అంశం: నీవు పొందేది బాధలా బహుమానాలా

Sunday Sermon Message in Telugu

మూలవాక్యం:

(సామెతలు) 13:13

ఆజ్ఞను తిరస్కరించువాడు అందువలన శిక్షనొందును ఆజ్ఞవిషయమై భయభక్తులుగలవాడు లాభముపొందును.

– హిత వాక్కును తిరస్కరించువాడు బాధలపాలగును.

(సామెతలు) 13:18

శిక్షను ఉపేక్షించువానికి అవమాన దారిద్ర్యతలు ప్రాప్తించును గద్దింపును లక్ష్యపెట్టువాడు ఘనతనొందును.

– గొప్ప లాభము కలుగును.

(కీర్తనల గ్రంథము) 19:11

వాటివలన నీ సేవకుడు హెచ్చరిక నొందును వాటిని గైకొనుటవలన గొప్ప లాభము కలుగును.

-శిక్ష విషయంలో రాజీలేదు.

(సంఖ్యాకాండము) 15:31,32,33,34,35,36

వాడు యెహోవాను తృణీకరించినవాడగును గనుక అట్టివాడు నిశ్చయముగా జనులలో నుండకుండ కొట్టి వేయబడును; వాడు యెహోవా మాటను అలక్ష్యము చేసి ఆయన ఆజ్ఞను మీరినందున నిశ్చయముగా కొట్టివేయబడును; వాని దోషశిక్షకు వాడే కారకుడు.

ఇశ్రాయేలీయులు అరణ్యములో ఉన్నప్పుడు ఒకడు విశ్రాంతిదినమున కట్టెలు ఏరుట చూచిరి.

వాడు కట్టెలు ఏరుట చూచినవారు మోషేయొద్దకును అహరోనునొద్దకును సర్వసమాజమునొద్దకును వానిని తీసికొనివచ్చిరి.

వానికి ఏమి చేయవలెనో అది విశదపరచబడలేదు గనుక వానిని కావలిలో ఉంచిరి.

తరువాత యెహోవా – ఆ మనుష్యుడు మరణశిక్ష నొందవలెను.

సర్వసమాజము పాళెము వెలుపల రాళ్లతో వాని కొట్టి చంపవలెనని మోషేతో చెప్పెను. కాబట్టి యెహోవా మోషేకు ఆజ్ఞాపించినట్లు సర్వ సమాజము పాళెము వెలుపలికి వాని తీసికొనిపోయి రాళ్లతో వాని చావగొట్టెను.

ఉపోద్ఘాతం:

పాత నిబంధన లేఖనాల్లో, ముఖ్యంగా అరణ్య ప్రయాణ కాలంలో, దేవుని కృపకు మరియు ఆయన అత్యున్నత పరిశుద్ధతకు మధ్య ఉన్న తీవ్రమైన దైవశాస్త్ర ఉద్రిక్తత సంఖ్యాకాండము 15వ అధ్యాయంలో మనకు అత్యంత స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. ఇశ్రాయేలీయులు అరణ్యంలో ఉన్నప్పుడు ఒకడు విశ్రాంతి దినమున కట్టెలు ఏరుతూ పట్టుబడిన ఈ సంఘటన కేవలం ఒక చట్టపరమైన ఉల్లంఘన కాదు, అది దేవుని అధికార వ్యవస్థపై జరిగిన బహిరంగ తిరుగుబాటు. ఆ వాక్యావళికి ముందే (సంఖ్యాకాండము 15:30), ఎవరైనా అహంకారంతో లేదా గర్వంతో దేవునికి విరోధంగా పాపం చేస్తే (హీబ్రూ భాషలో ‘బెయాద్ రామా’ – అనగా “ఎత్తబడిన చేతితో” లేదా ఉద్దేశపూర్వకమైన ధిక్కారంతో చేసే పాపం), వారు ప్రజలందరిలో నుండి కొట్టివేయబడాలని దేవుడు శాసించాడు (Source: Keil & Delitzsch, Commentary on the Old Testament). ఆ మనుష్యుడు కేవలం అజ్ఞానంతో కట్టెలు ఏరలేదు; దేవుని నిబంధనకు చిహ్నమైన విశ్రాంతి దినాన్ని అహంకారంతో, అత్యంత చులకనగా చూసి ధిక్కరించాడు. అప్పుడే రూపుదిద్దుకుంటున్న ఆ పవిత్ర సమాజంలో ఇటువంటి బహిరంగ ధిక్కారాన్ని సహిస్తే, అది ఇశ్రాయేలీయుల ఆత్మీయ పునాదినే సమూలంగా నాశనం చేస్తుందనే ఆత్మీయ సంక్షోభం అక్కడ నెలకొని ఉంది.

విశ్రాంతి దినమున కట్టెలు ఏరుట అనేది ఎందుకు ప్రాణాపాయకరమైన నేరంగా పరిగణించబడిందో అర్థం చేసుకోవాలంటే ఆ కాలపు సాంస్కృతిక మరియు మతపరమైన నేపథ్యాన్ని మనం పరిశీలించాలి. ప్రాచీన యూదుల విధానాలలో, విశ్రాంతి దినము (Sabbath) అనేది దేవునికి మరియు ఇశ్రాయేలీయులకు మధ్య ఉన్న శాశ్వత నిబంధనకు ముద్రగా ఉండేది (Source: Alfred Edersheim, Bible History Old Testament). విశ్రాంతి దినాన్ని ఉల్లంఘించడం అనగా, దేవుడు సృష్టికర్త మరియు విమోచకుడు అని తిరస్కరించడమే. తదనంతర కాలంలో యూదా రబ్బీలు క్రోడీకరించిన చట్టాల ప్రకారం, విశ్రాంతి దినమున చేయకూడని 39 ప్రధాన పనులను (Melakhot) నిషేధించారు; అందులో కట్టెలు ఏరడం అనగా “అగ్నిని రాజబెట్టడానికి లేదా వస్తువులను సమకూర్చడానికి” సంబంధించిన ఉద్దేశపూర్వకమైన ఉల్లంఘనగా పరిగణించబడింది (Source: The Mishnah, Tractate Shabbat 7:2). యూదా చరిత్రకారుడు ఫ్లేవియస్ జోసిఫస్ తన రచనలలో ఈ సంఘటన గురించి ప్రస్తావిస్తూ, అరణ్య ప్రయాణంలో దేవుని ఆజ్ఞల పట్ల ప్రజలు చూపాల్సిన కచ్చితమైన విధేయతను, మరియు పాపాన్ని ఉపేక్షిస్తే సమాజంపైకి వచ్చే దేవుని ఉగ్రతను వివరించారు (Source: Flavius Josephus, Antiquities of the Jews, Book III). దేవుని న్యాయవిమర్శలో ఎటువంటి రాజీ ఉండదని ఈ చారిత్రక వాస్తవం రుజువు చేస్తోంది.

ఈ చారిత్రక ఉదంతం వెనుక ఉన్న మూల సిద్ధాంతాన్ని సామెతల గ్రంథం మరియు కీర్తనల గ్రంథం తాత్వికంగా విశ్లేషిస్తున్నాయి. సామెతలు 13:13, 18 వచనాలలో జ్ఞానియైన సొలొమోను, “ఆజ్ఞను తిరస్కరించువాడు శిక్షనొందును, హిత వాక్కును తృణీకరించువాడు బాధలపాలగును” అని హెచ్చరించాడు. దేవుని ఆజ్ఞను తృణీకరించడం అంటే కేవలం ఒక నియమాన్ని మీరడం కాదు, దైవత్వాన్నే నిరాకరించడం. కీర్తనలు 19:11 లో దావీదు మహాశయుడు “వాటిని గైకొనుటవలన గొప్ప లాభము కలుగును” అని సాక్ష్యమిచ్చాడు. ఆజ్ఞ పట్ల భయభక్తులు కలిగి ఉండటమే నిజమైన బహుమానానికి, శ్రేయస్సుకు మార్గమని హీబ్రూ జ్ఞానసాహిత్యం ప్రగాఢంగా బోధిస్తోంది. పాపపు శిక్షను తేలికగా తీసుకునే ఆధునిక సంస్కృతికి ఈ లేఖనాలు ఒక బలమైన హెచ్చరిక. దేవుని గద్దింపును లక్ష్యపెట్టకపోతే కలిగేది కేవలం తాత్కాలిక నష్టం కాదు, శాశ్వతమైన అవమానము మరియు ఆత్మీయ దారిద్ర్యము అని ఈ గ్రంథాలు స్పష్టం చేస్తున్నాయి.

ఈ పాత నిబంధన ఛాయల (Shadows) నుండి క్రొత్త నిబంధన వాస్తవంలోకి (Reality) మనం అడుగుపెట్టినప్పుడు, దేవుని తీర్పు మరియు దేవుని కృపల అద్భుతమైన సమ్మేళనం క్రీస్తులో నెరవేరినట్లు మనం చూస్తాము. అరణ్యములో నిబంధనను మీరిన ఆ వ్యక్తిని, పాపానికి ప్రాయశ్చిత్తం లేనందున “పాళెము వెలుపలికి” (Outside the camp) తీసుకువెళ్లి రాళ్లతో కొట్టి చంపారు. దేవుని పరిశుద్ధత పాపిని సమాజం నుండి వెలివేసింది. అయితే క్రొత్త నిబంధనలో, ఆజ్ఞను మీరిన మన శిక్షను తనపై వేసుకొని, యేసుక్రీస్తు స్వయంగా ఆ “పాళెము వెలుపల” కల్వరి సిలువలో మన కొరకు ఆ మరణశిక్షను అనుభవించాడు (Source: హెబ్రీయులకు 13:11-12, Contextual Exegesis on the Atonement). శిక్షకు పాత్రులైన మనల్ని తన రక్తం ద్వారా బహుమానానికి వారసులుగా చేశాడు. ఆధునిక దైవసేవకులు మరియు విశ్వాసులు ఈ లోతైన దైవశాస్త్ర సత్యాలను గ్రహించినప్పుడు, దేవుని ఆజ్ఞలను పాటించడం శిక్ష నుండి తప్పించుకోవడానికి మాత్రమే కాక, క్రీస్తు ద్వారా లభించిన గొప్ప బహుమానాన్ని బట్టి దేవుని ఘనపరచడానికే అని అర్థమవుతుంది. ఆజ్ఞను తిరస్కరించి అరణ్యంలోనే నశించిపోతామా, లేక క్రీస్తువైపు చూసి ఆయన ఆజ్ఞలకు లోబడి బహుమానాన్ని పొందుకుంటామా అనేది ప్రతి విశ్వాసి ముందున్న అంతిమ తీర్మానం.

