అంశం: మనము ఎవరికొరకు ప్రార్థించవలెను ?

Right Prayer Guide telugu

ఉపోద్ఘాతం:

ప్రాచీన ఇశ్రాయేలు చరిత్రలో ప్రాకారముల మీద నిలబడే కావలివాడి (Watchman) పాత్ర అత్యంత కీలకమైనది. పాత నిబంధన గ్రంథంలో ప్రవక్తయైన యెహెజ్కేలును దేవుడు ఇశ్రాయేలీయులకు కావలివానిగా నియమించినట్లు (యెహెజ్కేలు 33:7), క్రొత్త నిబంధనలో ప్రతి విశ్వాసి, విశేషంగా ప్రతి దైవసేవకుడు ఒక ఆత్మీయ కావలివాడిగా పిలువబడ్డాడు. ప్రార్థన అనగానే కేవలం వ్యక్తిగత అవసరాలు, స్వార్థపూరితమైన కోరికల చుట్టూ తిరిగే ఒక ఆచారంగా నేటి క్రైస్తవ్యం దిగజారిపోతున్న ప్రస్తుత విపత్కర పరిస్థితులలో, ప్రార్థన యొక్క నిజమైన సరిహద్దులను లోతుగా అర్థం చేసుకోవడం అత్యంత ఆవశ్యకం. పాత నిబంధనలో ప్రధాన యాజకుడు ఇశ్రాయేలులోని పన్నెండు గోత్రాల పేర్లను తన రొమ్ముపైన ధరించి దేవుని సన్నిధిలో ఏ విధంగా విజ్ఞాపన చేశాడో, అదేవిధంగా నేటి క్రొత్త నిబంధన సంఘం ఒక ‘రాజులైన యాజక సమూహముగా’ (Royal Priesthood) మారి, లోకమంతటి కొరకు దేవుని సింహాసనం ఎదుట కన్నీరు కార్చవలసిన ఆత్మీయ భారాన్ని మోయవలసి ఉన్నది (Source: John Calvin, Institutes of the Christian Religion).

మొదటి శతాబ్దపు క్రైస్తవ సంఘం ఎదుర్కొన్న అత్యంత భయంకరమైన సాంస్కృతిక మరియు రాజకీయ సంక్షోభం రోమా సామ్రాజ్యం యొక్క క్రూరమైన అణచివేత. అపొస్తలుడైన పౌలు యువకుడైన తిమోతికి పత్రిక రాస్తూ, “అధికారుల కొరకును, మనుష్యులందరి కొరకును విజ్ఞాపనలు చేయవలెను” (1 తిమోతి 2:1-2) అని ఆజ్ఞాపించినప్పుడు, ఆ మాటల వెనుక ఉన్న చారిత్రక ఉద్రిక్తత (Historical Tension) సామాన్యమైనది కాదు. ఆ కాలంలో రోమా సామ్రాజ్యాన్ని పరిపాలిస్తున్నది అత్యంత కఠినాత్ముడైన నీరో (Nero) చక్రవర్తి. క్రీ.శ. 64లో రోమా నగరంలో జరిగిన మహా అగ్నిప్రమాదానికి క్రైస్తవులే కారణమని నిందించి, వారిని సజీవంగా తగలబెట్టిన ఆ క్రూరమైన కాలంలోనే పౌలు ఈ ఆదేశాన్ని ఇచ్చాడు (Source: Tacitus, Annals 15.44). తమను హింసించి, తమ ప్రాణాలను తీస్తున్న అధికారుల వినాశనం కొరకు కాకుండా, వారి రక్షణ కొరకు మరియు సమాజ శాంతి కొరకు ప్రార్థించమని పౌలు ఇచ్చిన ఈ ఆజ్ఞ, ఆనాటి యూదా ఉగ్రవాద (Zealot) ఆలోచనా విధానానికి పూర్తిగా భిన్నమైనది. క్రీస్తు సిలువలో ప్రదర్శించిన అత్యున్నతమైన క్షమాపణను ఇది బలంగా ప్రతిబింబిస్తుంది.

ఈ అత్యున్నతమైన ప్రార్థనా శైలిని ఆదిమ సంఘం కేవలం ఒక సిద్ధాంతంగా కాకుండా తమ అనుదిన జీవితంలో ఎలా అన్వయించుకుందో చరిత్ర మనకు స్పష్టంగా రుజువు చేస్తోంది. క్రీ.శ. 197 వ సంవత్సరంలో, క్రైస్తవుల మీద భయంకరమైన హింసలు జరుగుతున్న విపత్కర సమయంలో, ప్రముఖ సంఘ పితరుడైన టెర్టూలియన్ (Tertullian) అప్పటి రోమా అధికారులకు రాసిన తన సమర్థనా గ్రంథంలో క్రైస్తవుల ప్రార్థనా జీవితాన్ని ఈ విధంగా వివరించాడు. “మేము మా చక్రవర్తి కొరకు, వారి దీర్ఘాయువు కొరకు, సామ్రాజ్య భద్రత కొరకు, మరియు పరాక్రమము గల సైన్యము కొరకు నిరంతరం ప్రార్థిస్తాము” అని ఆయన రోమా అధికారుల ఎదుట ధైర్యంగా ప్రకటించాడు (Source: Tertullian, Apologeticus, Chapter 30). దీనిని బట్టి చూస్తే, క్రైస్తవ ప్రార్థన అనేది శత్రువుల మీద పగ తీర్చుకునే ఆయుధం కాదు గాని, దేవుని ప్రేమను లోకానికి చూపే ఒక అద్భుతమైన మార్గమని మనకు స్పష్టమవుతుంది.

కేవలం వెలుపలి అధికారుల కొరకే కాకుండా, సంఘము లోపల ఉన్న తోటి విశ్వాసుల కొరకు ప్రార్థించవలసిన బాధ్యతను కూడా అపొస్తలులు తీవ్రంగా నొక్కిచెప్పారు. చెదరిపోయిన యూదా క్రైస్తవులకు పత్రిక రాస్తూ యాకోబు, వారిలో ఎవరైనా రోగులైతే సంఘ పెద్దలను (Presbyters/Elders) పిలిపించి ప్రార్థన చేయించాలని సూచించాడు (యాకోబు 5:14-16). ఈ ఆచారం ప్రాచీన యూదుల సమాజ మందిరాల (Synagogues) వ్యవస్థ నుండి క్రైస్తవ సంఘంలోకి రూపాంతరం చెందింది. యూదుల సాంప్రదాయం ప్రకారం, ఒక వ్యక్తి తీవ్రమైన అనారోగ్యంతో ఉన్నప్పుడు ఆ సమాజపు పెద్దలు (Zakenim) ఆ ఇంటికి వెళ్లి రోగి పక్షంగా దేవునికి విజ్ఞాపన చేయడం ఒక పవిత్రమైన బాధ్యతగా పరిగణించబడేది (Source: Alfred Edersheim, Sketches of Jewish Social Life). యాకోబు ఈ యూదా సాంప్రదాయాన్ని క్రీస్తు నామములోనికి మరియు ఆత్మ వరములలోనికి అనువదించి, తోటి విశ్వాసుల స్వస్థత మరియు పాప క్షమాపణ కొరకు ఒకరికొకరు విజ్ఞాపన చేయాలనే ఆత్మీయ ఐక్యతను సంఘంలో స్థాపించాడు.

సమగ్రంగా పరిశీలిస్తే, ప్రార్థన అనేది కేవలం ఒక వ్యక్తికి దేవునికి మధ్య జరిగే ఏకాంత సంభాషణ మాత్రమే కాదు; అది భూమిపై దేవుని రాజ్యాన్ని స్థాపించే ఒక బలీయమైన యాజక ప్రక్రియ. ఒక దైవసేవకుడిగా ప్రసంగ పీఠం ఎక్కేముందు లేదా ప్రార్థనా గదిలో మోకరించే ముందు, ఈ చారిత్రక సత్యాలు మన హృదయాన్ని కలచివేయాలి. మనము కేవలం మన ఆత్మీయ శ్రేయస్సు కొరకు మాత్రమే కాకుండా, వ్యాధిబాధల్లో ఉన్న తోటి పరిశుద్ధుల కొరకు, కఠిన నిర్ణయాలు తీసుకునే అధికారుల కొరకు, చివరకు మనలను ద్వేషించే శత్రువుల కొరకు కూడా ప్రభువు పాదాల యొద్ద నిలిచి కన్నీరు కార్చినప్పుడే, దేవుని హృదయాన్ని నిజంగా అర్థం చేసుకున్నవారం అవుతాము. అదే నిజమైన బైబిల్ ఆధారిత ప్రార్థన.

సందేశం:

1. మనకొరకు ప్రార్థించవలెను.

(మత్తయి సువార్త) 14:30

30.గాలిని చూచి భయపడి మునిగిపోసాగి ప్రభువా, నన్నురక్షించుమని కేకలువేసెను.

14:30 ఆధ్యాత్మిక విషయాలకు సంబంధించిన పాఠం ఒకటి ఇక్కడ ఉంది. మనం యేసుప్రభువు పైనే దృష్టి ఉంచి ఆయన్నే నమ్ముకుని ఉన్నంతకాలం ఆయన చెప్పినట్టు చేయగలుగుతాం. ఆయననుంచి దృష్టి మరల్చుకుని కష్టాలు, ఆపదలవైపు చూస్తే చేస్తున్నదాన్ని ఇక చేయలేక మునిగిపోతాం.

