C ఆది 12:1-3; 22:12, 16-18; నిర్గమ 3:8, 17; సంఖ్యా 23:19; ద్వితీ 7:1, 8-9; 9:5; 26:3; యెహో 9:1; 11:3, 23; కీర్తన 92:14-15; 105:8-9, 43-44; లూకా 1:72-73; అపొ కా 13:22; 1 తిమోతి 1:12-13; తీతు 1:2; హీబ్రూ 11:17; యాకోబు 2:21-23; 1 యోహాను 1:9
పాయింట్ వివరణ:
నెహెమ్యా గ్రంథం 9వ అధ్యాయం బైబిల్ చరిత్రలోనే అత్యంత లోతైన సామూహిక పశ్చాత్తాప ప్రార్థనలలో ఒకటి. బబులోను చెర నుండి తిరిగి వచ్చిన ఇశ్రాయేలీయులు, యెరూషలేము ప్రాకారాలను నిర్మించిన తరువాత, తమ పితరుల వైఫల్యాలను ఒప్పుకుంటూ దేవుని విశ్వసనీయతను కీర్తిస్తున్న అద్భుతమైన చారిత్రక ఘట్టం ఇది. ఈ సుదీర్ఘ ప్రార్థనలో వారు ఇశ్రాయేలు జాతికి మూలపురుషుడైన అబ్రహామును స్మరించుకున్నారు. దేవుడు అతన్ని ఊరు (Ur) అను కల్దీయుల పట్టణం నుండి పిలిచి, అనేక అన్యజనుల దేశాలను అతని సంతానానికి ఇస్తానని నిబంధన చేశాడు. ఇక్కడ అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన వేదాంత సత్యం ఏమిటంటే, దేవుడు అబ్రహాముతో నిబంధన చేయడానికి ముందు అతని ఆస్తిని, బలాన్ని, మేధస్సును లేదా సైన్యాన్ని చూడలేదు; సర్వాంతర్యామి అయిన దేవుడు పరిశీలించినది కేవలం ఒకే ఒక్కటి అబ్రహాము అంతరంగంలోని “నమ్మకమైన మనస్సు” (Source: H.G.M. Williamson, Ezra, Nehemiah, Word Biblical Commentary). ప్రాచీన సమీప ప్రాచ్య (Ancient Near East) సంస్కృతిలో రెండు వర్గాల మధ్య లేదా రాజ్యాల మధ్య నిబంధనలు (Covenants) సాధారణంగా భౌతిక సంపద లేదా సైనిక బలం ఆధారంగా జరిగేవి. కానీ దైవిక చరిత్రలో, సర్వసృష్టికర్త అయిన దేవుడు ఒక సాధారణ మానవునితో శాశ్వత నిబంధన చేయడానికి అతని అంతరంగంలో ఉన్న యథార్థమైన, నమ్మకమైన మనస్సును మాత్రమే ఏకైక అర్హతగా పరిగణించాడు.
ఈ లేఖనభాగంలోని “నమ్మకమైన మనస్సు” అను పదబంధానికి ఉన్న హెబ్రీ మూలభాషను పరిశీలిస్తే దాని అసలు ఆత్మీయ బరువు మనకు అర్థమవుతుంది. ఇక్కడ ‘నమ్మకమైన’ అను పదానికి హెబ్రీలో ‘నేయేమాన్’ (Ne’eman) అని వాడబడింది; ఇది ‘ఆమాన్’ (Aman) అనే మూలపదం నుండి ఉద్భవించింది. ‘ఆమాన్’ అనగా స్థిరంగా ఉండటం, పునాది కదలకపోవడం, లేదా పూర్తిగా ఆధారపడదగినదిగా (Reliable, firm, and certain) ఉండటం. అదే విధంగా ‘మనస్సు’ లేదా ‘హృదయం’ అనగా హెబ్రీలో ‘లేబ్’ (Leb) అని అర్థం (Source: Theological Wordbook of the Old Testament – TWOT). అనగా అబ్రహాము మనస్సు గాలికి కదిలే రెల్లులాంటిది కాదు, అది భావోద్వేగాల వలయాల్లో చిక్కుకున్నదీ కాదు; పరిస్థితులు ఎంత ప్రతికూలంగా ఉన్నా దేవుని వాగ్దానం మీద కదలని పునాదిలా స్థిరంగా ఉన్న మనస్సు అది. ఆదికాండము 15:6 ప్రకారం అబ్రహాము దేవుని నమ్మాడు (ఆమాన్), దేవుడు దానిని అతనికి నీతిగా ఎంచెను. తన వయస్సు నూరు సంవత్సరాలు దాటిపోయినా, తన భార్య శారా గర్భం భౌతికంగా మృతతుల్యమైపోయినా, అబ్రహాము తన కంటికి కనిపిస్తున్న వాస్తవాల కన్నా, అదృశ్యుడైన దేవుని వాగ్దానమే అత్యంత స్థిరమైనదని తన ‘లేబ్’ (మనస్సు)లో సంపూర్ణంగా విశ్వసించాడు. ఆ కదలని ఆత్మీయ స్థితిని దేవుడు ఎరిగి, అతన్ని అద్భుతంగా దీవించి నిబంధనను స్థిరపరిచాడు.