సందేశం:

పది ఆజ్ఞలు

నిర్గమా 20:1-17

1.) నేను తప్ప వేరొక దేవుడు నీకు ఉండకూడదు.

(నిర్గమకాండము) 20:1,2,3

దేవుడు ఈ ఆజ్ఞలన్నియు వివరించి చెప్పెను.

నీ దేవుడనైన యెహోవాను నేనే; నేనే దాసుల గృహమైన ఐగుప్తుదేశములోనుండి నిన్ను వెలుపలికి రప్పించితిని;

నేను తప్ప వేరొక దేవుడు నీకు ఉండకూడదు.

– ఆజ్ఞను అనుసరించుట : అహరోను చేసిన పని.

(నిర్గమకాండము) 32:1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12

మోషే కొండ దిగకుండ తడవుచేయుట ప్రజలు చూచినప్పుడు ఆ ప్రజలు అహరోనునొద్దకు కూడి వచ్చి – లెమ్ము, మా ముందర నడుచుటకు ఒక దేవతను మాకొరకు చేయుము. ఐగుప్తులోనుండి మమ్మును రప్పించిన ఆ మోషే అనువాడు ఏమాయెనో మాకు తెలియదని అతనితో చెప్పిరి.

అందుకు అహరోను – మీ భార్యలకు మీ కుమారులకు మీ కుమార్తెలకు చెవులనున్న బంగారు పోగులను తీసి నాయొద్దకు తెండని వారితో చెప్పగా ప్రజలందరు తమ చెవులనున్న బంగారు పోగులను తీసి అహరోను నొద్దకు తెచ్చిరి.

అతడు వారియొద్ద వాటిని తీసికొని పొగరతో రూపమును ఏర్పరచి దానిని పోత పోసిన దూడగా చేసెను. అప్పుడు వారు – ఓ ఇశ్రాయేలూ, ఐగుప్తుదేశములోనుండి నిన్ను రప్పించిన నీ దేవుడు ఇదే అనిరి.

అహరోను అది చూచి దాని యెదుట ఒక బలిపీఠము కట్టించెను, మరియు అహరోను – రేపు యెహోవాకు పండుగ జరుగునని చాటింపగా మరునాడు వారు ఉదయమున లేచి దహన బలులను సమాధానబలుల నర్పించిరి. అప్పుడు జనులు తినుటకును త్రాగుటకును కూర్చుండి ఆడుటకు లేచిరి.

కాగా యెహోవా మోషేతో ఇట్లనెను – నీవు దిగి వెళ్లుము; ఐగుప్తుదేశమునుండి నీవు రప్పించిన నీ ప్రజలు చెడిపోయిరి.

నేను వారికి నియమించిన త్రోవనుండి త్వరగా తొలగిపోయి తమకొరకు పోతపోసిన దూడను చేసికొని దానికి సాగిలపడి బలినర్పించి – ఓయి ఇశ్రాయేలూ, ఐగుప్తుదేశమునుండి నిన్ను రప్పించిన నీ దేవుడు ఇదే అని చెప్పుకొనిరనెను.

మరియు యెహోవా ఇట్లనెను – నేను ఈ ప్రజలను చూచియున్నాను; ఇదిగో వారు లోబడనొల్లని ప్రజలు.

కావున నీవు ఊరకుండుము; నా కోపము వారిమీద మండును, నేను వారిని కాల్చివేసి నిన్ను గొప్ప జనముగా చేసెదనని మోషేతో చెప్పగా

మోషే తన దేవుడైన యెహోవాను బ్రతిమాలుకొని – యెహోవా, నీవు మహాశక్తివలన బాహుబలము వలన ఐగుప్తు దేశములోనుండి రప్పించిన నీ ప్రజలమీద నీ కోపము మండనేల?

ఆయన కొండలలో వారిని చంపునట్లును భూమిమీదనుండి వారిని నశింపచేయునట్లును కీడుకొరకే వారిని తీసికొని పోయెనని ఐగుప్తీయులు ఏల చెప్పుకొనవలెను? నీ కోపాగ్నినుండి మళ్లుకొని నీవు నీ ప్రజలకు ఈ కీడుచేయక దానిగూర్చి సంతాపపడుము.

-తిరస్కారం శిక్షకు కారణమాయెను.

(నిర్గమకాండము) 32:28,35

లేవీయులు మోషే మాటచొప్పున చేయగా, ఆ దినమున ప్రజలలో ఇంచుమించు మూడువేలమంది కూలిరి.

అహరోను కల్పించిన దూడను ప్రజలు చేయించినందున యెహోవా వారిని బాధపెట్టెను.

-అహరోను : వెలుగునిచ్చువాడు.

సంఖ్యాకాండంలో 135 సార్లు పేరు ఉంది.

-యెహోషువ

నేనును నా ఇంటివారును యెహోవానే సేవించెదము

(యెహోషువ) 24:15,16

యెహోవాను సేవించుట మీ దృష్టికి కీడని తోచిన యెడల మీరు ఎవని సేవించెదరో, నది అద్దరిని మీ పితరులు సేవించిన దేవతలను సేవించెదరో, అమోరీయుల దేశమున మీరు నివసించుచున్నారే వారి దేవతలను సేవించెదరో నేడు మీరు కోరుకొనుడి; మీరెవరిని సేవింప కోరుకొనినను నేనును నా యింటివారును యెహోవాను సేవించెదము అనెను.

అందుకు ప్రజలు – యెహోవాను విసర్జించి యితరదేవతలను సేవించినయెడల మేము శాపగ్రస్తులమగుదుము గాక.

(యెహోషువ) 23:12,13

అయితే మీరు వెనుకకు తొలగి మీయొద్ద మిగిలియున్న యీ జనములను హత్తుకొని వారితో వియ్యమంది, వారితో మీరును మీతో వారును సాంగత్యము చేసిన యెడల

మీ దేవుడైన యెహోవా మీ యెదుటనుండి యీ జనములను కొట్టివేయుట మానును. మీ దేవుడైన యెహోవా మీకిచ్చిన యీ మంచి దేశములో ఉండకుండ మీరు నశించువరకు వారు మీకు ఉరిగాను బోనుగాను మీ ప్రక్కల మీద కొరడాలుగాను మీ కన్నులలో ముళ్లుగాను ఉందురు.

-తిరస్కరిస్తే

(లేవీయకాండము) 26:1,21,43

మీరు విగ్రహములను చేసికొనకూడదు. చెక్కిన ప్రతిమనుగాని బొమ్మనుగాని నిలువపెట్టకూడదు. మీరు సాగిలపడుటకు ఏదొక రూపముగా చెక్కబడిన రాతిని మీ దేశములో నిలుపకూడదు. నేను మీ దేవుడనైన యెహోవాను.

మీరు నా మాట విననొల్లక నాకు విరోధముగా నడిచిన యెడల నేను మీ పాపములను బట్టి మరి ఏడంతలుగా మిమ్మును బాధించెదను.

వారిచేత విడువబడి వారు లేనప్పుడు పాడైపోయిన వారి దేశమును తన విశ్రాంతిదినములను అనుభవించును. వారు నా తీర్పులను తిరస్కరించి నా కట్టడలను అసహ్యించుకొనిరి. ఆ హేతువుచేతనే వారు తమ దోషశిక్ష న్యాయమని ఒప్పుకొందురు.

-తిరిగిన యెడల.

(లేవీయకాండము) 26:3,4,5,6,7,8,9,10,11,12,13

మీరు నా కట్టడలను బట్టి నడుచుకొని నా ఆజ్ఞలను ఆచరించి వాటిని అనుసరించి ప్రవర్తించినయెడల

మీ వర్షకాలములలో మీకు వర్షమిచ్చెదను, మీ భూమి పంటలనిచ్చును, మీ పొలములచెట్లు ఫలించును,

మీ ద్రాక్ష పండ్ల కాలము వరకు మీ నూర్పు సాగుచుండును, మీరు తృప్తిగా భుజించి మీ దేశములో నిర్భయముగా నివసించెదరు.

ఆ దేశములో నేను మీకు క్షేమము కలుగజేసెదను, మీరు పండుకొనునప్పుడు ఎవడును మిమ్మును భయపెట్టడు, ఆ దేశములో దుష్టమృగములు లేకుండ చేసెదను, మీ దేశములోనికి ఖడ్గమురాదు;

మీరు మీ శత్రువులను తరిమెదరు; వారు మీ యెదుట ఖడ్గముచేత పడెదరు.

మీలో అయిదుగురు నూరుమందిని తరుముదురు; నూరుమంది పదివేలమందిని తరుముదురు, మీ శత్రువులు మీయెదుట ఖడ్గముచేత కూలుదురు.

ఏలయనగా నేను మిమ్మును కటాక్షించి మీకు సంతానమిచ్చి మిమ్మును విస్తరింపచేసి మీతో నేను చేసిన నిబంధనను స్థాపించెదను.

మీరు చాలాకాలము నిలువైయున్న పాతగిలిన ధాన్యమును తినెదరు; క్రొత్తది వచ్చినను పాతది మిగిలియుండును.

నా మందిరమును మీ మధ్య ఉంచెదను; మీ యందు నా మనస్సు అసహ్యపడదు.

నేను మీ మధ్య నడిచెదను మీకు దేవుడనైయుందును; మీరు నాకు ప్రజలైయుందురు.

మీరు ఐగుప్తీయులకు దాసులు కాకుండ వారి దేశములో నుండి మిమ్మును రప్పించితిని; నేను మీ దేవుడనైన యెహోవాను. నేను మీ కాడి పలుపులను తెంపి మిమ్మును నిలువుగా నడవచేసితిని.