14:30 A విలాప 3:54-57; 2 తిమోతి 4:16-17; B యోనా 2:2-7; మార్కు 14:38; యోహాను 18:25-27; C 2 రాజులు 6:15; కీర్తన 3:7; 116:3-4; మత్తయి 8:24-25; మార్కు 14:66-72; లూకా 22:54-61; D కీర్తన 69:1-2; 107:27-30; మత్తయి 26:69-75; 2 కొరింతు 12:7-10

పాయింట్ వివరణ:

గలిలయ సముద్రపు అల్లకల్లోలమైన వాతావరణం మరియు మొదటి శతాబ్దపు యూదా జాలరుల మనస్తత్వం మత్తయి 14:30 వచనంలోని ఘట్టానికి సజీవత్వాన్ని పోస్తాయి. ప్రాచీన యూదుల ఆలోచనా విధానంలో ‘సముద్రం’ (Yam) అంటే కేవలం ఒక నీటి వనరు కాదు; అది మరణానికి, అంధకార శక్తులకు మరియు అదుపు చేయలేని గందరగోళానికి (Chaos/Abyss) ప్రతీక (Source: N.T. Wright, Jesus and the Victory of God). విశ్వాసంతో పడవ దిగిన పేతురు, క్రీస్తు వైపు చూస్తున్నంత సేపు ఆ మరణకరమైన సముద్రం మీద జయకరంగా నడిచాడు. కానీ తన దృష్టిని యేసు నుండి మరల్చి, భీకరమైన గాలి వైపు (గ్రీకులో ‘ఆనెమోస్’ – anemos) చూసిన మరుక్షణం ఆ ప్రాచీన యూదా భయం అతనిని ఆవరించింది. ఆత్మీయ జీవితంలో మనం ఎదుర్కొనే అతిపెద్ద ప్రమాదం ప్రభువును విడిచి పరిస్థితులను చూసి భయపడటం. పాత నిబంధనలో ఎలీషా సేవకుడు తమ చుట్టూ ముట్టడించిన సిరియన్ సైన్యాన్ని చూసి గజగజ వణికిపోతూ “అయ్యో నా ఏలినవాడా, మనమిప్పుడేమి చేయుదము?” (2 రాజులు 6:15) అని భయపడినట్లుగానే, ఇక్కడ పేతురు గాలిని చూసి భయపడ్డాడు. అయితే ఈ మునిగిపోయే క్షణంలోనే పేతురు చేసిన “ప్రభువా, నన్ను రక్షించు” (గ్రీకు: Κύριε, σῶσόν με – Kyrie, sōson me) అనే ఆక్రందన, దేవుని సన్నిధిలో ఒక వ్యక్తి తన సొంత రక్షణ కొరకు చేసుకొనే ప్రార్థనకు అత్యుత్తమ ఉదాహరణ. ఈ ప్రార్థనలో ఎలాంటి ఆడంబరమైన పదాలు లేవు, కేవలం తన అహంకారాన్ని పక్కనపెట్టిన ఒక నిస్సహాయుని ఆత్మ ఘోష మాత్రమే ఉంది.

పేతురు సముద్రంలో మునిగిపోతూ చేసిన ఈ ఆర్తనాదం పాత నిబంధనలోని భక్తుల కన్నీటి ప్రార్థనలకు ఒక సజీవ ప్రతిరూపం. నీటి ప్రవాహాలు కంఠము వరకు వచ్చినప్పుడు దావీదు మహారాజు, “దేవా, నన్ను రక్షించుము; జలములు నా ప్రాణమువరకు వచ్చినవి” అని కీర్తనలు 69:1-2 లోనూ, “మరణ పాశములు నన్ను చుట్టుకొనగా… యెహోవా, దయచేసి నా ప్రాణమును విడిపించుము” అని కీర్తనలు 116:3-4 లోనూ చేసిన ప్రార్థన ఇక్కడ వాస్తవరూపం దాల్చింది. అదేవిధంగా, యోనా సముద్రపు అగాధంలో, తిమింగలం కడుపులో ఉండి, “నా ప్రాణము నాలో మూర్ఛిల్లగా నేను యెహోవాను తలంచుకొంటిని” (యోనా 2:2-7) అని చేసిన కన్నీటి విజ్ఞాపనకు మరియు విలాపవాక్యములు 3:54-57లో యిర్మీయా “నీళ్లు నా తలమీదుగా పొర్లి పారెను… నేను నీ నామమును బట్టి మొఱ్ఱపెట్టగా నీవు సమీపించి భయపడకుమని చెప్పితివి” అని పలికిన మాటలకు పేతురు ప్రార్థన క్రొత్త నిబంధన నెరవేర్పు. భయంకరమైన తుఫానులో చిక్కుకున్నప్పుడు దేవునికి మొరపెట్టే విధానాన్ని కీర్తనలు 107:27-30 కూడా స్పష్టంగా వివరిస్తుంది. ఈ పాత నిబంధన ఛాయలన్నీ ఒక తీవ్రమైన సత్యాన్ని బోధిస్తున్నాయి: మనిషి తన సొంత శక్తిపై ఆధారపడలేనంతగా పడిపోయినప్పుడు, తన సొంత రక్షణ కొరకు దేవునికి మొరపెట్టడం స్వార్థం కాదు; అది దేవుని సర్వాధికారం మీద ఆధారపడే సంపూర్ణ శరణాగతి (Source: Charles Spurgeon, The Treasury of David).

అయితే, సొంత రక్షణ కొరకు మరియు ఆత్మీయ భద్రత కొరకు ప్రార్థించడంలో విఫలమైతే జరిగే విపత్తును సైతం పేతురు జీవితమే మనకు హెచ్చరికగా చూపిస్తుంది. సముద్రం మీద మునిగిపోతున్నప్పుడు వెంటనే ప్రార్థించిన పేతురు, గెత్సేమనే తోటలో ఆ శోధనను జయించలేకపోయాడు. దేవుని వాక్యం స్పష్టంగా “శోధనలో ప్రవేశించకుండునట్లు మెలకువగా ఉండి ప్రార్థన చేయుడి” (మార్కు 14:38) అని హెచ్చరించినప్పటికీ, పేతురు నిద్రపోయాడు. దాని పర్యవసానమే, ప్రధాన యాజకుని ప్రాంగణంలో యేసును ఎరుగనని ముమ్మారు బొంకిన దయనీయ స్థితి (మత్తయి 26:69-75; మార్కు 14:66-72; లూకా 22:54-61; యోహాను 18:25-27). సముద్రపు గాలికి భయపడిన పేతురు అప్పుడు ప్రార్థించి భౌతికంగా రక్షించబడ్డాడు, కానీ ప్రధాన యాజకుని ఇంట్లో ఒక చిన్న పసిపిల్ల మాటలకు భయపడినప్పుడు, మెలకువగా ఉండి ప్రార్థించని కారణం చేత ఆత్మీయంగా మునిగిపోయాడు. దీనిని బట్టి ఒక విశ్వాసికి వ్యక్తిగత ప్రార్థన ఎంత కీలకమైనదో అర్థమవుతుంది. అపొస్తలుడైన పౌలు సైతం తన శరీరంలోని ముల్లు (Thorn in the flesh) తీసివేయబడాలని తన కొరకు తాను మూడుమార్లు ప్రభువును వేడుకున్నాడు (2 కొరింథీయులకు 12:7-10). తన బలహీనతలోనే దేవుని బలం సంపూర్ణమవుతుందని పౌలు గ్రహించాడు (Source: Craig S. Keener, The IVP Bible Background Commentary). అలాగే, పౌలు తన చివరి దినాలలో రోమా చెరసాలలో ఉన్నప్పుడు అందరూ తనను విడిచిపెట్టినా, దేవుడే తన పక్షంగా నిలిచి సింహపు బోనులో నుండి తనను రక్షించాడని (2 తిమోతి 4:16-17) తన వ్యక్తిగత దైవిక భద్రత గురించి సాక్ష్యమిచ్చాడు.

ఒక దైవసేవకుడిగా లేదా పరిణతి చెందిన విశ్వాసిగా సంఘం కోసం, ఇతరుల కోసం ప్రార్థించడం ఎంత ముఖ్యమో, మొదట తన సొంత ఆత్మీయ భద్రత కోసం, తన స్వంత పతనము నుండి రక్షణ కోసం ప్రార్థించడం కూడా అంతే ముఖ్యం. విమానంలో అత్యవసర పరిస్థితి తలెత్తినప్పుడు, ఇతరులకు ఆక్సిజన్ మాస్క్ పెట్టేముందు, ముందుగా మన మాస్క్ మనం పెట్టుకోవాలని నియమం చెబుతుంది; ఎందుకంటే మనం భద్రంగా ఉంటేనే ఇతరులను రక్షించగలం. ఆత్మీయ జీవితంలో కూడా, మన దృష్టి క్రీస్తు మీద నుండి కష్టాలు, ఆపదల మీదకు మళ్లినప్పుడు, మనం చేసిన పనిని కొనసాగించలేక మునిగిపోవడం ఖాయం. ఆ సమయంలో “నేను ఒక సేవకుడిని కదా, నా కొరకు నేను ప్రార్థించుకోవడం ఏమిటి?” అనే అహంకారాన్ని పక్కనపెట్టి, “ప్రభువా నన్ను రక్షించు” అని కన్నీటితో వేడుకోవాలి. ఎందుకంటే, ఆత్మీయంగా మునిగిపోతున్న వాడు మరొకరిని కాపాడలేడు. ముందుగా దైవసేవకుడు దేవుని కృపలో తన సొంత ఆత్మీయ నిలకడను (Spiritual Stability) కాపాడుకున్నప్పుడే, తన సంఘానికి ఆదర్శంగా నిలబడగలడు.