పాత నిబంధనలో అబ్రహాము కనబరచిన ఈ నమ్మకమైన మనస్సు, క్రొత్త నిబంధనలో ‘విశ్వాసము ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడటం’ (Doctrine of justification by faith) అను సువార్త మూల సిద్ధాంతంగా అవతరించింది. అపొస్తలుడైన పౌలు రోమీయులకు రాసిన పత్రిక 4:18-21లో అబ్రహాము యొక్క నమ్మకమైన మనస్సును వేదాంతపరంగా విశ్లేషిస్తూ, “అతడు దేవుని వాగ్దానమునుబట్టి అవిశ్వాసమువలన సందేహింపక, దేవుని మహిమపరచుచు… విశ్వాసమువలన బలపొందెను” అని ప్రకటించాడు (Source: Douglas J. Moo, The Epistle to the Romans, NICNT). ధర్మశాస్త్ర క్రియల ద్వారా ఏ మానవుడూ దేవుని యెదుట నీతిమంతుడిగా తీర్చబడలేడు. అబ్రహాము దేవుని పట్ల కనబరచిన ఆ స్థిరమైన మనస్సే యేసుక్రీస్తు నందు సంపూర్ణతను సంతరించుకుంది. క్రీస్తు భూమిమీద ఉన్నప్పుడు తండ్రి చిత్తానికి ఆచరణాత్మకంగా సంపూర్ణ నమ్మకత్వాన్ని కనబరిచి (హెబ్రీ 3:2), సిలువ మరణం వరకు విధేయత చూపించాడు. క్రీస్తు యేసు వైపు చూసి, తమ హృదయాలను అబ్రహాము వలె దేవుని వాగ్దానాలపై స్థిరంగా నిలుపుతారో, వారే నిజమైన అబ్రహాము సంతానమని, దైవిక దీవెనలకు వారసులని క్రొత్త నిబంధన స్పష్టం చేస్తోంది (యాకోబు 2:23).
ఆధునిక కాలంలో పరిచర్య చేస్తున్న దైవసేవకులకు మరియు సంఘానికి ఈ లేఖనభాగం ఒక పవిత్రమైన జీవపు ఊట లాంటిది. నేడు అనేకులు దేవుని దీవెనలను, గొప్ప వాగ్దానాలను తక్షణమే ఆశిస్తున్నారు, కానీ పరిస్థితులు ఏమాత్రం వ్యతిరేకంగా మారినా వారి మనస్సులు అవిశ్వాసంతో, భయంతో చలించిపోతున్నాయి. దేవుడు మీ పరిచర్యకు సంబంధించి అద్భుతమైన వాగ్దానాలను ఇచ్చి ఉండవచ్చు; కానీ ఆ వాగ్దానాలు నెరవేరడానికి ముందు దేవుడు మీలో పరిశీలించేది ఒకే ఒక అంశం: “మీ మనస్సు నమ్మకమైనదిగా (Ne’eman – స్థిరంగా) ఉన్నదా లేదా?” అబ్రహాము జీవితంలో దేవుడు వాగ్దానం చేయడానికి, అది నెరవేరడానికి మధ్య సుదీర్ఘమైన, వేదనతో కూడిన నిరీక్షణ కాలం ఉంది. ఆ నిరీక్షణలో అతని మనస్సు సందేహించలేదు. ఒక సేవకునిగా మీరు ఎదుర్కొంటున్న పరిస్థితులు, సంఘ ఎదుగుదల ప్రస్తుతం భౌతికంగా మృతతుల్యంగా కనబడవచ్చు. కానీ కంటికి కనిపించే ప్రతికూల పరిస్థితుల కంటే దేవుని వాక్యంపై ఆధారపడి, మీ అంతరంగంలో స్థిరత్వాన్ని (నమ్మకమైన మనస్సును) కాపాడుకుంటే, అబ్రహామును దీవించిన సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుడు సరైన సమయంలో తన నిబంధనను జ్ఞాపకం చేసుకుని, మీ ద్వారా తరతరాలకు నిలిచిపోయే అద్భుతమైన దీవెనలను విస్తరింపజేస్తాడు.