పాయింట్ వివరణ:

ఇశ్రాయేలీయుల ఆత్మీయ చరిత్రలో సినాయి పర్వతం వద్ద ఇవ్వబడిన దైవిక నిబంధన ఒక అనూహ్యమైన ఘట్టం. నిర్గమకాండము 20:1-3 ప్రకారం, “నేను తప్ప వేరొక దేవుడు నీకు ఉండకూడదు” అని యెహోవా తన మొదటి మరియు అత్యున్నతమైన ఆజ్ఞను ఇవ్వడానికి ముందు, దానికి గల అర్హతను వివరిస్తూ, దాస్యగృహమైన ఐగుప్తు నుండి వారిని తానే ఎలా విడిపించాడో గుర్తుచేశాడు. ప్రాచీన నియమ ప్రాచ్య దేశాల (Ancient Near Eastern) చరిత్రలోని ఒడంబడికల (Suzerain-vassal treaties) ఆచారాలను పరిశీలిస్తే, ఒక మహా రాజు తన ప్రజలను రక్షించిన తరువాతే, వారి నుండి సంపూర్ణ ఏకపక్ష విధేయతను ఆశిస్తాడు (Source: George Mendenhall, Law and Covenant in Israel and the Ancient Near East). ఆ కోణంలో చూస్తే, దేవుని ఈ ఆజ్ఞ కేవలం ఒక కఠినమైన మతపరమైన శాసనం కాదు; అది ఒక విమోచకుడు తన స్వంత రక్తంతో కొనుక్కున్న ప్రజల పట్ల కలిగియున్న ప్రేమపూర్వకమైన హక్కు. దేవునికి ఇవ్వవలసిన ఆ స్థానాన్ని మరెవరికీ లేదా మరే వస్తువుకూ ఇవ్వకూడదనేది ఈ నిబంధన యొక్క మూల సిద్ధాంతం.

అయితే, ఈ అత్యున్నతమైన దైవిక నిబంధన జరిగిన కొద్దిరోజులకే ఇశ్రాయేలు పాళెములో ఒక భయంకరమైన ఆత్మీయ సంక్షోభం తలెత్తింది. దేవునితో సన్నిహితంగా మాట్లాడటానికి మోషే కొండపై తడవుచేసినప్పుడు, ప్రజల హృదయాల్లో ఇంకా దాగియున్న ఐగుప్తు విగ్రహారాధన సంస్కృతి మరలా పురుడుపోసుకుంది (నిర్గమకాండము 32). ఇక్కడ అత్యంత బాధాకరమైన విషయం ఏమిటంటే, ఈ ఆత్మీయ పతనానికి నాయకత్వం వహించింది సాక్షాత్తూ ప్రధాన యాజకుడైన అహరోను. హీబ్రూ భాషలో ‘అహరోను’ అనగా “వెలుగునిచ్చువాడు” (Bearer of Light) అని అర్థం. సంఖ్యాకాండంలో సుమారు 135 సార్లు ప్రస్తావించబడిన ఈ మహనీయుడు, ప్రజలకు ఆత్మీయ వెలుగును చూపించడానికి బదులు, వారి ఒత్తిడికి తలొగ్గి వారిని అంధకారంలోకి నెట్టాడు. వారు అడిగిన వెంటనే, పోతపోసిన దూడను (Golden Calf) తయారుచేయడం అనేది అకస్మాత్తుగా వచ్చిన ఆలోచన కాదు; అది ఐగుప్తులో వారు వందల సంవత్సరాలుగా ఆరాధించిన ఆపిస్ (Apis) లేదా హతోర్ (Hathor) అనే పశుదేవతల ప్రతిరూపమని పురావస్తు మరియు బైబిల్ చరిత్రకారులు వివరిస్తున్నారు (Source: John H. Walton, IVP Bible Background Commentary: Old Testament). ఏ దేవుడైతే వారిని దాస్యత్వం నుండి విడిపించాడో, ఆ నిజ దేవుని స్థానంలో తమను బానిసలుగా చేసిన దేశపు దేవతలను ప్రతిష్టించుకోవడం ఒక ఘోరమైన ఆత్మీయ విషాదం. దీని పర్యవసానంగా దేవుని ఉగ్రత రగులుకొని, ఆ ఒక్క దినమున ఇంచుమించు మూడువేల మంది ప్రాణాలు కోల్పోయారు. ఆజ్ఞను తిరస్కరించడం మరియు సేవకులు రాజీపడటం ఎంతటి భయంకరమైన శిక్షకు దారితీస్తుందో ఈ సంఘటన ఒక చారిత్రక హెచ్చరిక.

అహరోను చేసిన ఈ ఆత్మీయ రాజీకి (Compromise) పూర్తి విరుద్ధంగా, దశాబ్దాల తరువాత నాయకత్వాన్ని చేపట్టిన యెహోషువ, కనానీయుల మధ్య నిలబడి చేసిన చారిత్రాత్మక తీర్మానం లేఖనాలలో దేదీప్యమానంగా వెలుగుతోంది. యెహోషువ 24:15-16 లో, “మీరెవరిని సేవింప కోరుకొనినను నేనును నా యింటివారును యెహోవాను సేవించెదము” అని ఆయన చేసిన ప్రకటన కేవలం ఒక భావోద్వేగపు మాట కాదు; అది విగ్రహారాధనతో నిండిన సమాజంలో దేవుని పక్షాన నిలబడే ఒక వీరుని యుద్ధ నినాదం. ఇశ్రాయేలీయులు ఆ అన్యజనులతో సాంగత్యం చేసి, వియ్యమొందితే (యెహోషువ 23:12-13), ఆ పాపపు సంస్కృతి వారికి ఉరిగా, బోనుగా, కొరడాలుగా, కళ్లలో ముళ్లుగా మారుతుందని యెహోషువ స్పష్టంగా హెచ్చరించాడు. ప్రాచీన కనాను సంస్కృతిలో విగ్రహారాధన అనేది కేవలం ఒక పూజా విధానం కాదు, అది లైంగిక అవినీతి, శిశుబలులతో కూడిన ఒక భ్రష్ట జీవనశైలి (Source: William F. Albright, Yahweh and the Gods of Canaan). ఆ లోకానుసారమైన పాపానికి చిన్న తలుపు తెరిచినా, అది విశ్వాసుల భవిష్యత్తును సమూలంగా నాశనం చేస్తుందని యెహోషువకు తెలుసు. అందుకే ఆయన ఏ మాత్రమూ రాజీపడకుండా దేవుని పక్షాన నిలబడ్డాడు.

ఈ విధేయత మరియు ఆజ్ఞా తిరస్కారాల మధ్య ఉన్న శాశ్వత పరిణామాలను లేవీయకాండము 26వ అధ్యాయం దైవశాస్త్రపరంగా అత్యంత స్పష్టంగా క్రోడీకరిస్తుంది. ఒకవేళ ఇశ్రాయేలీయులు దేవుని ఆజ్ఞలను తృణీకరించి, విగ్రహాలను నిలబెడితే దేవుడు వారిని ఏడంతలుగా బాధించి, వారి దేశాన్ని పాడైపోయేలా చేస్తానని కఠినంగా హెచ్చరించాడు (లేవీయకాండము 26:1,21,43). దీనికి చారిత్రక సాక్ష్యంగా, తదనంతర కాలంలో ఇశ్రాయేలీయులు విగ్రహారాధన చేసి బబులోను చెరలోనికి వెళ్లినప్పుడు, వారి భూమి 70 సంవత్సరాల పాటు నిర్మానుష్యమై తన విశ్రాంతి దినాలను అనుభవించినట్లు మనం చరిత్రలో చూస్తాము (Source: 2 Chronicles 36:21). కానీ, అదే సమయంలో వారు దేవుని కట్టడలను అనుసరించి నడిచిన యెడల, దేవుడు వారికి అద్భుతమైన వాగ్దానాలు ఇచ్చాడు. సకాలంలో వర్షాలు, సమృద్ధి అయిన పంటలు, శత్రువుల మీద సంపూర్ణ విజయం మాత్రమే కాకుండా, “నా మందిరమును మీ మధ్య ఉంచెదను… నేను మీ మధ్య నడిచెదను, మీకు దేవుడనైయుందును” (లేవీయకాండము 26:11-12) అని సెలవిచ్చాడు. దేవుని ఆజ్ఞను శిరసావహించడంలో ఉన్న అత్యున్నత లాభం భౌతికమైన ఆశీర్వాదాలు మాత్రమే కాదు, సర్వసృష్టికర్త అయిన దేవుడు స్వయంగా తన ప్రజల మధ్య నివాసము చేయడమే.

ఈ పాత నిబంధన ఛాయలన్నీ (Old Testament shadows) క్రొత్త నిబంధన వాస్తవంలో, ముఖ్యంగా యేసుక్రీస్తు నందు తమ సంపూర్ణ నెరవేర్పును (Christological Fulfillment) పొందుకున్నాయి. అహరోను నాయకత్వంలో ఇశ్రాయేలీయులు ఆజ్ఞను మీరి విగ్రహారాధనలో పడిపోయినప్పుడు, వారికి లభించింది మరణ శిక్ష. కానీ, మన ప్రధాన యాజకుడైన యేసుక్రీస్తు, తండ్రి ఆజ్ఞకు మరణము వరకు విధేయత చూపి, మన శిక్షను తన సిలువపై భరించాడు. లేవీయకాండములో దేవుడు “నేను మీ మధ్య నడిచెదను” అని చేసిన వాగ్దానం, వాక్యమైన క్రీస్తు శరీరధారియై మనమధ్య నివసించుట (Tabernacled among us – జాన్ 1:14) ద్వారా సంపూర్ణంగా నెరవేరింది (Source: G.K. Beale, The Temple and the Church’s Mission). నేటి దైవసేవకులకు మరియు విశ్వాసులైన సంఘానికి ఈ లేఖనాలు ఇస్తున్న సవాలు అత్యంత గంభీరమైనది: ఆధునిక యుగంలో ప్రాచుర్యంలో ఉన్న ధనాపేక్ష, లోకానుసారమైన తలంపులు, రాజీపడే తత్వం (Modern Idolatry) వంటి వాటిని అహరోను వలె ప్రోత్సహిస్తామా? లేక మనలను విమోచించిన క్రీస్తును బట్టి, యెహోషువ వలె “నేనును నా ఇంటివారును యెహోవానే సేవించెదము” అని దృఢంగా తీర్మానించుకుంటామా? దేవుని ఆజ్ఞను తృణీకరిస్తే అవమానము, బాధలు తథ్యం; కానీ గద్దింపును లక్ష్యపెట్టి క్రీస్తు వైపు చూస్తే ఆయన సన్నిధి అనబడే అత్యున్నత బహుమానం మనకు శాశ్వత లాభంగా మారుతుంది.