2. ఒకనికొరకు ఒకడు ప్రార్థించవలెను.

(యాకోబు) 5:16

16.మీ పాపములను ఒకనితో నొకడు ఒప్పుకొనుడి; మీరు స్వస్థతపొందునట్లు ఒకనికొరకు ఒకడు ప్రార్థనచేయుడి. నీతిమంతుని విజ్ఞాపన మనఃపూర్వకమైనదై బహుబలము గలదై యుండును.

5:16 “ఒప్పుకోండి”– ఎవరో మత గురువు దగ్గర ఒప్పుకోవాలని చెప్పడం లేదు. “ఒకరితో ఒకరు” ఒప్పుకోండని అంటున్నాడు. సాధారణ విశ్వాసులు ఒకరితో ఒకరు చేసే సహవాసంలో ఇదొక భాగంగా ఉండాలి. ముఖ్యంగా వారిలో ఎవరైనా జబ్బు పడితే ఇది తప్పక జరగాలి. ఒకరికొకరు మనసు విప్పి మాట్లాడుకోవాలి. ప్రేమ, సానుభూతి, పరస్పర అంగీకారం ఉంటేనే ఇది సాధ్యం. (క్రొత్త ఒడంబడిక ప్రకారం విశ్వాసులంతా యాజులే – 1 పేతురు 2:5, 9). ప్రార్థన బలహీనమైనదనీ, పనికిమాలిన విషయమనీ మనం అనుకోకూడదు. మనం న్యాయవంతులమైతే దానికి గొప్ప శక్తి ఉంది.

“న్యాయవంతుని”– అంటే దేవునితో సరైన సంబంధం ఉన్నవాడు. అలాంటి సరైన సంబంధం ఉండాలంటే దేవుడు మనల్ని నిర్దోషులుగా ఎంచాలి (రోమ్ 1:17; 3:21-26; 5:1 నోట్స్ చూడండి). అంతేగాక ఆయన సంకల్పానికీ వాక్కుకూ విధేయులమై నీతినిజాయితీతో మనం జీవించాలి (కీర్తన 66:18; సామెత 15:29; యెషయా 1:15; యోహాను 9:31). ఈ రెండూ మన విషయంలో నిజం అయితే, లోకానికి మేలు చేయడం కోసం మన చేతుల్లో ఒక శక్తివంతమైన సాధనం ఉందన్నమాట – అది ప్రార్థన. 1 తెస్స 5:17 నోట్స్‌లో రిఫరెన్సులు చూడండి.

పాయింట్ వివరణ:

యాకోబు పత్రిక మొదటి శతాబ్దంలో రోమా సామ్రాజ్యమంతటా చెదిరిపోయిన యూదా క్రైస్తవులకు (Diaspora) వ్రాయబడినది. ఆనాటి యూదుల సామాజిక మరియు మతపరమైన నేపధ్యంలో, పాప క్షమాపణ అనగానే యెరూషలేము దేవాలయములోని యాజకుని (Priest) దగ్గరకు వెళ్లి అర్పణలు అర్పించే పాత నిబంధన లేవీయ వ్యవస్థ వారి నరనరాల్లో జీర్ణించుకుపోయింది. కానీ, క్రీస్తు సిలువ మరణం ద్వారా క్రొత్త నిబంధన సంఘం ఆవిర్భవించిన తరువాత ఒక విప్లవాత్మకమైన ఆత్మీయ మార్పు సంభవించింది. “మీ పాపములను ఒకనితో నొకడు ఒప్పుకొనుడి” (యాకోబు 5:16) అని యాకోబు ఇచ్చిన ఆజ్ఞ, ఆనాటి యూదా మత పెద్దల ఆలోచనా విధానానికి ఒక పెద్ద సవాలు. దీని అర్థం పాపాలను క్షమించే అధికారాన్ని, లేదా మధ్యవర్తిత్వాన్ని ఏ ఒక్క మత గురువుకో (Clergy) పరిమితం చేయకుండా, క్రైస్తవ సంఘంలోని ప్రతి విశ్వాసిని దేవుడు ఒక ‘రాజులైన యాజక సమూహముగా’ (1 పేతురు 2:5, 9) మార్చాడన్న సత్యమే (Source: F.F. Bruce, New Testament History). ఒకప్పుడు ప్రధాన యాజకుడు మాత్రమే అతి పరిశుద్ధ స్థలంలోకి వెళ్లేవాడు, కానీ ఇప్పుడు విశ్వాసులందరికీ క్రీస్తు రక్తం ద్వారా దేవునితో నేరుగా సంబంధం ఏర్పడింది. అందుకే, ఒకరికొకరు మనసు విప్పి మాట్లాడుకోవడం, దేవుని కుటుంబంలో సహవాసుల మధ్య పరస్పరం తప్పులు ఒప్పుకోవడం ద్వారానే సంఘ నిర్మాణం పరిపూర్ణమవుతుందని యాకోబు నొక్కిచెప్పాడు.

ప్రాచీన యూదా ఆలోచనా విధానంలో శారీరక అనారోగ్యానికి మరియు ఆత్మీయ స్థితికి (రహస్య పాపానికి) మధ్య గాఢమైన సంబంధం ఉందని బలంగా నమ్మేవారు. మొదటి శతాబ్దపు యూదా సాంప్రదాయాల ప్రకారం, ఒక వ్యక్తి తన పాపాలను దేవుని ఎదుట ఒప్పుకొని పశ్చాత్తాపపడేంత వరకు అతనికి శారీరక స్వస్థత కలగదని భావించేవారు (Source: Alfred Edersheim, Sketches of Jewish Social Life). అయితే, యాకోబు ఈ యూదా దృక్పథాన్ని క్రైస్తవ సంఘ ప్రేమలోనికి అనువదించాడు. ఇక్కడ పాపాలు ఒప్పుకోవడం అంటే బహిరంగంగా రహస్యాలను ప్రకటించి అవమానపడటం కాదు; దేవుని కుటుంబంలో, ప్రేమ, సానుభూతి, మరియు పరస్పర అంగీకారం ఉన్న ఆత్మీయ సహవాసంలో పారదర్శకంగా ఉండటం. తోటి విశ్వాసుల పట్ల ద్వేషం, అసూయ, లేదా కక్షలు పెట్టుకుని ఉంటే దేవుని ఆత్మ అక్కడ కార్యము చేయలేడు. అందుకే, “మీరు స్వస్థత పొందునట్లు ఒకనికొరకు ఒకడు ప్రార్థన చేయుడి” అనే మాటలో, కేవలం శారీరక స్వస్థత మాత్రమే కాకుండా, దెబ్బతిన్న మానవ సంబంధాల ఆత్మీయ పునరుద్ధరణ (Spiritual Restoration) ఇమిడి ఉంది. పాపమును కప్పిపెట్టుకొనుట వలన ఎముకలు కుళ్ళిపోతాయని కీర్తనాకారుడు చెప్పినట్లుగానే, పరస్పర క్షమాపణ మరియు ప్రార్థన ద్వారా సంఘము సంపూర్ణ ఆరోగ్యమును పొందుకుంటుంది.

ఈ ప్రార్థనకు ఉన్న అద్భుతమైన శక్తిని వివరిస్తూ, “నీతిమంతుని విజ్ఞాపన మనఃపూర్వకమైనదై బహుబలము గలదై యుండును” అని లేఖనం సెలవిస్తోంది. ఇక్కడ ఉదహరించబడిన ‘నీతిమంతుడు’ (Righteous man) అంటే తన సొంత సత్క్రియల వలన పాపరహితుడైన వాడు అని కాదు. అపొస్తలుడైన పౌలు రోమీయులకు రాసిన పత్రికలో దైవ ప్రేరేపణతో వివరించినట్లుగా (రోమా 1:17; 3:21-26; 5:1), దేవుని కృప చేత, క్రీస్తు యేసు నందలి విశ్వాసం ద్వారా ఉచితముగా నిర్దోషిగా తీర్చబడి, దేవునితో సరైన సంబంధం (Justification by Faith) కలిగినవాడే ఈ నీతిమంతుడు (Source: John Stott, The Message of Romans). అయితే, ఈ న్యాయపరమైన నీతితో పాటు, ప్రాయోగిక జీవితంలో దేవుని వాక్యానికి విధేయత చూపడం కూడా అత్యంత ఆవశ్యకం. దేవుని సంకల్పానికి వ్యతిరేకంగా జీవిస్తూ, హృదయంలో పాపాన్ని లక్ష్యపెడితే ప్రభువు మన ప్రార్థన వినడని పాత నిబంధన స్పష్టంగా హెచ్చరిస్తోంది (కీర్తన 66:18; సామెతలు 15:29; యెషయా 1:15; యోహాను 9:31). కాబట్టి, క్రీస్తు రక్తము చేత నీతిమంతునిగా తీర్చబడి, ఆయనే ఆజ్ఞలకు విధేయత చూపే ఒక సామాన్య విశ్వాసి మోకరించి చేసే ప్రార్థన, లోకానికి మేలు చేసే ఒక అత్యంత శక్తివంతమైన దైవిక ఆయుధం.