6. పనిచేయు మనస్సు -నడిపించును, విడిపించును.
(నెహెమ్యా) 4:6
6.అయినను పని చేయుటకు జనులకు మనస్సు కలిగియుండెను గనుక మేము గోడను కట్టుచుంటిమి, అది సగము ఎత్తు కట్టబడి యుండెను.
4:6 A ఫిలిప్పీ 2:13; B 1 దిన 29:3, 14, 17-18; 2 కొరింతు 8:16-17; హీబ్రూ 13:21; C 2 దిన 29:36; నెహెమ్యా 6:15; కీర్తన 110:3
పాయింట్ వివరణ:
ప్రాచీన సమీప ప్రాచ్య (Ancient Near Eastern) నగరాల నిర్మాణ శాస్త్రంలో మరియు సాంస్కృతిక విలువల్లో, ఒక పట్టణపు ప్రాకారాలు (City walls) ఆ జాతి యొక్క భద్రతకు, ఉనికికి మరియు దేవుని మహిమకు ప్రతీకలుగా నిలిచేవి. ప్రాకారాలు పడగొట్టబడిన నగరమంటే కేవలం రక్షణ లేని స్థలం కాదు, అది సామాజికంగా అత్యంత అవమానకరమైన, దేవుని చేత విడిచిపెట్టబడిన స్థితికి చిహ్నంగా పరిగణించబడేది (Source: F. Charles Fensham, The Books of Ezra and Nehemiah, NICOT). ఈ భయంకరమైన చారిత్రక, మానసిక నేపథ్యం మధ్యనే నెహెమ్యా గ్రంథం 4వ అధ్యాయంలోని నాటకీయ సంఘటనలు చోటుచేసుకున్నాయి. బబులోను చెర నుండి తిరిగి వచ్చిన ఇశ్రాయేలీయులు యెరూషలేము గోడను తిరిగి కట్టడానికి పూనుకున్నప్పుడు, సన్బల్లటు మరియు తోబీయాలు తీవ్రమైన మానసిక యుద్ధానికి (Psychological warfare) తెరతీశారు. “వారు కట్టుచున్న ఆ రాతిగోడమీద ఒక నక్క యెక్కినయెడల అది పడిపోవును” అంటూ వారి పనిని అపహసించారు, వారి ఆత్మవిశ్వాసాన్ని దెబ్బతీయాలని చూశారు. ఒకవైపు శత్రువుల హేళనలు, భయంకరమైన బెదిరింపులు; మరోవైపు మోయలేనంత చెత్త, శారీరక అలసట. ఈ విపత్కర ప్రతికూల పరిస్థితుల మధ్య, అద్భుతమైన ఆత్మీయ మరియు మానసిక విజయం 4:6లో రాయబడింది: “అయినను పని చేయుటకు జనులకు మనస్సు కలిగియుండెను గనుక మేము గోడను కట్టుచుంటిమి.” బాహ్య పరిస్థితులు ఎంత కఠినంగా ఉన్నా, అంతరంగంలో రగులుతున్న కార్యోన్ముఖమైన ఒక పట్టుదల, ఒక జాతిని వినాశనం నుండి ఎలా నడిపించి, విడిపిస్తుందో ఈ లేఖనం అద్భుతంగా చిత్రీకరిస్తోంది.