2.) విగ్రహారాధన చేయకూడదు.

(నిర్గమకాండము) 20:4,5,6

పైన ఆకాశమందేగాని క్రింది భూమియందేగాని భూమిక్రింద నీళ్లయందేగాని యుండు దేని రూపమునయినను విగ్రహమునయినను నీవు చేసికొనకూడదు; వాటికి సాగిలపడకూడదు వాటిని పూజింపకూడదు.

ఏలయనగా నీ దేవుడనైన యెహోవానగు నేను రోషముగల దేవుడను; నన్ను ద్వేషించువారి విషయములో మూడు నాలుగు తరముల వరకు, తండ్రుల దోషమును కుమారులమీదికి రప్పించుచు

నన్ను ప్రేమించి నా ఆజ్ఞలు గైకొనువారిని వెయ్యితరములవరకు కరుణించు వాడనై యున్నాను.

మనలో ఏది నిలవాలి?

(కీర్తనల గ్రంథము) 119:11

నీ యెదుట నేను పాపము చేయకుండునట్లు నా హృదయములో నీ వాక్యము ఉంచుకొని యున్నాను.

(మొదటి యోహాను) 4:16,17

మనయెడల దేవునికి ఉన్న ప్రేమను మనమెరిగినవారమై దాని నమ్ముకొనియున్నాము; దేవుడు ప్రేమాస్వరూపియైయున్నాడు (దేవుడు ప్రేమయైయున్నాడు), ప్రేమయందు నిలిచియుండువాడు దేవునియందు నిలిచియున్నాడు, దేవుడు వానియందు నిలిచియున్నాడు.

తీర్పుదినమందు మనకు ధైర్యము కలుగునట్లు దీనివలన ప్రేమ మనలో పరిపూర్ణము చేయబడియున్నది; ఏలయనగా ఆయన ఎట్టివాడైయున్నాడో మనము కూడ ఈ లోకములో అట్టివారమైయున్నాము.

-హృదయాలలో నున్న విగ్రహాలు.

(యెహెజ్కేలు) 14:1,2,3,4,5,6,7

అంతట ఇశ్రాయేలీయుల పెద్దలలో కొందరు నా యొద్దకు వచ్చి నా యెదుట కూర్చుండియుండగా

యెహోవా వాక్కు నాకు ప్రత్యక్షమై యీలాగు సెలవిచ్చెను

నరపుత్రుడా, యీ మనుష్యులు తమ హృదయములలో విగ్రహములనే నిలుపుకొని దోషము పుట్టించు అభ్యంతరమును తమయెదుటనే పెట్టుకొని యున్నారు, వీరు నాయొద్ద ఏమైన విచారణచేయదగునా?

కావున నీవు వారికి సంగతి తెలియజేసి యీలాగు చెప్పుము – ప్రభువైన యెహోవా సెలవిచ్చునదేమనగా – తమ విస్తారమైన విగ్రహములనుబట్టి తమ మనస్సున విగ్రహములను నిలుపుకొని తమకు దోషము కలుగజేసికొని తమ యెదుట అభ్యంతరమును పెట్టుకొని ప్రవక్తయొద్దకు వచ్చు ఇశ్రాయేలీయులందరు

తమ విగ్రహముల మూలముగా నాకు అన్యులైరి గనుక నేను వారి హృదయమును లోపరచునట్లు యెహోవానగు నేనే వారికి ప్రత్యుత్తరమిచ్చుచున్నాను.

కాబట్టి ఇశ్రాయేలీయులకు నీవు ఈ మాట చెప్పుము – ప్రభువగు యెహోవా సెలవిచ్చునదేమనగా – మీ విగ్రహములను విడిచిపెట్టి మీరు చేయు హేయకృత్యములన్నిటిని మాని మనస్సు త్రిప్పుకొనుడి

ఇశ్రాయేలీయులలోను వారి దేశములో నివసించు పరదేశులలోను ఎవరైనను నన్ను అనుసరించక నాకు అన్యులై తమ మనస్సున విగ్రహములను నిలుపుకొని తమకు దోషము కలుగజేసికొని అభ్యంతరమును తమయెదుట పెట్టుకొని తమ నిమిత్తమై నాయొద్ద విచారణచేయవలెనని ప్రవక్త యొద్దకు వచ్చినయెడల యెహోవానగు నేనే స్వయముగా వారికి ప్రత్యుత్తరమిచ్చెదను.

-మానవుని చేతి పనులే విగ్రహాలు.

(హోషేయ) 13:1,2,3,4,5,6,7,8,9

ఎఫ్రాయిము మాటలాడినప్పుడు భయము కలిగెను; అతడు ఇశ్రాయేలువారిలో తన్ను గొప్ప చేసికొనెను; తరువాత బయలు దేవతనుబట్టి అపరాధియై అతడు నాశనమొందెను.

ఇప్పుడు వారు పాపము పెంపుచేయుదురు, తమకు తోచినట్టు వెండితో విగ్రహములను పోతపోయుదురు, అదంతయు పనివారు చేయు పనియే, వాటికి బలులను అర్పించువారు దూడలను ముద్దు పెట్టుకొనుడని చెప్పుదురు.

కాబట్టి వారు ఉదయమున కనబడు మేఘము వలెను పెందలకడ గతించు ప్రాతఃకాలపు మంచువలె నుందురు; కళ్లములోనుండి గాలి యెగురగొట్టు పొట్టువలెను, కిటకీలోగుండ పోవు పొగవలె నుందురు.

మీరు ఐగుప్తు దేశములోనుండి వచ్చినది మొదలుకొని యెహోవానగు నేనే మీ దేవుడను; నన్ను తప్ప నీవు ఏ దేవునిని ఎరుగవు, నేను తప్ప రక్షకుడును లేడు.

మహా యెండకు కాలిన అరణ్యములో నిన్ను స్నేహించినవాడను నేనే.

తరువాత వారికి మేత దొరకగా వారు తిని తృప్తిపొందిరి; తృప్తిపొంది గర్వించి నన్ను మరచిరి.

కాబట్టి నేను వారికి సింహమువంటివాడనైతిని; చిరుతపులి మార్గమున పొంచియున్నట్లు నేను వారిని పట్టుకొన పొంచియుందును.

పిల్లలు పోయిన యెలుగుబంటి యొకనిమీద పడునట్టు నేను వారిమీద పడి వారి రొమ్మును చీల్చివేయుదును; ఆడుసింహము ఒకని మింగివేయునట్లు వారిని మింగివేతును; దుష్టమృగములు వారిని చీల్చివేయును.

ఇశ్రాయేలూ, నీ సహాయకర్తనగు నాకు నీవు విరోధివై నిన్ను నీవే నిర్మూలము చేసికొనుచున్నావు.

(కీర్తనల గ్రంథము) 115:4

వారి విగ్రహములు వెండి బంగారువి అవి మనుష్యుల చేతిపనులు

-అపవిత్రత తొలగిపోతే ఆశీర్వాదం.

(యెహెజ్కేలు) 36:25

మీ అపవిత్రత యావత్తు పోవునట్లు నేను మీ మీద శుద్ధజలము చల్లుదును, మీ విగ్రహములవలన మీకు కలిగిన అపవిత్రత అంతయు తీసివేసెదను.

-విగ్రహాలను విడచి జీవముగల దేవుని వైపు తిరిగిరి.

(మొదటి థెస్సలొనీకయులకు) 1:9

మీయొద్ద మాకెట్టి ప్రవేశము కలిగెనో, అక్కడి జనులు మమ్మును గూర్చి తెలియజెప్పుచున్నారు. మరియు మీరు విగ్రహములను విడిచిపెట్టి, జీవముగలవాడును సత్యవంతుడునగు దేవునికి దాసులగుటకును,

-ఆసా అనే రాజు విగ్రహములను ఛిన్నాభిన్నం చేసి.

(రెండవ దినవృత్తాంతములు) 15:16

మరియు తన తల్లియైన మయకా అసహ్యమైన యొక దేవతా స్తంభమును నిలిపినందున ఆమె యిక పట్టపుదేవియై యుండకుండ రాజైన ఆసా ఆమెను త్రోసివేసి, ఆమె నిలిపిన విగ్రహమును పడగొట్టి ఛిన్నాభిన్నము చేసి కిద్రోను వాగుదగ్గర దాని కాల్చివేసెను.

పాయింట్ వివరణ:

నిర్గమకాండము 20:4-6లో దేవుడు ఇచ్చిన రెండవ ఆజ్ఞ, కేవలం మొదటి ఆజ్ఞకు కొనసాగింపు మాత్రమే కాదు; అది ఆరాధన ఏ విధానంలో జరగకూడదో కచ్చితంగా నిర్దేశించే అత్యున్నత దైవిక శాసనం. ప్రాచీన నియమ ప్రాచ్య (Ancient Near Eastern) సంస్కృతులలో, దేవతల విగ్రహాలు కేవలం ప్రతిమలు కావు; అవి ఆయా దేవతల ఆత్మలు భౌతికంగా నివసించే విశ్రమ స్థానాలుగా భావించబడేవి (Source: John H. Walton, Ancient Near Eastern Thought and the Old Testament). అనంతమైన, అదృశ్యమైన, మరియు సర్వవ్యాపి అయిన సృష్టికర్తను ఒక పరిమితమైన, చేతితో మలచబడిన ఆకృతిలోనికి కుదించడం ఆయన పవిత్రతను తీవ్రంగా అవమానించడమే. అందుకే, దేవుడు తనను తాను “రోషముగల దేవుడను” (హీబ్రూలో ‘ఎల్ కన్నా’ – El Qanna) అని పరిచయం చేసుకున్నాడు. ఈ రోషము మానవమాత్రులకుండే అసూయ కాదు; అది తన స్వంత రక్తంతో నిబంధన చేసుకున్న ప్రజల పట్ల ఒక వరునికి తన వధువు మీద ఉండే పవిత్రమైన, న్యాయబద్ధమైన నిబంధనా ఆవేశం (Source: T.D. Alexander, Exodus, Apollos Old Testament Commentary). దేవుని స్థానంలో మరొక రూపాన్ని ప్రతిష్టించడం ఆత్మీయ వ్యభిచారమే అని, దాని పర్యవసానాలు భవిష్యత్తు తరాలను వెంటాడుతాయని, కానీ ఆయనను ప్రేమించేవారికి వెయ్యి తరాల వరకు తన కృపను చూపిస్తానని దేవుడు ఇక్కడ స్పష్టం చేశాడు.