నేటి దైవసేవకులకు మరియు క్రైస్తవ సంఘాలకు ఈ లేఖన భాగం ఒక గంభీరమైన పిలుపునిస్తోంది. మన ప్రార్థనలు కేవలం ఆచారబద్ధమైన పదాల కూర్పు కాదు, ప్రార్థన బలహీనమైనదనీ, పనికిమాలినదనీ సాతాను తెచ్చే నిరుత్సాహాన్ని విశ్వాసులు ఎదిరించాలి (1 థెస్సలొనీకయులకు 5:17). ఒక దైవసేవకుడు తన సంఘంలో ఒకరికొకరు పాపాలు ఒప్పుకునేంత పారదర్శకమైన, ఒకరినొకరు తీర్పు తీర్చుకోని (Non-judgmental) ప్రేమపూర్వక వాతావరణాన్ని నిర్మించాలి. తోటి విశ్వాసి ఆత్మీయ బలహీనతలో పడిపోయినప్పుడు గానీ, శారీరక వ్యాధి బారిన పడినప్పుడు గానీ, వారిని విమర్శించి దూరంగా పెట్టకుండా వారి పక్షాన నిలబడి దేవుని సింహాసనం ఎదుట పోరాడే సహవాసమే నిజమైన క్రీస్తు సంఘం. నీ సమస్య నీది, నా ప్రార్థన నాది అనుకునే స్వార్థం నుండి బయటకు వచ్చి, ‘ఒకనికొరకు ఒకడు’ ప్రార్థించే ఈ నిస్వార్థమైన విజ్ఞాపనలోనే క్రీస్తు శరీరమైన సంఘం యొక్క నిజమైన స్వస్థత, ఐక్యత మరియు బలం దాగి ఉన్నాయి.

3. పరిశుద్ధుల నిమిత్తము ప్రార్థించవలెను.

(ఎఫెసీయులకు) 6:18

18.ఆత్మవలన ప్రతి సమయమునందును ప్రతి విధమైన ప్రార్థనను విజ్ఞాపనను చేయుచు, ఆ విషయమై సమస్త పరిశుద్ధుల నిమిత్తమును పూర్ణమైన పట్టుదలతో విజ్ఞాపనచేయుచు మెలకువగా ఉండుడి.

6:18 పౌలు ఇంకా దేవుని సైనికుల గురించే రాస్తున్నాడు. ఆధ్యాత్మిక శత్రువులపై విజయ విధానాన్నే ఇంకా చూపిస్తున్నాడు. ప్రార్థన లేని స్థితి ఉండడమంటే ముందుగానే ఓడిపోవడంతో సమానమని అతనికి తెలుసు. కానీ విశ్వాసులు ప్రార్థన చేస్తుండడం చూస్తే సైతాను గజగజ వణకుతాడని కూడా అతనికి తెలుసు. ప్రార్థన లేకపోతే పైన చెప్పిన కవచమంతా మనల్ని సంరక్షించలేదంటున్నాడు. ప్రార్థనతో దాన్ని ధరించాలి, ప్రార్థనతో దానితో నిలబడాలి. ప్రార్థన గురించి కీర్తన 66:18; యిర్మీయా 33:3; మత్తయి 6:5-13; 7:7-11; 26:41; మార్కు 11:24-25; లూకా 11:5-13; హీబ్రూ 4:16; 10:19-22; యాకోబు 5:13, 16; 1 పేతురు 4:7.

శుభవార్త గురించి, క్రైస్తవ సిద్ధాంతాల గురించి సరైన అభిప్రాయాలు కలిగివున్నంత మాత్రాన సైతానుపై విజయం కలగదు. ప్రార్థన లేకుంటే సైతానుతో యుద్ధం చెయ్యడానికి మనలో ఆధ్యాత్మిక బలం ఉండదు. మనం ప్రార్థన చేయడం అనేది దేవుని ఆత్మలో జరగాలి – 2:18; రోమ్ 8:26; యూదా 20. ఆయనకు లోబడి ఆయన చూపించిన రీతిలో ప్రార్థించాలి. “అన్ని” సమయాల్లోనూ “అన్ని” విధాలుగా ప్రార్థించాలి. అంటే దేవుని సంకల్పానికి అనుగుణంగా అన్ని విధాల విన్నపాలూ ఇతరుల కోసం విజ్ఞాపనలూ చేయాలి, కృతజ్ఞతలూ స్తుతులూ సమర్పించాలి (1 తిమోతి 2:1).

ఏకాంతంగా లేక బహిరంగంగా, మాటలతో లేక మాటలు లేకుండా లోలోపల ప్రార్థించవచ్చు. అన్ని రకాలుగా ప్రార్థనలు చెయ్యడం మంచిది. అన్నిటికీ దేని ప్రయోజనం దానికి ఉంది.

పాయింట్ వివరణ:

అపొస్తలుడైన పౌలు ఎఫెసీయులకు ఈ పత్రికను రాస్తున్నప్పుడు ఆయన ఏదో వెచ్చని గదిలో సౌకర్యవంతంగా కూర్చొని లేడు; ఆయన రోమా చెరసాలలో, బహుశా ఒక రోమా సైనికునికి (Praetorian Guard) సంకెళ్లతో బంధింపబడి ఉన్నాడు (Source: F.F. Bruce, The Epistles to the Colossians, to Philemon, and to the Ephesians). తన కళ్లెదుట నిరంతరం కనిపిస్తున్న ఆ సైనికుని యుద్ధ కవచాన్ని చూస్తూ, క్రీస్తు సైనికులైన విశ్వాసులు దేవుని రాజ్యంలో ధరించవలసిన ఆత్మీయ ‘సర్వాంగ కవచం’ (Panoplia) గురించి పౌలు అద్భుతంగా వివరించాడు. అయితే, ఇక్కడే ఒక విపత్కరమైన చారిత్రక మరియు ఆత్మీయ ఉద్రిక్తత నెలకొని ఉంది. ఒక రోమా సైనికుడు ఎంతటి దృఢమైన కవచం ధరించినప్పటికీ, తన సైన్యాధికారితో (Commander) సమాచార సంబంధం తెగిపోతే ఆ యుద్ధభూమిలో వాడు ముందే ఓడిపోయినట్లే. అదేవిధంగా, క్రైస్తవ సిద్ధాంతాల గురించి, దేవుని వాక్యం గురించి ఎంతటి లోతైన సైద్ధాంతిక అవగాహన ఉన్నప్పటికీ, ‘ప్రార్థన’ అనే దైవిక సమాచార వ్యవస్థ (Divine Communication Line) లేకపోతే, అంధకార శక్తులతో జరిగే పోరాటంలో ఆ కవచం మనలను ఏమాత్రం సంరక్షించలేదని పౌలు గ్రహించాడు. ప్రార్థన లేని ఆత్మీయ స్థితి అంటే, సాతాను చేతిలో మన ఓటమిని మనమే ముందే అంగీకరించడమని ఈ లేఖనం గంభీరంగా హెచ్చరిస్తోంది.

ఈ ఆత్మీయ విజ్ఞాపనను పౌలు పాత నిబంధనలోని ‘కావలివాని’ (Watchman) ఛాయకు క్రొత్త నిబంధన నెరవేర్పుగా చూపిస్తున్నాడు. ప్రాచీన కాలంలో ఇశ్రాయేలు పట్టణ ప్రాకారాల మీద కావలివారు రాత్రంతా నిద్రపోకుండా మెలకువగా ఉండి శత్రువుల రాకను పసిగట్టేవారు (కీర్తన 127:1; యెషయా 62:6). అందుకే పౌలు “సమస్త పరిశుద్ధుల నిమిత్తమును పూర్ణమైన పట్టుదలతో విజ్ఞాపనచేయుచు మెలకువగా ఉండుడి” అని ఆజ్ఞాపించాడు. గెత్సేమనే తోటలో ఆత్మీయ శత్రువు దాడి చేస్తున్నప్పుడు శిష్యులు మెలకువగా ఉండలేక శోధనలో పడిపోయారు (మత్తయి 26:41). ఆ చారిత్రక ఓటమిని దృష్టిలో ఉంచుకునే పౌలు ఇక్కడ ప్రార్థనలో ‘మెలకువ’ (గ్రీకులో ‘అగ్రిప్నౌంటెస్’ – Agrypnountes అనగా నిద్రలేకుండా కాపలా కాయడం) గురించి నొక్కిచెబుతున్నాడు. అంతేగాక, పాత నిబంధనలో ప్రధాన యాజకుడు పన్నెండు గోత్రాల పేర్లను తన రొమ్ముపైన ధరించి అతి పరిశుద్ధ స్థలంలోనికి వెళ్ళినట్లుగానే, క్రొత్త నిబంధనలో ప్రతి విశ్వాసి తన తోటి ‘సమస్త పరిశుద్ధుల’ పేర్లను హృదయంపై పెట్టుకుని దేవుని సింహాసనం ఎదుట విజ్ఞాపన చేయాలి. ఈ ప్రార్థన కేవలం మానవ మేధస్సుతో లేదా శారీరక శక్తితో జరిగేది కాదు, ఇది కచ్చితంగా “ఆత్మవలన” (In the Spirit) జరగాలి. మనకు ఏలాగు ప్రార్థన చేయాలో తెలియకపోయినా, పరిశుద్ధాత్మ తానే ఉచ్ఛరింపశక్యముకాని మూలుగులతో మన పక్షంగా విజ్ఞాపన చేస్తాడన్న (రోమా 8:26) సత్యమే ఈ దైవాత్మ ప్రేరేపిత ప్రార్థనకు మూలాధారం (Source: Gordon Fee, God’s Empowering Presence).