ఈ వచనంలోని “పని చేయుటకు మనస్సు కలిగియుండెను” అనే మాట వెనుక ఉన్న హెబ్రీ పదజాలాన్ని నిశితంగా పరిశీలిస్తే, ఇశ్రాయేలీయుల ఆత్మీయ సమర్పణ స్థాయి అర్థమవుతుంది. మూలభాషలో దీనిని ‘లేబ్ లా’అసోత్’ (Leb la’asot) అని ప్రస్తావించారు. ‘లేబ్’ అనగా కేవలం రక్తాన్ని పంప్ చేసే గుండె లేదా సున్నితమైన భావోద్వేగాలు కాదు; హెబ్రీ ఆలోచనా విధానంలో ఇది మేధస్సుకు, చిత్తశుద్ధికి, దృఢ సంకల్పానికి (Seat of will and determination) కేంద్ర బిందువు. అలాగే ‘లా’అసోత్’ అనే క్రియ ‘ఆసా’ (Asah) అనగా నిర్మించడం, సాధించడం లేదా ముగించడం అనే మూలపదం నుండి వచ్చింది (Source: Theological Wordbook of the Old Testament – TWOT). అనగా, వారికి కలిగినది కేవలం ఒక ఉద్రేకపూరితమైన తాత్కాలిక భావావేశం కాదు; శత్రువులు చుట్టుముట్టినా, తమ చేతులకు రక్తం అంటుకున్నా, వెనుతిరగకుండా ఆ కార్యాన్ని ముగించాలనే అత్యంత కఠినమైన అంతరంగ తీర్మానం. ఈ దృఢమైన మనస్సుకు మూలం వారి స్వంత సామర్థ్యం కాదు, దేవుడే ఆ ప్రజల అంతరంగంలో ఆ కార్యసిద్ధికి అవసరమైన ఉద్దేశాన్ని ఉంచాడు. అందుకే ఒకప్పుడు భయంతో వణికిపోయిన ప్రజలు, ఒక చేతిలో ఆయుధం, మరో చేతిలో పనిముట్టు పట్టుకుని సగము ఎత్తు వరకు ప్రాకారాన్ని కట్టగలిగారు.
పాత నిబంధనలో భౌతికమైన గోడను కట్టడానికి అవసరమైన ఈ ‘పనిచేయు మనస్సు’, క్రొత్త నిబంధనలో క్రీస్తు యేసు ద్వారా ఆత్మీయ మందిర నిర్మాణానికి (సంఘానికి) సంపూర్ణంగా అన్వయించబడింది. ఏసుక్రీస్తు భూమిమీద ఉన్నప్పుడు, అపవాది మరియు నాటి మత నాయకుల నుండి ఎంతో వ్యతిరేకతను ఎదుర్కొన్నప్పటికీ, “నన్ను పంపినవాని చిత్తము నెరవేర్చుటయు, ఆయన పని తుదముట్టించుటయు నాకు ఆహారమై యున్నది” (యోహాను 4:34) అని ప్రకటిస్తూ, శిలువ మరణం వరకు ఆ పనిచేయు మనస్సును స్థిరంగా కాపాడుకున్నాడు. అదే దైవిక కార్యశీలతను అపొస్తలుడైన పౌలు ఫిలిప్పీ సంఘానికి వివరిస్తూ, “ఎందుకనగా మీరు ఇచ్ఛయించుటకును కార్యసిద్ధి కలుగజేసికొనుటకును, తన దయాసంకల్పము నెరవేరుటకై మీలో కార్యసిద్ధి కలుగజేయువాడు దేవుడే” (ఫిలిప్పీ 2:13) అని స్పష్టం చేశాడు (Source: Gordon D. Fee, Paul’s Letter to the Philippians, NICNT). ఇక్కడ వాడబడిన గ్రీకు పదం ‘ఎనెర్గెయో’ (Energeō), అనగా దేవుడే స్వయంగా తన పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా విశ్వాసుల అంతరంగంలో శక్తివంతంగా పనిచేసి, దైవిక కార్యాలు ముగించడానికి అవసరమైన దృఢ సంకల్పాన్ని (Energetic resolve) దయచేస్తాడని అర్థం. దేవుని వాక్యమనే పునాదిపై ఆత్మీయ మందిరాన్ని నిర్మించే పనిలో, సోమరితనానికి లేదా సాకులు చెప్పే మనస్తత్వానికి క్రైస్తవ జీవితంలో స్థానం లేదని క్రొత్త నిబంధన బోధిస్తోంది.