అయితే, విగ్రహారాధన అనేది కేవలం వెండి, బంగారాలతో చేయబడిన కట్టడాలకు మాత్రమే పరిమితమైనది కాదు; అది ప్రధానంగా మానవ హృదయానికి సంబంధించిన రుగ్మత. యెహెజ్కేలు 14:1-7 లో ఇశ్రాయేలు పెద్దలు ప్రవక్త యొద్దకు దేవుని చిత్తాన్ని విచారించడానికి వచ్చినప్పుడు, దేవుడు వారి బహిరంగ భక్తిని కాక, వారి అంతరంగ భ్రష్టత్వాన్ని బట్టబయలు చేశాడు. “తమ హృదయములలో విగ్రహములనే నిలుపుకొని దోషము పుట్టించు అభ్యంతరమును తమయెదుటనే పెట్టుకొని యున్నారు” అని దేవుడు తీర్పు తీర్చాడు. ఇక్కడ విగ్రహాలకు ప్రవక్త ఉపయోగించిన హీబ్రూ పదం ‘గిల్లులిమ్’ (Gillulim), దీనికి అక్షరార్థంగా ‘పేడ ముద్దలు’ (Dung pellets) లేదా ‘ఆకారం లేని దిమ్మలు’ అని అర్థం వస్తుంది (Source: Daniel I. Block, The Book of Ezekiel, NICOT). బాహ్యంగా దేవుని మందిరానికి వస్తూనే, అంతరంగంలో ధనాపేక్ష, కీర్తి, కామము అనే విగ్రహాలకు సింహాసనం వేయడం అత్యంత ప్రమాదకరం. అటువంటి ద్వంద్వ ప్రవృత్తి గలవారి ప్రార్థనలకు దేవుడు తన కృపతో కాక, వారి అంతరంగ విగ్రహాల మూలంగా ఏర్పడిన పాపాన్ని బట్టి కఠినంగా ప్రత్యుత్తరమిస్తానని హెచ్చరించాడు.

మానవుని చేతిపనులైన ఈ విగ్రహాలను ఆరాధించడంలోని అవివేకాన్ని కీర్తనలు 115:4 మరియు హోషేయ 13:1-9 అత్యంత విమర్శనాత్మకంగా వివరిస్తున్నాయి. ఒకప్పుడు దేవుని కృప చేత ఎఫ్రాయిము తెగ ఇశ్రాయేలులో ఎంతో ఘనంగా ఉండేది; కానీ వారు బయలు దేవతను ఆరాధించి, వెండితో విగ్రహాలను పోతపోసి, లేగదూడలను ముద్దుపెట్టుకోవడంతో వారి నాశనం ప్రారంభమైంది. ప్రాచీన కాలంలో పశువుల విగ్రహాలను ముద్దుపెట్టుకోవడం అనేది ఆయా దేవతలకు దాసోహమవడాన్ని, సంపూర్ణ విధేయతను సూచించే ఆచారం (Source: Hans Walter Wolff, Hosea: Hermeneia). ఏ దేవుడైతే మహా ఎండకు కాలిన అరణ్యంలో వారిని రక్షించి, ఆదరించి పోషించాడో, ఆ దేవుడిచ్చిన తృప్తితోనే వారు గర్వించి ఆయనను మరచిపోయారు. దేవుని కృపను దుర్వినియోగం చేసినప్పుడు, ఆ విమోచకుడే వారికి సింహము వలె, చిరుతపులి వలె, పిల్లలు పోయిన ఎలుగుబంటి వలె భయంకరమైన న్యాయాధిపతిగా మారాడని హోషేయ ప్రవచిస్తున్నాడు. తమను తాము దేవునికి విరోధులుగా చేసుకొని, తమ నాశనాన్ని తామే కొనితెచ్చుకోవడం విగ్రహారాధన తెచ్చే ఘోరమైన ఆత్మీయ మరణం. ఈ ఆత్మీయ మరణం పొగ వలె, ఉదయకాలపు మంచు వలె వారిని క్షణికంలో తుడిచిపెట్టేస్తుంది.

ఇటువంటి భయంకరమైన ఆత్మీయ పతనం నుండి సంఘం బయటపడాలంటే, ప్రాచీన యూదా రాజైన ఆసా చేసినటువంటి తీవ్రమైన సంస్కరణ (Radical Reformation) మన అంతరంగాల్లో జరగాలి. 2 దినవృత్తాంతములు 15:16 ప్రకారం, దేవుని యెడల రోషం కలిగిన ఆసా రాజు, తన కన్నతల్లి (నాయనమ్మ) అయిన మయకా అసహ్యమైన ఒక దేవతా స్తంభమును (Asherah pole – ప్రాచీన కనాను సంస్కృతిలో ఫలదీకరణను సూచించే ఒక అపవిత్ర స్తంభం) నిలిపినందుకు, ఆమెను పట్టపుదేవి పదవి నుండి నిర్దాక్షిణ్యంగా త్రోసివేసి, ఆ విగ్రహాన్ని కిద్రోను వాగుదగ్గర ఛిన్నాభిన్నం చేసి కాల్చివేశాడు (Source: J.A. Thompson, 1, 2 Chronicles, New American Commentary). దేవుని వాక్యానికి, ఆయన పవిత్రతకు విరుద్ధంగా ఉన్నప్పుడు రక్తసంబంధమైన అనురాగాలు, మానవ సంబంధాలు కూడా తలవంచాల్సిందేనని ఈ చారిత్రక వాస్తవం రుజువుచేస్తోంది. అయితే, కేవలం మానవ ప్రయత్నాలతో, చట్టాలతో అంతరంగ విగ్రహాలను నిర్మూలించడం అసాధ్యం కనుక, యెహెజ్కేలు 36:25 లో దేవుడు దయతో ఒక నూతన నిబంధన వాగ్దానాన్ని అనుగ్రహించాడు: “మీ అపవిత్రత యావత్తు పోవునట్లు నేను మీ మీద శుద్ధజలము చల్లుదును, మీ విగ్రహములవలన మీకు కలిగిన అపవిత్రత అంతయు తీసివేసెదను.” పరిశుద్ధాత్మ దేవుని ద్వారా జరిగే ఈ అంతరంగ శుద్ధీకరణ జరిగినప్పుడే మానవ హృదయం విగ్రహారాధన నుండి విముక్తి పొందుతుంది.

పాత నిబంధనలోని ఈ భయంకరమైన హెచ్చరికలు మరియు నిబంధన వాగ్దానాలు క్రొత్త నిబంధనలో క్రీస్తు యేసునందు పరిపూర్ణతను (Christological Fulfillment) సాధించాయి. కీర్తనకారుడు 119:11లో చెప్పినట్లు “పాపము చేయకుండునట్లు హృదయములో వాక్యమును ఉంచుకోవడం” అనేది, అక్షర రూపంలో ఉన్న వాక్యాన్ని కంఠస్థం చేయడం మాత్రమే కాదు, జీవవాక్యమైన క్రీస్తును హృదయాసనంపై ప్రతిష్టించుకోవడమే. 1 థెస్సలొనీకయులకు 1:9లో పౌలు సాక్ష్యమిస్తున్నట్లు, పాపభరితమైన విగ్రహాలను విడిచిపెట్టి, జీవముగల సత్యవంతుడగు దేవునికి దాసులవ్వడమే నిజమైన రక్షణ. ఈ దైవిక మార్పును పొందుకున్న విశ్వాసి, 1 యోహాను 4:16-17 వివరిస్తున్న అత్యున్నతమైన దేవుని ప్రేమలో వేరుపారి స్థిరపడతాడు. దేవుడు ప్రేమయై ఉన్నాడు; మన హృదయాలను లోకాశలకు చోటివ్వకుండా ఆ దైవిక ప్రేమలో నిలిచియున్నప్పుడు, మనలో ఉన్న భయంకరమైన శిక్షా భయం పారద్రోలబడుతుంది. అప్పుడు తీర్పుదినమందు మనకు దేవుని ఉగ్రతను గూర్చిన భయం కాక, పరిపూర్ణమైన ధైర్యము కలుగుతుంది. నేటి దైవసేవకులు మరియు విశ్వాసులు దేవుని స్థానంలో తమ జీవితాల్లో ధనాన్ని, కీర్తిని, లేదా తమ స్వంత తార్కిక ఆలోచనలను విగ్రహాలుగా నిలుపుకుంటే శిక్ష తథ్యం. కానీ, ఆ అంతరంగ విగ్రహాలను కిద్రోను వాగు దగ్గర ఆసా రాజు వలె ఛిన్నాభిన్నం చేసి, మన విమోచకుడైన యేసుక్రీస్తు ప్రేమలో పరిపూర్ణులైతే, వెయ్యి తరాల వరకు ఆయన ఇచ్చే శాశ్వత బహుమానాలకు మనం నిశ్చయముగా వారసులమవుతాము.

3.) దేవుని నామమును వ్యర్థముగా ఉచ్చరించకూడదు.

(నిర్గమకాండము) 20:7

నీ దేవుడైన యెహోవా నామమును వ్యర్థముగా నుచ్చరింపకూడదు; యెహోవా తన నామమును వ్యర్థముగా నుచ్చరింపువానిని నిర్దోషిగా ఎంచడు.