ప్రార్థనకు ఉన్న ఈ బహుముఖమైన స్వభావాన్ని వివరిస్తూ, పౌలు ఈ చిన్న వచనంలో నాలుగు ‘అన్ని’ (All) లను ఉద్దేశపూర్వకంగా ఉపయోగించాడు: ప్రతి సమయమునందును (All times), ప్రతి విధమైన ప్రార్థన (All kinds of prayer), పూర్ణమైన పట్టుదలతో (All perseverance), సమస్త పరిశుద్ధుల నిమిత్తము (All the saints). ఒక దైవసేవకుడికి మరియు పరిణతి చెందిన విశ్వాసికి ఇది అత్యంత కీలకమైన పాఠం. ఆనాటి రోమా సైన్యం శత్రువుల బాణాల దాడి నుండి తప్పించుకోవడానికి ‘టెస్టూడో’ (Testudo – తాబేలు వంటి ఆకారం) అనే వ్యూహాన్ని ఉపయోగించేవారు; అందులో సైనికులు తమ డాలులను (Shields) ఒకదానికొకటి పక్కపక్కన కలిపి మొత్తం సైనిక సమూహాన్ని రక్షించుకునేవారు (Source: Clinton E. Arnold, Ephesians: Power and Magic). అదేవిధంగా, ఆత్మీయ యుద్ధం అనేది ఒక ఏకాకి చేసే పోరాటం కాదు, అది క్రీస్తు శరీరమైన సంఘం సమష్టిగా చేసే యుద్ధం. ఒక సహవాసి శ్రమలో ఉన్నప్పుడు లేదా ఆత్మీయ దాడికి గురవుతున్నప్పుడు, వారి కొరకు వేరొక విశ్వాసి ఏకాంతంగానో లేదా బహిరంగంగానో, మాటలతోనో లేదా మౌనంగానో (ప్రతి విధమైన ప్రార్థన) విజ్ఞాపన చేయడమే ఆత్మీయ రణరంగంలో ఒక డాలుతో మరొక డాలును కలపడం. ప్రసంగ పీఠం మీది నుండి చెప్పే మన అద్భుతమైన సిద్ధాంతాలను చూసి అంధకార శక్తులు ఏమాత్రం భయపడవు గానీ, దేవుని సంకల్పానికి లోబడి కన్నీటితో మోకరించిన పరిశుద్ధులను చూసినప్పుడు మాత్రమే సాతాను సామ్రాజ్యం గజగజ వణకుతుంది (Source: E.M. Bounds, Power Through Prayer). కాబట్టి, సేవకులు తమ ప్రసంగాల కొరకు పడే ప్రయాస కంటే, తమ సంఘంలోని ప్రతి విశ్వాసి భద్రత కొరకు దేవుని పాదాల యొద్ద పడే ప్రయాసయే మారని ఆత్మీయ విజయానికి ఏకైక పునాది.

4. రోగులైన విశ్వాసులకొరకు ప్రార్థించవలెను.

(యాకోబు) 5:14,15

14.మీలో ఎవడైనను రోగియైయున్నాడా? అతడు సంఘపు పెద్దలను పిలిపింపవలెను; వారు ప్రభువు నామమున అతనికి నూనె రాచి అతనికొరకు ప్రార్థనచేయవలెను.

5:14 మనుషులందరికీ, క్రీస్తులో నమ్మకం ఉంచినవారికి కూడా, జబ్బు చేయడం సహజమే. మనకు జబ్బు చేసినప్పుడు ఏమి చెయ్యాలో యాకోబు చెప్తున్నాడు. తన ప్రజల వ్యాధుల నివారణ కోసం దేవుడు చేసిన ఒక సదుపాయం ఇది. విశ్వాసులు ఎంత కొద్దిమంది దీన్ని ఉపయోగించుకుంటున్నారో గమనిస్తే ఆశ్చర్యం వేస్తుంది. బైబిలును నమ్మే సంఘాలన్నిటిలోనూ యాకోబు ఇక్కడ చెప్తున్నదాన్ని వాడుకగా పాటించాలి.

15.విశ్వాస సహితమైన ప్రార్థన ఆ రోగిని స్వస్థపరచును, ప్రభువు అతని లేపును; అతడు పాపములు చేసినవాడైతే పాపక్షమాపణనొందును.

5:15 తన సేవకులు జబ్బు పడితే దేవుడు ఎల్లప్పుడూ వెంటనే వారిని నయం చేస్తాడనుకునేందుకు వీలు లేదన్నది స్పష్టం (ఫిలిప్పీ 2:26-27; 1 తిమోతి 5:23; 2 తిమోతి 4:20). అలాంటి సందర్భాల్లో వారికి వెంటనే నయం కావాలని నమ్మకంతో ప్రార్థించడం సాధ్యం కాదు. ఎవరైనా సంఘం పెద్దలను పిలిపించుకుంటే, దేవుడు అతణ్ణి లేక ఆమెను వెంటనే బాగు చేయదలచుకుంటే, ఆ వ్యక్తికి తిరిగి ఆరోగ్యం చేకూరుతుందని ఆ పెద్దలలో ఒకరికి లేక ఎక్కువమందికి నమ్మకాన్ని ఇస్తాడు.

పాయింట్ వివరణ:

మొదటి శతాబ్దపు గ్రెకో-రోమన్ (Greco-Roman) మరియు యూదా సంస్కృతులలో, ఒక వ్యక్తి శారీరక రోగానికి గురైనప్పుడు సమాజం అతనిని చూసే కోణం అత్యంత సంక్లిష్టంగా ఉండేది. అన్యులు అనారోగ్యాన్ని తమ దేవతల శాపంగానో లేదా విధి (Fate) యొక్క క్రూరమైన ఆటగానో భావించేవారు. అదే సమయంలో, కొంతమంది యూదులు అనారోగ్యాన్ని కచ్చితంగా ఆ వ్యక్తి చేసిన ఒక నిర్దిష్టమైన పాపానికి ప్రతిఫలమనే ఇరుకైన ఆలోచనా విధానంతో ముడిపెట్టేవారు (యోహాను 9:1-2). ఇటువంటి సంక్లిష్టమైన సాంస్కృతిక ఉద్రిక్తత మధ్య, చెదిరిపోయిన యూదా క్రైస్తవులకు పత్రిక రాస్తూ యాకోబు, విశ్వాసుల అనారోగ్య సమయాల్లో సంఘం ఏ విధంగా స్పందించాలో ఒక విప్లవాత్మకమైన దైవిక విధానాన్ని పరిచయం చేశాడు. “మీలో ఎవడైనను రోగియైయున్నాడా? అతడు సంఘపు పెద్దలను పిలిపింపవలెను” (యాకోబు 5:14) అని యాకోబు ఆజ్ఞాపించాడు. ప్రాచీన యూదా సమాజంలో రోగులను పరామర్శించడం (Bikur Cholim) అనేది ఒక పవిత్రమైన బాధ్యతగా పరిగణించబడేది; ఒక వ్యక్తి తీవ్రమైన జబ్బున పడినప్పుడు స్థానిక సమాజ మందిరపు నాయకులు (Zakenim) ఆ ఇంటికి వెళ్లి రోగి పక్షంగా దేవునికి విజ్ఞాపన చేసేవారు (Source: Alfred Edersheim, Sketches of Jewish Social Life). యాకోబు ఈ ప్రాచీన యూదా సాంప్రదాయాన్ని క్రీస్తు సంఘపు నిర్మాణంలోకి తీసుకువచ్చి, అనారోగ్యం పాలైన విశ్వాసి ఒంటరిగా ఆవేదన చెందకుండా, ఆత్మీయ పరిణతి కలిగిన సంఘ పెద్దల (Presbyteros) సహవాసాన్ని, ప్రార్థనను ఆశ్రయించాలని స్పష్టం చేశాడు.

ఈ స్వస్థతా ప్రార్థనలో “ప్రభువు నామమున అతనికి నూనె రాచి” (యాకోబు 5:14) అనడంలో ఒక లోతైన చారిత్రక మరియు ఆత్మీయ సత్యం దాగి ఉంది. ప్రాచీన మధ్యధరా (Mediterranean) ప్రాంతంలో ఆలివ్ నూనెను అత్యుత్తమమైన వైద్యపరమైన ఔషధంగా ఉపయోగించేవారు. లూకా సువార్త 10వ అధ్యాయంలో మంచి సమరయుడు గాయపడిన వ్యక్తికి నూనెను ద్రాక్షారసాన్ని పోసినట్లుగానే, ఆ కాలంలో రోగులకు నూనె రాయడం అనేది సాధారణ వైద్య ప్రక్రియ. అయితే మూల గ్రీకు భాషలో యాకోబు ‘మతపరమైన అభిషేకం’ కోసం వాడే ‘క్రియో’ (chrio) అనే పదాన్ని కాకుండా, ‘సాధారణ లేపనం’ కొరకు వాడే ‘అలైఫో’ (aleipho) అనే పదాన్ని వాడాడు (Source: Douglas J. Moo, The Pillar New Testament Commentary: The Letter of James). అనగా, ఇక్కడ నూనెలో ఏదో మాయాశక్తి ఉందని కాదు, కానీ అందుబాటులో ఉన్న వైద్య విధానాన్ని (నూనెను) వాడుకుంటూనే, ఆ స్వస్థత కేవలం ఆ ఔషధం వల్ల కాకుండా ‘ప్రభువు నామమున’ (In the name of the Lord) అనగా ఆయన సర్వాధికారము వలన కలుగుతుందని గుర్తించాలి. దేవుని దైవిక శక్తిని, మానవ వైద్య ప్రయత్నాలతో సమన్వయం చేసే అద్భుతమైన ఆత్మీయ సమతుల్యతను యాకోబు ఇక్కడ కనబరుస్తున్నాడు.

అయితే, ఇక్కడే అత్యంత కీలకమైన వేరొక దైవిక సత్యమును మనం అర్థం చేసుకోవాలి. సేవకులు ప్రార్థించిన ప్రతిసారీ, రోగులు తక్షణమే స్వస్థపరచబడతారని బైబిల్ ఎక్కడా హామీ ఇవ్వడం లేదు. అపొస్తలుడైన పౌలు అద్భుతాలు చేయగల దైవజనుడైనప్పటికీ, తన తోటి సేవకుడైన ఎపాఫ్రొదితుకు చావుబతుకుల మధ్య తీవ్రమైన జబ్బు చేసినప్పుడు అతడు వెంటనే స్వస్థత పొందలేదు (ఫిలిప్పీ 2:26-27). అలాగే, తన ఆత్మీయ కుమారుడైన తిమోతి తరచుగా వచ్చే ఉదర సంబంధమైన వ్యాధులతో బాధపడుతున్నప్పుడు పౌలు వెంటనే స్వస్థపరచలేక, కొంచెం ద్రాక్షారసం పుచ్చుకొమ్మని సలహా ఇచ్చాడు (1 తిమోతి 5:23). అంతేకాదు, తన అనుచరుడైన త్రోఫిమును మిలేతులో రోగిగా విడిచిపెట్టి వెళ్ళవలసి వచ్చింది (2 తిమోతి 4:20). మరి “విశ్వాస సహితమైన ప్రార్థన ఆ రోగిని స్వస్థపరచును” (యాకోబు 5:15) అన్న మాటకు అర్థం ఏమిటి? ఇక్కడ ప్రస్తావించబడిన ‘విశ్వాసము’ అనేది మనుషులు తమ స్వంత బలంతో తెచ్చుకునే పట్టుదల కాదు. అది, ఆ నిర్దిష్టమైన సమయంలో, ఆ రోగిని స్వస్థపరచడం దేవుని చిత్తమైనప్పుడు, ఆయన తన పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా ఆ సంఘ పెద్దలకు అనుగ్రహించే ఒక ప్రత్యేకమైన నమ్మకం (Source: John MacArthur, The MacArthur New Testament Commentary). దేవుడు ఆ నమ్మకాన్ని వారి హృదయాల్లో ఉంచినప్పుడు, ఆ ప్రార్థన నిశ్చయముగా రోగిని లేపుతుంది.

దైవసేవకులకు మరియు నేటి ఆధునిక సంఘాలకు ఈ లేఖన భాగం ఒక స్పష్టమైన మేలుకొలుపు. నేడు కొన్ని సంఘాలు బైబిల్ బోధించిన ఈ పెద్దల ప్రార్థనా విధానాన్ని పూర్తిగా పక్కనపెట్టి, కేవలం ఆధునిక వైద్యం మీదే ఆధారపడుతున్నాయి; మరికొన్ని సంఘాలు స్వస్థత అనేది కేవలం విశ్వాసి యొక్క ప్రబలమైన నమ్మకం మీదే ఆధారపడి ఉంటుందని రోగులను దోషులుగా నిలబెడుతున్నాయి. ఈ రెండూ లేఖన విరుద్ధమైనవే. ఒక విశ్వాసి అనారోగ్యంతో ఉన్నప్పుడు, సంఘ పెద్దలు ప్రేమతో వెళ్లి పరామర్శించి, దేవుని చిత్తానికి సంపూర్ణంగా లోబడి చేసే ప్రార్థనలోనే నిజమైన ఆత్మీయ బలం ఉంది. అంతేగాక, “అతడు పాపములు చేసినవాడైతే పాపక్షమాపణనొందును” అన్న యాకోబు మాటలను బట్టి, శరీర స్వస్థత కంటే ముందు ఆత్మ స్వస్థత (పాపక్షమాపణ) అత్యంత ప్రాముఖ్యమైనదని స్పష్టమవుతుంది. ఒక దైవసేవకుడిగా వ్యాధిగ్రస్తులైన విశ్వాసుల పక్షంగా ప్రార్థించడం అంటే, కేవలం వారి శరీర రోగాన్ని నయం చేయమని అడగడం మాత్రమే కాదు, వారి ఆత్మను క్రీస్తుతో సంపూర్ణంగా సమాధానపరచమని దేవుని సింహాసనం ఎదుట నిలబడి చేసే అత్యున్నతమైన యాజక విజ్ఞాపన.

5. మనుష్యులందరి కొరకు, రాజుల కొరకు అధికారుల కొరకు ప్రార్థించవలెను.

(రెండవ తిమోతికి) 2:1,2

1.నా కుమారుడా, క్రీస్తుయేసునందున్న కృపచేత బలవంతుడవు కమ్ము.

2:1 ఆధ్యాత్మిక బలం అనేది క్రీస్తు యేసులో విశ్వాసులందరికీ దేవుడిచ్చే ఉచిత వరం. మనం ఆ బలాన్ని ఆయననుంచి తీసుకోవడం నేర్చుకోవాలి (ఎఫెసు 1:3, 19; 3:16, 20; 6:10; 2 కొరింతు 12:9-10; యెషయా 40:31).

2.నీవు అనేక సాక్షులయెదుట నా వలన వినిన సంగతులను ఇతరులకును బోధించుటకు సామర్థ్యముగల నమ్మకమైన మనుష్యులకు అప్పగింపుము,

పాయింట్ వివరణ:

అపొస్తలుడైన పౌలు యువ దైవసేవకుడైన తిమోతికి రాసిన పత్రికలలో ఒక అద్భుతమైన మరియు అత్యంత కఠినమైన ఆత్మీయ సమన్వయం (Spiritual Harmony) కనిపిస్తుంది. ఒకవైపు “క్రీస్తుయేసునందున్న కృపచేత బలవంతుడవు కమ్ము” (2 తిమోతి 2:1) అని దేవుడిచ్చే ఆత్మీయ బలాన్ని ఉచితంగా పొందుకోమని ప్రోత్సహిస్తూనే, ఆ బలాన్ని ఏ కష్టతరమైన కార్యము కొరకు ఉపయోగించాలో పౌలు మరొకచోట స్పష్టంగా ఆజ్ఞాపించాడు. అదేమిటంటే, “మనుష్యులందరి కొరకు, రాజుల కొరకు, అధికారుల కొరకు విజ్ఞాపనలు చేయవలెను” (1 తిమోతి 2:1-2). మొదటి శతాబ్దపు రోమా సామ్రాజ్య నేపధ్యంలో ఈ మాటలు వినడానికి ఎంతో సామాన్యంగా అనిపించినా, వాటి వెనుక ఉన్న చారిత్రక ఉద్రిక్తత (Historical Tension) బహు భయంకరమైనది. పౌలు ఈ పత్రికలు రాస్తున్న కాలంలో రోమా సామ్రాజ్యాన్ని పరిపాలిస్తున్నది క్రైస్తవులను అత్యంత దారుణంగా హింసించిన క్రూరుడైన నీరో (Nero) చక్రవర్తి. ఒక దైవసేవకుడు తన కళ్లెదుట తోటి విశ్వాసులు సజీవ దహనాలకు గురవుతుంటే చూస్తూ, ఆ శాసనాలు చేస్తున్న అధికారుల నాశనం కొరకు కాకుండా, వారి రక్షణ కొరకు మరియు శ్రేయస్సు కొరకు ప్రార్థించాలంటే మానవ మాత్రులకు సాధ్యం కాదు. అందుకే, సహజమైన పగ మరియు ద్వేషాన్ని జయించి అధికారుల కొరకు ప్రార్థించాలంటే కచ్చితంగా దేవుని సింహాసనం నుండి వచ్చే ‘ఆత్మీయ బలం’ అవసరమని పౌలు తిమోతికి (2 తిమోతి 2:1) నొక్కిచెప్పాడు (Source: George W. Knight III, The Pastoral Epistles, NIGTC).

ఈ ఆత్మీయ విధానం వెనుక అత్యంత లోతైన పాత నిబంధన ఛాయ మరియు యూదా చారిత్రక నేపథ్యం దాగి ఉన్నాయి. ఇశ్రాయేలీయులు బబులోను చెరలో ఉన్నప్పుడు, ప్రవక్తయైన యిర్మీయా ద్వారా దేవుడు వారితో, “నేను మిమ్మును చెరతీసికొనిపోయిన పట్టణముయొక్క క్షేమముకోరి దానికొరకు యెహోవాను ప్రార్థించుడి; దాని క్షేమమే మీ క్షేమము” (యిర్మీయా 29:7) అని ఆజ్ఞాపించాడు. తమను బానిసలుగా చేసుకున్న శత్రు దేశపు క్షేమం కోసం ప్రార్థించాలన్న ఆ పాత నిబంధన సత్యమే క్రొత్త నిబంధన సంఘంలో అధికారుల కొరకు ప్రార్థనగా రూపాంతరం చెందింది. మొదటి శతాబ్దంలో యెరూషలేము దేవాలయంలో రోమా చక్రవర్తి శ్రేయస్సు కొరకు ప్రతిరోజూ రెండు గొర్రెపిల్లలను, ఒక ఎద్దును బలిగా అర్పించే ఒక ఆచారం ఉండేది; క్రీ.శ. 66 వ సంవత్సరంలో ఎలియాజరు (Eleazar) అనే యూదా నాయకుడు ఈ బలులను నిలిపివేయడంతోనే రోమా సామ్రాజ్యంతో యూదుల ప్రత్యక్ష యుద్ధం ప్రారంభమై, యెరూషలేము నాశనానికి దారితీసింది (Source: Flavius Josephus, The Wars of the Jews, Book 2, Chapter 17). అయితే, క్రీస్తు రక్తం ద్వారా ఏర్పడిన క్రొత్త నిబంధన సంఘం జంతు బలుల ద్వారా సామ్రాజ్యాలకు విధేయత చూపవలసిన అవసరం లేదు. దానికి బదులుగా, సమాజంలో శాంతిభద్రతల కొరకు మరియు సువార్త ఆటంకం లేకుండా వ్యాపించడం కొరకు, రాజులు మరియు అధికారుల పక్షంగా ఆత్మీయ విజ్ఞాపనలు చేయాలని పౌలు క్రైస్తవ సంఘానికి ఒక శాంతియుతమైన యాజక బాధ్యతను అప్పగించాడు.