ఈ వేదాంతపు వెలుగులో, నేటి దైవసేవకులు మరియు కాపరులు ఎదుర్కొంటున్న పరిస్థితులను అంచనా వేస్తే ఇది అత్యంత ఆదరణకరమైన వాస్తవం. సేవలో ఉన్నప్పుడు, నెహెమ్యా కాలంలో వలె అనేకమంది ఆధునిక సన్బల్లటులు మరియు తోబీయాలు మీ పరిచర్యను అపహసించవచ్చు, మీ దర్శనాన్ని దెబ్బతీయాలని ప్రయత్నించవచ్చు. సరైన వనరులు లేక, తోడు నిలిచేవారు లేక శారీరకంగా, మానసికంగా మీరు తీవ్రమైన అలసటకు (Ministry Burnout) గురికావచ్చు. కానీ ఆ పరిస్థితుల్లో దేవుడు మీ నుండి కోరుకుంటున్నది మీ కన్నీటిని కాదు, ప్రతికూలతలను జయించి ముందుకు సాగే ‘లేబ్ లా’అసోత్’ (పనిచేయు దృఢ మనస్సు). మీ సంఘంలో అందరూ మేధావులు, ధనవంతులు ఉండకపోవచ్చు, కానీ దేవుని చేత ప్రేరేపించబడి పని చేయడానికి ఇష్టపడే ఒక సమూహాన్ని మీరు దేవుని వాక్యం ద్వారా సిద్ధపరచగలిగితే, ఎంతటి అసాధ్యమైన ఆత్మీయ ప్రాకారాన్నైనా మీరు నిర్మించగలరు. నిరాశను పక్కనపెట్టి, దేవుని చిత్తానికి లోబడి పనిచేసే మనస్సును ధరించుకున్న నాడు, ఆ దైవిక సంకల్పమే మిమ్మల్ని శత్రువుల చేతుల్లో నుండి విడిపిస్తుంది, మీ పరిచర్యను అంతిమ విజయం వైపు సగర్వంగా నడిపిస్తుంది.
7. క్రీస్తు యేసు మనస్సు – ప్రేమించును.
(ఫిలిప్పీయులకు) 2:15
15.సణుగులును సంశయములును మాని, సమస్త కార్యములను చేయుడి.
2:15 A ద్వితీ 32:5; యెషయా 60:1; మత్తయి 5:14-16, 45; 1 పేతురు 2:12; 1 యోహాను 3:1-3; B మత్తయి 5:48; 1 కొరింతు 1:8; ఎఫెసు 5:7-8; తీతు 2:10; 1 పేతురు 1:14-17; 2 పేతురు 3:14; C అపొ కా 2:40; రోమ్ 16:19; ఎఫెసు 5:1-2, 27; ఫిలిప్పీ 1:10; 1 తెస్స 5:23; 1 తిమోతి 3:2, 10; 1 పేతురు 2:9; D కీర్తన 122:5; మత్తయి 10:16; 17:17; లూకా 6:35; యోహాను 5:35; అపొ కా 20:30; 1 తిమోతి 5:20; తీతు 1:6; 2:15; హీబ్రూ 7:26; E లూకా 1:6; 2 కొరింతు 6:17; 1 తిమోతి 5:7, 14; ప్రకటన 3:9
పాయింట్ వివరణ:
మొదటి శతాబ్దపు రోమా వలసప్రాంతమైన (Roman Colony) ఫిలిప్పీ పట్టణం, ‘ఘనత మరియు అవమానం’ (Honor and Shame) అనే సామాజిక విలువల పునాదుల మీద నిర్మించబడిన ఒక గర్వపూరితమైన సమాజం. అక్కడ తమ హక్కుల కోసం పోరాడటం, ఇతరులపై ఆధిపత్యం చెలాయించడం అనేది అత్యున్నతమైన సామాజిక లక్షణంగా పరిగణించబడేది. దురదృష్టవశాత్తు, ఈ సామ్రాజ్యవాద మనస్తత్వం ఫిలిప్పీ సంఘంలోకి కూడా ప్రవేశించి, విశ్వాసుల మధ్య భయంకరమైన స్వార్థానికి, ఆధిపత్య పోరుకు, విభేదాలకు దారితీసింది. ఈ నేపథ్యంలోనే, అపొస్తలుడైన పౌలు రోమా చెరసాల నుండి రాస్తూ, కేవలం వారి బాహ్యమైన ప్రవర్తనను సరిదిద్దడానికి కాక, వారి ఆలోచనా విధానపు మూలాలను సమూలంగా మార్చడానికి ఒక అత్యున్నతమైన వేదాంత సత్యాన్ని బోధించాడు. అదే “క్రీస్తు యేసునకు కలిగిన మనస్సు” (ఫిలిప్పీ 2:5). దేవునితో సమానమైన ఉనికి కలిగిన క్రీస్తు, తన హక్కులను పక్కనపెట్టి, తన్ను తాను రిక్తునిగా (Kenosis) చేసుకుని కనబరచిన ఆత్మబలిదానపు ప్రేమే వారి అంతరంగ పతనానికి ఏకైక ఔషధమని పౌలు స్పష్టం చేశాడు (Source: Gordon D. Fee, Paul’s Letter to the Philippians, NICNT). ఆ సిలువ ప్రేమతో నిండిన మనస్సును ఆచరణలో ఎలా చూపాలో వివరిస్తూ, “సణుగులును సంశయములును మాని, సమస్త కార్యములను చేయుడి” (ఫిలిప్పీ 2:15) అని ఒక గంభీరమైన ఆదేశాన్ని జారీ చేశాడు.
ఈ వచనంలో పౌలు ఉపయోగించిన పదజాలం ఒక అద్భుతమైన పాత నిబంధన చారిత్రక ఛాయను (Old Testament shadow) క్రొత్త నిబంధన సంఘానికి అన్వయిస్తోంది. ఇక్కడ వాడబడిన ‘సణుగులు’ అనే పదానికి గ్రీకు భాషలో ‘గొగ్గుస్మోస్’ (Goggusmos) అని, మరియు ‘సంశయములు’ అనే పదానికి ‘డయలోగిస్మోస్’ (Dialogismos) అని మూలపదాలు వాడబడ్డాయి (Source: Gerhard Kittel, Theological Dictionary of the New Testament). ‘గొగ్గుస్మోస్’ అనగా కేవలం ఒక చిన్న అసంతృప్తి కాదు; ప్రాచీన ఇశ్రాయేలీయులు ఐగుప్తు నుండి విడిపించబడిన తర్వాత, అరణ్య మార్గంలో నడుస్తున్నప్పుడు దేవుని మీద, నాయకుడైన మోషే మీద చేసిన భయంకరమైన తిరుగుబాటు, గొణుగుడు ఇది (నిర్గమ 16). దేవుని రక్షణను మరిచిపోయి, వారు అరణ్యంలో ఎలాగైతే సణుగుతూ నాశనమయ్యారో, ఆ ఇశ్రాయేలీయుల చరిత్రను పౌలు ఇక్కడ సంఘానికి గుర్తుచేస్తున్నాడు. ద్వితీయోపదేశకాండము 32:5లో మోషే ఆనాటి ప్రజలను “వక్రతగల మూర్ఖతరం” అని ఎలాగైతే ఖండించాడో, పౌలు అదే పదాన్ని ఉపయోగించి, క్రీస్తు నందు ఉన్న మీరు ఆ పాత ఇశ్రాయేలు వలె కాక, దేవుని పట్ల ఎటువంటి ‘డయలోగిస్మోస్’ (అహంకారపూరితమైన మేధోపరమైన వాదనలు లేదా సంశయాలు) లేకుండా విధేయత చూపాలని హెచ్చరించాడు (Source: N.T. Wright, Paul for Everyone: The Prison Letters). ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు అరణ్యంలో తమ సణుగుల ద్వారా దేవుని మహిమను కోల్పోతే, క్రొత్త నిబంధన సంఘం క్రీస్తు ప్రేమతో సణుగులు మాని, ఈ చీకటి లోకంలో ‘జ్యోతుల’ (Luminaries/Stars) వలె ప్రకాశించాలని దేవుడు ఆశించాడు.