-అబద్ధ ప్రమాణాల ద్వారా.

(లేవీయకాండము) 19:12

నా నామమును బట్టి అబద్ధప్రమాణము చేయకూడదు; నీ దేవుని నామమును అపవిత్రపరచ కూడదు; నేను యెహోవాను.

-అపవిత్ర పరచకు.

(లేవీయకాండము) 19:12

నా నామమును బట్టి అబద్ధప్రమాణము చేయకూడదు; నీ దేవుని నామమును అపవిత్రపరచ కూడదు; నేను యెహోవాను.

-అబద్ధములాడకూడదు.

(జెకర్యా) 13:3

ఎవడైనను ఇక ప్రవచనము పలుక బూనుకొనినయెడల వానిని కన్న తల్లిదండ్రులు నీవు యెహోవా నామమున అబద్ధము పలుకుచున్నావే; నీవికను బ్రదుకతగదని వానితో చెప్పుదురు; వాడు ప్రవచనము పలుకగా వానిని కన్నతల్లిదండ్రులే వాని పొడుచుదురు.

-నిర్లక్ష్యము చేయకూడదు.

(మలాకీ) 1:6

కుమారుడు తన తండ్రిని ఘనపరచును గదా, దాసుడు తన యజమానుని ఘనపరచును గదా; నా నామమును నిర్లక్ష్యపెట్టు యాజకులారా, నేను తండ్రినైతే నాకు రావలసిన ఘనత ఏమాయెను? నేను యజమానుడనైతే నాకు భయపడువాడెక్కడ ఉన్నాడు? అని సైన్యముల కధిపతియగు యెహోవా మిమ్మునడుగగా ఏమి చేసి నీ నామమును నిర్లక్ష్యపెట్టితిమని మీరందురు.

ఆయన నామమెలాంటిది?

1.) ఘనమైన నామము.

(యెహోషువ) 7:9

కనానీయులును ఈ దేశ నివాసులందరును విని, మమ్మును చుట్టుకొని మా పేరు భూమిమీద ఉండకుండ తుడిచివేసిన యెడల, మనమైన నీ నామమునుగూర్చి నీవేమి చేయుదువని ప్రార్థింపగా

(యెషయా గ్రంథము) 63:14

పల్లమునకు దిగు పశువులు విశ్రాంతినొందునట్లు యెహోవా ఆత్మ వారికి విశ్రాంతి కలుగజేసెను నీకు ఘనమైన పేరు కలుగునట్లు నీవు నీ జనులను నడిపించితివి

2.) చెప్పశక్యము కానిది.

(న్యాయాధిపతులు) 13:18

యెహోవా దూత – నీ వేల నాపేరు అడుగుచున్నావు? అది చెప్పశక్యముకాని దనెను.

3.) ప్రభావము గలది.

(కీర్తనల గ్రంథము) 8:1,9

యెహోవా మా ప్రభువా, ఆకాశములలో నీ మహిమను కనుపరచువాడా, భూమియందంతట నీ నామము ఎంత ప్రభావము గలది.

యెహోవా మా ప్రభువా భూమియందంతట నీ నామము ఎంత ప్రభావము గలది!

4.) ఉత్తమమైన నామము.

(కీర్తనల గ్రంథము) 54:6

యెహోవా, నీ నామము ఉత్తమము నేను దానికి కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించుచున్నాను.

దొంగిలకూడదు.

(నిర్గమకాండము) 20:15

3) దొంగిలకూడదు.

-దేవుని యొద్దనే దొంగిలించిరి.

(మలాకీ) 3:7,8,9,10

మీ పితరులనాటనుండి మీరు నా కట్టడలను గైకొనక వాటిని త్రోసివేసితిరి; అయితే మీరు నాతట్టు తిరిగిన యెడల నేను మీతట్టు తిరుగుదునని సైన్యములకు అధిపతియగు యెహోవా సెలవియ్యగా – మేము దేని విషయములో తిరుగుదుమని మీరందురు.

మానవుడు దేవుని యొద్ద దొంగిలునా? అయితే మీరు నా యొద్ద దొంగిలితిరి; దేని విషయములో మేము నీయొద్ద దొంగిలితిమని మీరందురు. పదియవ భాగమును ప్రతిష్ఠితార్పణలను ఇయ్యక దొంగిలితిరి.

ఈ జనులందరును నాయొద్ద దొంగిలుచునేయున్నారు, మీరు శాపగ్రస్తులైయున్నారు.

నా మందిరములో ఆహారముండునట్లు పదియవభాగమంతయు మీరు నా మందిరపు నిధిలోనికి తీసికొనిరండి; దీని చేసి మీరు నన్ను శోధించినయెడల నేను ఆకాశపువాకిండ్లను విప్పి, పట్టజాలనంత విస్తారముగా దీవెనలు కుమ్మరించెదనని సైన్యములకు అధిపతియగు యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు.

-అననీయ, సప్పీరా దొంగిలించిరి.

(అపొస్తలుల కార్యములు) 5:1,2,3,4,5,6

అననీయ అను ఒక మనుష్యుడు తన భార్యయైన సప్పీరాతో ఏకమై పొలమమ్మెను.

భార్య యెరుకనే వాడు దాని వెలలో కొంత దాచుకొని కొంత తెచ్చి అపొస్తలుల పాదములయొద్ద పెట్టెను.

అప్పుడు పేతురు – అననీయా, నీ భూమి వెలలో కొంత దాచుకొని పరిశుద్ధాత్మను మోసపుచ్చుటకు సాతాను ఎందుకు నీ హృదయమును ప్రేరేపించెను?

అది నీయొద్ద నున్నపుడు నీదే గదా? అమ్మిన పిమ్మట అది నీ వశమై యుండలేదా? యెందుకు ఈ సంగతి నీ హృదయములో ఉద్దేశించుకొన్నావు? నీవు మనుష్యులతో కాదు దేవునితోనే అబద్ధమాడితివని వానితో చెప్పెను.

అననీయ యీ మాటలు వినుచునే పడి ప్రాణము విడువగా వినినవారికందరికిని మిగుల భయము కలిగెను;

అప్పుడు పడుచు వారు లేచి వానిని బట్టతో చుట్టి మోసికొనిపోయి పాతిపెట్టిరి.

పాయింట్ వివరణ:

దేవుని పవిత్రతను కేవలం ఆరాధనా స్థలానికే పరిమితం చేయకుండా, మానవుని దైనందిన జీవితంలో, ముఖ్యంగా వారి మాటల్లో మరియు భౌతిక వ్యవహారాల్లో ఆ పరిశుద్ధత ఎలా ప్రతిఫలించాలో నిర్గమకాండము 20వ అధ్యాయం స్పష్టంగా నిర్దేశిస్తుంది. దేవుని నామమును వ్యర్థముగా ఉచ్చరించకూడదని (మూడవ ఆజ్ఞ), అలాగే దొంగిలించకూడదని (ఎనిమిదవ ఆజ్ఞ) ఇవ్వబడిన శాసనాలు విడివిడిగా కనిపిస్తున్నప్పటికీ, దైవశాస్త్రపరంగా అవి రెండూ ఒకే మూలాన్ని కలిగియున్నాయి; అదే దేవునికి చెందవలసిన దానిని దొంగిలించడం! ఒకరు దేవుని నామాన్ని వాడుకొని ఆయన ఘనతను దొంగిలిస్తే, మరొకరు దేవునికి చెందవలసిన భాగమును ఇవ్వక ఆయన వనరులను దొంగిలిస్తారు. ఈ రెండు ఆజ్ఞల ఉల్లంఘన దేవుని దృష్టిలో ఎంత తీవ్రమైనదో పాత, క్రొత్త నిబంధన లేఖనాలు అత్యంత గంభీరంగా హెచ్చరిస్తున్నాయి.

నిర్గమకాండము 20:7 లో “నీ దేవుడైన యెహోవా నామమును వ్యర్థముగా నుచ్చరింపకూడదు” అని ఇవ్వబడిన శాసనంలో, “వ్యర్థముగా” అనే పదానికి మూల హీబ్రూ పదం ‘షావ్’ (Shav). దీనికి అక్షరార్థంగా ‘శూన్యము’, ‘అబద్ధము’, లేదా ‘మోసపూరితమైన ప్రయోజనం’ అని అర్థం (Source: John I. Durham, Word Biblical Commentary: Exodus). ప్రాచీన నియమ ప్రాచ్య (Ancient Near Eastern) సంస్కృతిలో ఒకరి ‘నామము’ అనేది కేవలం వారిని పిలిచే ఒక పదం కాదు; అది వారి సంపూర్ణ వ్యక్తిత్వానికి, అధికారానికి, మరియు స్వభావానికి ప్రతిరూపం (Source: J.A. Motyer, The Revelation of the Divine Name). దేవుని నామము అత్యంత ఘనమైనది (యెహోషువ 7:9), భూమియందంతట ప్రభావము గలది (కీర్తనలు 8:1), ఉత్తమమైనది (కీర్తనలు 54:6). న్యాయాధిపతులు 13:18లో దేవుని దూత మనోహతో మాట్లాడుతూ, “అది చెప్పశక్యము కానిది” (హీబ్రూలో ‘పెలి’ – అనగా అద్భుతమైనది, మానవ మేధస్సుకు అందనిది) అని సెలవిచ్చాడు. అటువంటి పరిశుద్ధమైన నామాన్ని తమ స్వార్థం కోసం, అబద్ధ ప్రమాణాల కోసం (లేవీయకాండము 19:12) వాడుకోవడం అత్యంత ఘోరమైన అపవిత్రత. ఈ పాపం యొక్క తీవ్రత జెకర్యా 13:3లో మనకు స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. ఎవరైనా యెహోవా నామమున అబద్ధ ప్రవచనం పలికితే, కన్నతల్లిదండ్రులే అతడిని పొడిచి చంపాలని దేవుడు శాసించాడు. “దేవుడు నాతో మాట్లాడాడు” అని అబద్ధాలు చెబుతూ, దైవిక అధికారాన్ని దుర్వినియోగం చేయడం దేవుని దృష్టిలో ప్రాణాపాయకరమైన నేరం. మలాకీ 1:6 లో యాజకులు దేవుని నామాన్ని బూతులు తిట్టడం ద్వారా కాదు, అంగవైకల్యమున్న జంతువులను బలిగా అర్పించి, దేవుని ఆరాధనను చులకన చేయడం ద్వారా ఆయన నామాన్ని నిర్లక్ష్యపెట్టారని దేవుడు నిలదీశాడు.