క్రైస్తవులు అధికారుల కొరకు చేసే ఈ ప్రార్థన కేవలం రాజకీయపరమైన రాజీపడటం కాదు; అది “మనము సంపూర్ణ భక్తియు మాన్యతయుకలిగి, నెమ్మదిగాను సుఖముగాను బ్రతుకు నిమిత్తము” దేవుడు ఏర్పాటు చేసిన దైవిక మార్గం. సమాజంలో శాంతి ఉన్నప్పుడే సువార్త వేగంగా వ్యాపిస్తుంది. అందుకే, ఒక ఉన్నతమైన దైవసేవకుడిగా తిమోతి తాను నేర్చుకున్న ఈ సహనమును, ప్రేమను, మరియు శత్రువుల కొరకు ప్రార్థించే ఈ విశాలమైన ఆత్మీయ విధానాన్ని “నమ్మకమైన మనుష్యులకు అప్పగింపుము” (2 తిమోతి 2:2) అని పౌలు బాధ్యతను మోపాడు. ఈ పవిత్రమైన సువార్త మరియు ప్రార్థనా భారం ఒక తరం నుండి మరొక తరానికి బదిలీ చేయబడాలి. నేటి దైవసేవకులకు ఇది ఒక గంభీరమైన పాఠం. ప్రస్తుత సమాజంలో మనకు వ్యతిరేకమైన చట్టాలు వచ్చినప్పుడు లేదా రాజకీయ నాయకులు మనకు ప్రతికూలంగా మారినప్పుడు, సోషల్ మీడియాలో వారిని దూషించడం లేదా వారిపై తిరుగుబాటు చేయడం క్రీస్తు విధానం కాదు. మోకరించి కన్నీటితో వారి హృదయ పరివర్తన కొరకు, సమాజ శాంతి కొరకు దేవుని సన్నిధిలో విజ్ఞాపన చేయడమే నిజమైన ఆత్మీయ బలం. మన దేశాన్ని, అధికారులను దేవుని సింహాసనపు వెలుగులోనికి తీసుకురాగలిగే ఏకైక ఆయుధం క్రీస్తు సంఘం చేసే ఈ యాజక ప్రార్థన మాత్రమే.

6. మిమ్మును హింసించువారికొరకు ప్రార్థించవలెను.

(మత్తయి సువార్త) 5:44

44.నేను మీతో చెప్పునదేమనగా, మీరు పరలోకమందున్న మీ తండ్రికి కుమారులై యుండునట్లు మీ శత్రువులను ప్రేమించుడి. మిమ్మును హింసించు వారికొరకు ప్రార్థన చేయుడి.

పాయింట్ వివరణ:

మొదటి శతాబ్దపు యూదా సమాజంలో, రోమా సామ్రాజ్యపు అణచివేత మరియు క్రూరత్వం తీవ్ర స్థాయిలో ఉన్న కాలంలో యేసుక్రీస్తు కొండమీద చేసిన ప్రసంగం (Sermon on the Mount) ఒక ఆత్మీయ విస్ఫోటనం లాంటిది. “నీ పొరుగువాని ప్రేమించి, నీ శత్రువును ద్వేషించుమని చెప్పబడిన మాట మీరు విన్నారు కదా; నేను మీతో చెప్పునదేమనగా… మీ శత్రువులను ప్రేమించుడి, మిమ్మును హింసించు వారికొరకు ప్రార్థన చేయుడి” (మత్తయి 5:43-44) అని యేసు ఇచ్చిన ఆజ్ఞ ఆనాటి యూదా సామాజిక చట్రాన్ని సమూలంగా కుదిపేసింది. పాత నిబంధన ధర్మశాస్త్రం ఎక్కడా శత్రువును స్పష్టంగా ద్వేషించమని చెప్పలేదు; కానీ ఆ కాలంలో యూదా మతంలో తీవ్రవాద భావజాలం కలిగిన వారు మరియు కుమ్రాన్ (Qumran) గుహలలో నివసించిన ఎస్సీన్ (Essenes) సన్యాసుల వర్గం వారు తాము రాసుకున్న నియమావళిలో “వెలుగు సంబంధులను ప్రేమించాలి, చీకటి సంబంధులను ద్వేషించాలి” అని కచ్చితంగా బోధించారు (Source: The Dead Sea Scrolls, 1QS – Rule of the Community). రోమీయులను, తమకు వ్యతిరేకమైన వారిని ద్వేషించడమే నిజమైన దేశభక్తి మరియు దైవభక్తి అని నమ్మిన ఆ ఉద్రిక్త వాతావరణంలో, మిమ్మల్ని సిలువ వేసే శత్రువుల కొరకు దేవుని దయను అడగమని యేసు చెప్పడం మానవ మేధస్సుకు అందని దైవిక ఉన్నతత్వం.

ఈ ప్రార్థన వెనుక ఉన్న మూల భాషా సౌందర్యాన్ని పరిశీలిస్తే, ఇక్కడ వాడబడిన ‘ప్రేమించుడి’ అనే పదానికి గ్రీకులో ‘అగాపే’ (agapaō) అని అర్థం. అంటే ఇది కేవలం భావోద్వేగమైన లేదా మానసికమైన అనురాగం (phileo) కాదు, శత్రువుకు సైతం మేలు జరగాలని కోరుకునే నిస్వార్థమైన, క్రియారూపకమైన దైవిక సంకల్పం (Source: D.A. Carson, The Expositor’s Bible Commentary). మనల్ని హింసించే వారి కోసం ప్రార్థించడం అంటే, వారి దుర్మార్గపు పనులను సమర్థించడం కాదు, లేదా వారి తప్పులకు వత్తాసు పలకడం కాదు; వారిపై పగ తీర్చుకునే అధికారాన్ని దేవుని న్యాయపీఠానికి అప్పగించడం. దేవుడు ఏ విధంగానైతే నీతిమంతుల మీదను, అనీతిమంతుల మీదను తన వర్షాన్ని, సూర్యరశ్మిని పంపిస్తూ వివక్షత లేని కృపను (Common Grace) చూపుతున్నాడో, ఆ దైవిక లక్షణాన్ని విశ్వాసులు ప్రదర్శించాలన్నదే యేసు ఆంతర్యం. అందుకే “మీరు పరలోకమందున్న మీ తండ్రికి కుమారులై యుండునట్లు” అని ప్రభువు నొక్కిచెప్పాడు. ఒక వ్యక్తి తనను గాయపరిచిన శత్రువు కోసం కన్నీరు కార్చి ప్రార్థించినప్పుడే, ఆ విశ్వాసి దేవుని నిజమైన కుమారుడిగా ఆత్మీయంగా రూపాంతరం చెందుతాడు. దేవుని స్వభావం మన ప్రార్థనల ద్వారా లోకానికి వ్యక్తపరచబడాలి.

క్రీస్తు బోధించిన ఈ అత్యున్నత ప్రార్థనా ప్రమాణాన్ని స్వయంగా ఆయనే సిలువపై వ్రేలాడుతూ, “తండ్రీ, వీరేమి చేయుచున్నారో వీరెరుగరు గనుక వీరిని క్షమించుము” (లూకా 23:34) అని ప్రార్థించడం ద్వారా నెరవేర్చాడు. ఆ తరువాత ఆదిమ సంఘంలో మొదటి హతసాక్షి అయిన స్తెఫను మీద రాళ్లు రువ్వి చంపుతున్నప్పుడు, అతడు మోకరించి, “ప్రభువా, వారిమీద ఈ పాపము మోపకుము” అని మహా శబ్దముతో కేకలు వేసి (అపొస్తలుల కార్యములు 7:60) తన శత్రువుల కొరకు విజ్ఞాపన చేశాడు. ఆ ప్రార్థన ఫలితమే, అక్కడ నిలబడి ఆ హింసను ఆమోదించిన సౌలు, ఆ తరువాత అపొస్తలుడైన పౌలుగా మారడం. అందుకే ప్రాచీన సంఘ పితరుడైన అగస్టీన్ (Augustine), “స్తెఫను గనుక ఆ రోజు ప్రార్థించకపోయి ఉంటే, సంఘానికి పౌలు దొరికేవాడు కాదు” అని అత్యద్భుతంగా వర్ణించాడు (Source: St. Augustine, Sermons on Selected Lessons of the New Testament).