ఈ ఆత్మీయ అంచనా మానవమాత్రులకు ఎలా సాధ్యమవుతుంది? ఇది కేవలం ‘క్రీస్తు యేసు మనస్సు’ ద్వారా మాత్రమే సాధ్యం. యేసుక్రీస్తు తన భూసంబంధమైన పరిచర్యలో అత్యంత భయంకరమైన నిందలు, అవమానాలు, సిలువ మరణాన్ని ఎదుర్కొన్నప్పుడు, తండ్రి అయిన దేవుని చిత్తం పట్ల ఆయనలో ఏమాత్రం ‘గొగ్గుస్మోస్’ (సణుగుడు) లేదు, గెత్సెమనే తోటలో ఆయన పెదవులపై ఎటువంటి ‘డయలోగిస్మోస్’ (సంశయంతో కూడిన వాదన) లేదు. తనను హింసించిన వారిని, తృణీకరించిన వారిని ఆయన అపారంగా ప్రేమించాడు. సర్వలోక పాపభారాన్ని మోస్తున్నప్పుడు కూడా ఆయన నోట ఫిర్యాదులు లేవు, కేవలం ప్రార్థన మాత్రమే ఉంది. సిలువలో క్రీస్తు కనబరచిన ఆ నిష్కల్మషమైన, త్యాగపూరితమైన ప్రేమే, మనలోని గొణుగుడు స్వభావాన్ని సంపూర్ణంగా నిర్మూలించగల ఏకైక ఆయుధం. దేవుని పట్ల, సాటి విశ్వాసుల పట్ల హృదయంలో నిజమైన ప్రేమ ఉన్నప్పుడు అక్కడ సణుగులకు, కుతర్కాలకు తావుండదని క్రీస్తు జీవితం చారిత్రక వాస్తవంగా నిరూపించింది.
ఈ గంభీరమైన లేఖనం నేటి దైవసేవకుల మరియు విశ్వాసుల అంతరంగాలను అత్యంత సున్నితంగా, అదే సమయంలో తీక్షణంగా పరీక్షిస్తోంది. దైవ పరిచర్యలో ఉన్నప్పుడు ఎన్నోసార్లు సరైన వనరులు లేక, తోటివారి నుండి సరైన సహకారం అందక, విశ్వాసుల కృతఘ్నతను చూసి సేవకులు భయంకరమైన ఆవేదనకు గురవుతుంటారు. అటువంటి ప్రతికూల పరిస్థితుల్లో మనలో దాగి ఉన్న మానవ స్వభావం దేవుని పట్ల లేదా తోటివారి పట్ల ‘సణుగుడు’ (Grumbling) రూపంలో బయటపడుతుంది. అయితే, ఎప్పుడైతే ఒక కాపరి దేవుని పనిని సణుగుతూ, భారంగా లేదా ఇతరులతో వాదనలు పెట్టుకుంటూ చేస్తాడో, ఆ క్షణమే ఆ సేవ తన ఆత్మీయ సుగంధాన్ని కోల్పోతుంది. మీరు ప్రసంగ పీఠం మీది నుండి చేసే బోధల కంటే, సణుగులు లేకుండా క్రీస్తు ప్రేమతో మీరు చేసే అత్యంత చిన్న పరిచర్య దేవుని దృష్టిలో అనంతమైన విలువను కలిగి ఉంటుంది. దేవుడు మిమ్మల్ని పిలిచింది మీ హక్కుల కోసం వాదించడానికి కాదు, క్రీస్తు యేసు మనస్సును ధరించి, ఈ చీకటి లోకంలో స్వచ్ఛమైన నక్షత్రాల వలె ప్రకాశించడానికి. ఎప్పుడైతే పరిస్థితులను చూసి ఫిర్యాదు చేయడం మాని, క్రీస్తు ప్రేమతో సమస్త కార్యములను నిర్దోషులుగా నెరవేరుస్తారో, అప్పుడే మీ పరిచర్య అక్షయమైన మహిమను పొందుకుంటుంది.
మరిన్ని సేవకుల ప్రసంగాల కొరకు….CLICK HERE