దేవుని నామాన్ని వాడుకొని ఆయన ఘనతను దొంగిలించడం ఒక ఎత్తైతే, ఆయనకు చెందవలసిన దానిని ఇవ్వకుండా భౌతికంగా దొంగిలించడం (నిర్గమకాండము 20:15) ఇంకొక ఎత్తు. మలాకీ 3:7-10 లో దేవుడు ఇశ్రాయేలీయుల ఆత్మీయ పతనాన్ని ప్రశ్నిస్తూ, “మానవుడు దేవుని యొద్ద దొంగిలునా? అయితే మీరు నా యొద్ద దొంగిలితిరి” అని తీర్పు తీర్చాడు. ఇక్కడ “దొంగిలించుట” అనే పదానికి హీబ్రూలో ‘ఖాబా’ (Qaba) అనగా ‘మోసగించుట’ లేదా ‘దోచుకొనుట’ అని అర్థం. ప్రాచీన కాలపు నిబంధన సంప్రదాయాల (Suzerain-Vassal Treaties) ప్రకారం, ఒక మహా రాజుకు చెల్లించవలసిన కప్పమును (Tribute) చెల్లించకపోవడం అనేది కేవలం ఆర్థిక నేరం కాదు, అది ఆ రాజు మీద చేసిన బహిరంగ తిరుగుబాటు (Source: Pieter A. Verhoef, The Books of Haggai and Malachi, NICOT). దశమభాగము (పదియవ భాగము) మరియు ప్రతిష్ఠితార్పణలు దేవునివి; వాటిని ఇవ్వకపోవడం ద్వారా ఇశ్రాయేలీయులు దేవుని స్వాస్థ్యాన్నే దోచుకున్నారు. ఈ దొంగతనానికి దేవుడు ఇచ్చిన శిక్ష శాపమైతే, దేవుని యొద్ద యథార్థంగా ఉంటే దేవుడిచ్చిన బహుమానం “ఆకాశపు వాకిండ్లను విప్పి పట్టజాలనంత విస్తారమైన దీవెనలు” కుమ్మరించడం. దేవునితో ఆర్థిక వ్యవహారాల్లో యథార్థత అనేది ఒక విశ్వాసి యొక్క ఆత్మీయ ఆరోగ్యానికి కొలమానం.

ఈ పాత నిబంధన హెచ్చరికలన్నీ క్రొత్త నిబంధన ఆదిమ సంఘంలో అననీయ, సప్పీరాల భయంకరమైన ఉదంతంలో (అపొస్తలుల కార్యములు 5:1-6) తమ పరాకాష్టకు చేరుకున్నాయి. వీరు చేసిన నేరంలో మూడవ ఆజ్ఞ మరియు ఎనిమిదవ ఆజ్ఞల ఉల్లంఘనలు రెండూ మిళితమై ఉన్నాయి. వారు తమ పొలము అమ్మి, అందులో కొంత దాచుకొని, అంతా ఇచ్చేశామని అపొస్తలుల పాదాల వద్ద పెట్టారు. ఇక్కడ వారు కేవలం డబ్బును దొంగిలించలేదు (ఎనిమిదవ ఆజ్ఞ); తాము అత్యంత ఆత్మీయులమని సమాజం ముందు నటించడానికి పరిశుద్ధాత్మ దేవుని నామాన్ని వాడుకొని అబద్ధమాడారు (మూడవ ఆజ్ఞ). దేవుని నామాన్ని వ్యర్థంగా వాడుకుంటూ, ఆయన సొత్తును అపహరించిన ఈ జంటను దేవుడు నిర్దోషులుగా ఎంచలేదు. పేతురు వారి పాపాన్ని ఖండించగానే, పాత నిబంధనలో అరణ్యంలో జరిగిన విధంగానే, క్రొత్త నిబంధన కృపా కాలంలో కూడా దేవుని తీర్పు అకస్మాత్తుగా వారిపై పడి వారు ప్రాణాలు విడిచారు (Source: F.F. Bruce, The Book of the Acts, NICNT). దేవుని పవిత్రత పాత నిబంధనకైనా, క్రొత్త నిబంధనకైనా ఒక్కటే అని ఈ సంఘటన రుజువు చేసింది.

నేటి ఆధునిక సంఘానికి, దైవసేవకులకు ఈ లేఖనాలు అత్యంత కఠినమైన హెచ్చరికను జారీ చేస్తున్నాయి. ప్రసంగపీఠాల మీద నుండి సొంత ఆలోచనలను చెబుతూ “దేవుడు నాతో ఇలా అన్నాడు” అని దేవుని నామాన్ని వ్యర్థంగా (Shav) వాడుకుంటున్నామా? దేవునికి చెందవలసిన సమయాన్ని, దశమభాగాన్ని, లేదా మహిమను మన సొంత ఖాతాల్లో వేసుకొని మలాకీ కాలపు ప్రజల వలె ఆయన యొద్ద దొంగిలిస్తున్నామా? దేవుని దృష్టిలో బాహ్యమైన నటనా భక్తి (Hypocrisy) మరణకరమైన పాపం. మన మాటలలో దేవుని నామానికి భయపడి, మన ఆర్థిక వ్యవహారాల్లో ఆయన వనరులకు నమ్మకమైన గృహనిర్వాహకులుగా ఉన్నప్పుడు మాత్రమే, దేవుడు ఆకాశపు వాకిండ్లను విప్పి మన సేవను, కుటుంబాలను వెయ్యి తరాల వరకు ఆశీర్వదిస్తాడు.

4.) అబద్ధ సాక్ష్యము పలుకకూడదు.

(నిర్గమకాండము) 20:16

నీ పొరుగువానిమీద అబద్ధసాక్ష్యము పలుకకూడదు.

(1 రాజులు) 21:5,6,7,8,9,10,11,12,13,14,15,16

అంతట అతని భార్యయైన యెజెబెలు వచ్చి – నీవు మూతి ముడుచుకొనినవాడవై భోజనము చేయక యుండెదవేమని అతని నడుగగా

అతడు ఆమెతో ఇట్లనెను – నీ ద్రాక్షతోటను క్రయమునకు నాకిమ్ము; లేక నీకు అనుకూలమైనయెడల దానికి మారుగా మరియొక ద్రాక్షతోట నీ కిచ్చెదనని, యెజ్రయేలీయుడైన నాబోతుతో నేను చెప్పగా అతడు – నా ద్రాక్షతోట నీ కియ్యననెను.

అందు కతని భార్యయైన యెజెబెలు – ఇశ్రాయేలులో నీవిప్పుడు రాజ్యపరిపాలనము చేయుటలేదా? లేచి భోజనము చేసి మనస్సులో సంతోషముగా ఉండుము; నేనే యెజ్రయేలీయుడైన నాబోతు ద్రాక్షతోట నీకిప్పించెదనని అతనితో చెప్పి

అహాబు పేరట తాకీదు వ్రాయించి అతని ముద్రతో ముద్రించి, ఆ తాకీదును నాబోతు నివాసము చేయుచున్న పట్టణపు పెద్దలకును సామంతులకును పంపెను.

ఆ తాకీదులో వ్రాయించిన దేమనగా – ఉపవాసదినము జరుగవలెనని మీరు చాటించి నాబోతును జనులయెదుట నిలువబెట్టి

నీవు దేవునిని రాజును దూషించితివని అతనిమీద సాక్ష్యము పలుకుటకు పనికిమాలిన యిద్దరు మనుష్యులను సిద్ధపరచుడి; తీర్పు అయినమీదట అతని బయటికి తీసికొని పోయి రాళ్లతో చావగొట్టుడి.

అతని పట్టణపు పెద్దలును పట్టణమందు నివసించు సామంతులును యెజెబెలు తమకు పంపిన తాకీదు ప్రకారముగా జరిగించిరి.

ఎట్లనగా వారు ఉపవాసదినము చాటించి నాబోతును జనుల యెదుట నిలువబెట్టిరి.

అప్పుడు పనికిమాలిన యిద్దరు మనుష్యులు సమాజములో ప్రవేశించి అతని యెదుట కూర్చుండి – నాబోతు దేవునిని రాజును దూషించెనని జనుల సమక్షమున నాబోతు మీద సాక్ష్యము పలుకగా వారు పట్టణము బయటికి అతనిని తీసికొని పోయి రాళ్లతో చావగొట్టిరి.

నాబోతు రాతిదెబ్బలచేత మరణమాయెనని వారు యెజెబెలునకు వర్తమానము పంపగా

నాబోతు రాతి దెబ్బల చేత మరణమాయెనని యెజెబెలు విని – నాబోతు సజీవుడు కాడు, అతడు చనిపోయెను గనుక నీవు లేచి యెజ్రయేలీయుడైన నాబోతు క్రయమునకు నీకియ్యనొల్లక పోయిన అతని ద్రాక్షతోటను స్వాధీనపరచుకొనుమని అహాబుతో చెప్పెను.

నాబోతు చనిపోయెనని అహాబు విని లేచి యెజ్రయేలీయుడైన నాబోతు ద్రాక్షతోటను స్వాధీన పరచుకొనబోయెను.

-నాకు సాక్షులు అయి ఉండుడి.

(అపొస్తలుల కార్యములు) 1:8

అయినను పరిశుద్ధాత్మ మీ మీదికి వచ్చునప్పుడు మీరు శక్తినొందెదరు గనుక మీరు యెరూషలేములోను, యూదయ సమరయ దేశముల యందంతటను భూదిగంతముల వరకును, నాకు సాక్షులైయుందురని వారితో చెప్పెను.

-తాకినదే పలికిరి.