ఒక దైవసేవకుడి జీవితంలో ఎదురయ్యే అత్యంత కఠినమైన పరీక్ష ఇది. పరిచర్యలో తోటి వారి వలన వెన్నుపోటుకు గురైనప్పుడు, అసత్యపు నిందలు ఎదుర్కొన్నప్పుడు, లేదా సంఘంలో తీవ్రమైన వ్యతిరేకత వచ్చినప్పుడు శత్రువుల నాశనం కోసం శపించడం లేదా వారిపై ప్రతీకారం తీర్చుకోవడం మానవ సహజ నైజం కావచ్చు. కానీ, మనల్ని హింసించే వారి హృదయ పరివర్తన కోసం కన్నీరు కార్చి దేవుని పాదాలు పట్టుకోవడమే క్రొత్త నిబంధన యాజకత్వం. ప్రసంగ పీఠం మీద వాక్చాతుర్యంతో అద్భుతంగా బోధించడం దైవసేవకుడి గొప్పతనం కాదు, తన పరిచర్యను నాశనం చేయాలని చూసే వ్యక్తి కోసం తన ఏకాంత ప్రార్థనా గదిలో కన్నీటితో దేవుని క్షమాపణను అడగగలగడమే నిజమైన దైవిక పరిపక్వత.

7. యెరూషలేముయొక్క క్షేమముకొరకు ప్రార్థించవలెను .

(కీర్తనల గ్రంథము) 122:6

6.యెరూషలేము యొక్క క్షేమముకొరకు ప్రార్థన చేయుడి యెరూషలేమా, నిన్ను ప్రేమించువారు వర్ధిల్లుదురు.

122:6-9 ఇస్రాయేల్‌వారి జాతి సమైక్యతకు జెరుసలంలో శాంతి అత్యవసరం. అక్కడ పోరాటాలూ చీలికలూ ఉంటే అది మొత్తంగా ఆ జాతి మనుగడకే గొడ్డలి పెట్టు. పోరుతో నిండివున్న కేంద్రానికి వెళ్ళడానికి వివిధ గోత్రాల వారికి ఇష్టం ఉండదు. అందువల్ల ప్రజల మేలునూ (వ 8), దేవుని ఇంటి మేలునూ (వ 9) దృష్టిలో ఉంచి రచయిత శాంతి కోసం ప్రార్థించాడు. ఈ రోజుల్లో కూడా చీలికలూ కోట్లాటలూ ఉన్న చర్చీలకు, సంఘాలకు హాజరు కావడం ఎవరికి ఇష్టం ఉంటుంది? దేవుని ప్రజలకోసం, దేవుని పేరు ప్రతిష్ఠల కోసం మనం కూడా పవిత్రాత్మ మూలంగా సత్యం మూలంగా సంఘాల్లో ఐక్యత సమాధానాలను నిలుపుకోవడానికి విశ్వ ప్రయత్నం చేయాలి (రోమ్ 15:5-6; ఎఫెసు 4:3; కొలస్సయి 3:15).

పాయింట్స్ వివరణ:

పాత నిబంధన ఆరాధనా వ్యవస్థలో కీర్తనల గ్రంథం 122వ అధ్యాయానికి ఒక విశిష్టమైన స్థానం ఉంది. ఇది ఒక ‘ఆరోహణ కీర్తన’ (Song of Ascents). ప్రాచీన ఇశ్రాయేలీయులు ఏడాదికి మూడుసార్లు పస్కా, పెంతెకొస్తు, పర్ణశాలల పండుగలను ఆచరించడానికి సుదూర ప్రాంతాల నుండి ఎత్తైన కొండల మీదుగా యెరూషలేముకు ప్రయాణమై వెళుతున్నప్పుడు మార్గమధ్యంలో పాడిన కీర్తన ఇది. హెబ్రీ భాషలో ‘యెరూషలేము’ (Yerushalayim) అనగా ‘శాంతికి నిలయం’ (City of Peace) అని అర్థం. అయితే విచిత్రమేమిటంటే, భౌగోళికంగా మరియు చారిత్రకంగా ప్రపంచంలో అత్యధిక యుద్ధాలకు, ముట్టడులకు, మరియు రక్తపాతానికి గురైన నగరం కూడా ఇదే. ఈ చారిత్రక ఉద్రిక్తతను దృష్టిలో ఉంచుకునే కీర్తనాకారుడైన దావీదు, “యెరూషలేముయొక్క క్షేమము (Shalom) కొరకు ప్రార్థన చేయుడి” అని ఇశ్రాయేలీయులను కోరాడు. ఆనాడు పన్నెండు గోత్రాల ప్రజలను ఏకతాటిపై నిలిపే ఏకైక కేంద్రం యెరూషలేము దేవాలయం. ఆ కేంద్రంలో శాంతి కరువై, అంతర్గత కలహాలు చెలరేగితే, మొత్తం ఇశ్రాయేలు జాతి మనుగడకే అది గొడ్డలిపెట్టుగా మారుతుందని దావీదు గ్రహించాడు (Source: Derek Kidner, Tyndale Old Testament Commentaries: Psalms). ఇశ్రాయేలు జాతి యొక్క భౌతిక, ఆత్మీయ ఐక్యత పూర్తిగా ఆ నగర క్షేమం మీదే ఆధారపడి ఉన్నది గనుక, యాత్రికులు ఆ నగర ప్రాకారాలను చూడగానే దాని సురక్షితత్వం కొరకు కన్నీటితో విజ్ఞాపన చేసేవారు.

ఈ పాత నిబంధన కీర్తనను క్రొత్త నిబంధన వెలుగులో పరిశీలిస్తే, భౌతికమైన యెరూషలేము ఒక అద్భుతమైన ఆత్మీయ వాస్తవానికి ఛాయగా (Shadow) కనిపిస్తుంది. నేడు క్రైస్తవులు కేవలం మధ్యప్రాచ్య (Middle East) దేశంలో ఉన్న ఒక భౌగోళిక నగరపు రాజకీయ శాంతి కోసం మాత్రమే కాకుండా, క్రీస్తు రక్తం చేత కొనబడి, ఆత్మ ద్వారా నిర్మించబడుతున్న “పరలోకపు యెరూషలేము” (హెబ్రీయులకు 12:22) అనగా ‘సంఘము’ యొక్క ఆత్మీయ శాంతి కొరకు ప్రార్థించాలని ఈ లేఖనం బోధిస్తోంది. పాత నిబంధనలో భౌతిక నగర క్షేమం కోసం ప్రార్థించినట్లుగానే, క్రొత్త నిబంధనలో క్రీస్తు శరీరమైన సంఘం యొక్క ఐక్యత కోసం విశ్వాసులు విజ్ఞాపన చేయాలి. “యెరూషలేమా, నిన్ను ప్రేమించువారు వర్ధిల్లుదురు” అన్న మాటలో ఉన్న ‘వర్ధిల్లడం’ (Prosperity) అనేది వ్యక్తిగతమైన భౌతిక సంపద కాదు, అది దేవుని మందిరాన్ని మరియు దేవుని ప్రజలను ప్రేమించేవారు పొందే అత్యున్నతమైన ఆత్మీయ సమృద్ధి (Source: Charles H. Spurgeon, The Treasury of David). తోటి విశ్వాసుల మధ్య విభేదాలు లేకుండా, సమాధానమనే బంధముచేత ఆత్మ కలిగించు ఐక్యతను కాపాడుకున్నప్పుడే సంఘం దైవికమైన ఆశీర్వాదాన్ని అనుభవిస్తుంది.

నేటి దైవసేవకులకు మరియు స్థానిక సంఘాలకు ఇదొక గంభీరమైన హెచ్చరిక. ప్రాచీన కాలంలో యెరూషలేములో నిరంతరం అంతర్గత పోరాటాలు, రాజకీయ చీలికలు ఉండివుంటే, సుదూర ప్రాంతాల నుండి యాత్రికులు పండుగలకు వెళ్ళడానికి ఏమాత్రం ఇష్టపడేవారు కాదు. అదేవిధంగా, నేడు దేవుని నామము పేరిట కట్టబడిన ఒక స్థానిక సంఘంలో రాజకీయాలు, కుల/వర్గ భేదాలు, వ్యక్తిగత కలహాలు మరియు చీలికలు ఉంటే, నశించిపోతున్న ఆత్మలు ఆ సంఘంలోకి అడుగుపెట్టడానికి ఎలా ఇష్టపడతాయి? “దేవుని ప్రజల కోసం, దేవుని పేరు ప్రతిష్ఠల కోసం పవిత్రాత్మ మూలంగా సత్యం మూలంగా సంఘాల్లో ఐక్యత సమాధానాలను నిలుపుకోవడానికి” (రోమా 15:5-6; ఎఫెసీయులకు 4:3) ఒక దైవసేవకుడు అనుదినం తన ప్రార్థనా గదిలో పోరాడాలి. యెరూషలేము క్షేమం కొరకు ప్రార్థించడం అంటే, ఒకరి పొరపాట్లను మరొకరు సహించుకుంటూ, క్షమించుకుంటూ, క్రీస్తు ప్రేమతో స్థానిక సంఘాన్ని శత్రువు (సాతాను) చేతికి చిక్కకుండా ఆత్మీయ ప్రాకారాలు కట్టడం. ఒక దైవసేవకుడి ప్రార్థనా జీవితంలో తన సొంత కుటుంబ క్షేమం కన్నా, క్రీస్తు వధువైన సంఘపు శాంతి మరియు ఐక్యత కొరకు ఎక్కువ కన్నీరు కార్చినప్పుడే, దేవుడు ఆ సేవకుడిని ఆత్మీయంగా వర్ధిల్లజేస్తాడు.

---

మరిన్ని సేవకుల ప్రసంగాల కొరకు.. click here