(మొదటి యోహాను) 1:1,2,3

జీవవాక్యమునుగూర్చినది, ఆదినుండి ఏది యుండెనో, మేమేది వింటిమో, కన్నులార ఏది చూచితిమో, ఏది నిదానించి కనుగొంటిమో, మా చేతులు దేనిని తాకి చూచెనో, అది మీకు తెలియజేయుచున్నాము.

ఆ జీవము ప్రత్యక్షమాయెను; తండ్రియొద్ద ఉండి మాకు ప్రత్యక్షమైన ఆ నిత్యజీవమును మేము చూచి, ఆ జీవమునుగూర్చి సాక్ష్యమిచ్చుచు, దానిని మీకు తెలియ పరచుచున్నాము.

మాతో కూడ మీకును సహవాసము కలుగునట్లు మేము చూచిన దానిని వినిన దానిని మీకును తెలియజేయుచున్నాము. మన సహవాసమైతే తండ్రితో కూడను ఆయన కుమారుడైన యేసుక్రీస్తు (క్రీస్తు అను శబ్దమునకు అభిషిక్తుడని అర్థము) తోకూడను ఉన్నది.

పాయింట్ వివరణ:

నిర్గమకాండము 20:16లో ఇవ్వబడిన దేవుని తొమ్మిదవ ఆజ్ఞ “నీ పొరుగువానిమీద అబద్ధసాక్ష్యము పలుకకూడదు” అనేది కేవలం ఒక నైతిక సూత్రం మాత్రమే కాదు, అది ఇశ్రాయేలు సమాజపు దైవిక న్యాయ వ్యవస్థకు (Divine Judicial System) పునాది. ఆధునిక కాలంలో ఉన్నట్లుగా ప్రాచీన ఇశ్రాయేలులో ఫోరెన్సిక్ ఆధారాలు లేదా సీసీటీవీ కెమెరాలు లేవు; న్యాయస్థానపు తీర్పులు పూర్తిగా సాక్షుల యథార్థత మీదే ఆధారపడి ఉండేవి. దేవుని దృష్టిలో ఒకనిపై అబద్ధ సాక్ష్యము (హీబ్రూలో ‘ఎద్ షెకర్’ – Ed Sheqer) చెప్పడం అనగా న్యాయాన్ని ఖూనీ చేయడమే కాక, తోటి మనిషి ప్రాణాన్ని తీయడంతో సమానంగా పరిగణించబడేది (Source: Douglas K. Stuart, Exodus, The New American Commentary). దేవుని నిబంధన సమాజంలో సత్యం అనేది దేవుని స్వభావానికి ప్రతిరూపం. ఆ సత్యాన్ని వక్రీకరించడం ద్వారా ఒక విశ్వాసి దేవుని సమాజంలో అపనమ్మకాన్ని, వినాశనాన్ని సృష్టిస్తాడు. ఈ ఆజ్ఞను మీరినందువలన ప్రాచీన కాలంలో కూడా అబద్ధపు సాక్షులకు, వారు ఇతరులకు ఏ శిక్ష పడాలని అబద్ధం ఆడారో అదే కఠిన శిక్ష విధించబడేది (ద్వితీయోపదేశకాండము 19:18-19).

ఈ ఆజ్ఞను ఉల్లంఘించడం వలన కలిగే అత్యంత భయంకరమైన సామాజిక మరియు ఆత్మీయ వినాశనానికి 1 రాజులు 21వ అధ్యాయంలో జరిగిన నాబోతు ద్రాక్షతోట ఉదంతం కళ్లకు కట్టిన చారిత్రక సాక్ష్యం. అహాబు రాజు నాబోతు ద్రాక్షతోటను అడిగినప్పుడు అతడు నిరాకరించడానికి కారణం అతనికి రాజు మీద ఉన్న వ్యతిరేకత కాదు; లేవీయకాండము 25:23 ప్రకారం పితరుల స్వాస్థ్యమును (Ancestral Inheritance – హీబ్రూలో ‘నహలా’) అన్యులకు అమ్మకూడదనే దేవుని ఆజ్ఞపై నాబోతుకు ఉన్న భయభక్తులే (Source: Paul R. House, 1, 2 Kings, New American Commentary). దేవుని ఆజ్ఞకు లోబడిన ఒక నీతిమంతుడిని చంపడానికి అహాబు భార్యయైన యెజెబెలు మతపరమైన ముసుగును వాడుకుంది. ఉపవాస దినాన్ని చాటించి, దేవుని పేరుతోనే న్యాయస్థానాన్ని ఏర్పాటు చేసి, “పనికిమాలిన ఇద్దరు మనుష్యులను” (హీబ్రూలో ‘బేనై బేలియల్’ – అనగా పనికిమాలిన వారు లేదా సాతాను సంతతి) నాబోతుకు వ్యతిరేకంగా అబద్ధ సాక్ష్యం చెప్పడానికి నిలబెట్టింది. నాబోతు దేవునిని, రాజును దూషించాడనే అబద్ధ సాక్ష్యాన్ని ఆధారంగా చేసుకొని అమాయకుడైన నాబోతును రాళ్లతో కొట్టి చంపారు. న్యాయాన్ని కాపాడవలసిన న్యాయవ్యవస్థ, ఒక స్వార్థపూరితమైన రాణి చేతిలో కీలుబొమ్మగా మారి, అబద్ధ సాక్ష్యం ద్వారా ఒక నిరపరాధి రక్తాన్ని చిందించింది. దేవుని శాసనాన్ని స్వార్థానికి వాడుకొని, అబద్ధ సాక్ష్యంతో ఇతరులను నాశనం చేస్తే, రాబోయే దేవుని ఉగ్రత అహాబు, యెజెబెల ఇంటిని ఏవిధంగా సర్వనాశనం చేసిందో బైబిల్ చరిత్ర మనకు వివరిస్తోంది.

పాత నిబంధనలో “అబద్ధ సాక్ష్యము పలుకకూడదు” అని ఇవ్వబడిన వ్యతిరేక ఆజ్ఞ (Negative Command), క్రొత్త నిబంధనలోనికి వచ్చేసరికి అపొస్తలుల కార్యములు 1:8 ద్వారా “సత్య సాక్షులుగా జీవించాలి” అనే ఒక శక్తివంతమైన అనుకూల ఆజ్ఞగా (Positive Mandate) రూపాంతరం చెందింది. యేసుక్రీస్తు ఆరోహణమయ్యే ముందు తన శిష్యులతో, “పరిశుద్ధాత్మ మీ మీదికి వచ్చునప్పుడు మీరు శక్తినొందెదరు గనుక… నాకు సాక్షులైయుందురు” అని వాగ్దానం చేశాడు. గ్రీకు భాషలో ‘సాక్షులు’ అనే పదానికి ‘మార్టిరెస్’ (Martyres) అని అర్థం (Source: F.F. Bruce, The Book of the Acts, NICNT). కాలక్రమేణా ఈ పదం సత్యం కోసం తమ ప్రాణాలను అర్పించే “హతసాక్షులకు” పర్యాయపదంగా మారిపోయింది. యెజెబెలు నిలబెట్టిన అబద్ధపు సాక్షులు ఇతరుల ప్రాణాలు తీయడానికి సాక్ష్యమిస్తే, పరిశుద్ధాత్మ పొందుకున్న క్రీస్తు సాక్షులు, ఇతరులకు నిత్యజీవాన్ని ఇవ్వడం కోసం సత్యపక్షాన నిలబడి తమ ప్రాణాలనే ధారపోశారు. పరిశుద్ధాత్మ దేవుడు మనపైకి వచ్చినప్పుడు, మన నాలుక అబద్ధాన్ని విడిచిపెట్టి, లోక రక్షకుడైన క్రీస్తు సువార్తకు సత్య సాక్ష్యంగా మారుతుంది.

ఈ సత్య సాక్ష్యం అనేది కేవలం ఎవరో చెబితే విన్నది కాదు; అది వ్యక్తిగత మరియు ప్రత్యక్ష అనుభవంలో నుండి పుట్టుకొచ్చేది అని 1 యోహాను 1:1-3 అత్యంత లోతుగా వివరిస్తోంది. ఆదిమ సంఘంలో యేసుక్రీస్తు శరీరధారిగా రాలేదని బోధించే జ్ఞానవాదుల (Gnostics) అబద్ధపు బోధలను ఖండిస్తూ, అపొస్తలుడైన యోహాను తన సాక్ష్యపు ప్రామాణికతను నిరూపించాడు (Source: Colin G. Kruse, The Letters of John, Pillar New Testament Commentary). “మేమేది వింటిమో, కన్నులార ఏది చూచితిమో, మా చేతులు దేనిని తాకి చూచెనో” అంటూ జీవవాక్యమైన క్రీస్తుతో తమకున్న భౌతిక, ఆత్మీయ సాన్నిహిత్యాన్ని యోహాను ధృవీకరించాడు. నిజమైన సాక్షి అనేవాడు తాను స్వయంగా అనుభవించిన సత్యాన్నే ప్రకటిస్తాడు. నేటి ఆధునిక సంఘంలో మరియు దైవసేవకులలో ఈ లేఖనాలు ఒక గంభీరమైన అంతర్మథనాన్ని రేకెత్తిస్తున్నాయి. సంఘ రాజకీయాల్లో, తోటి విశ్వాసుల లేదా సేవకుల ఎదుగుదలను ఓర్వలేక యెజెబెలు వలె అబద్ధ సాక్ష్యాలు చెబుతూ, ఇతరుల క్యారెక్టర్‌ను చంపేసే ప్రయత్నం చేస్తున్నామా? లేక క్రీస్తును అనుభవపూర్వకంగా తెలుసుకొని, పరిశుద్ధాత్మ శక్తితో నింపబడి ఆయన వాక్యానికి జీవముగల సత్య సాక్షులుగా (True Witnesses) లోకానికి వెలుగునిస్తున్నామా? అబద్ధ సాక్ష్యం మరణానికి, దేవుని శాపానికి దారితీస్తే, క్రీస్తు కోసం పలికే సత్య సాక్ష్యం దేవునితో సహవాసానికి, శాశ్వతమైన ఘనతకు వారసులను చేస్తుంది.

5.) పరులది ఆశించకూడదు.

(నిర్గమకాండము) 20:17

నీ పొరుగువాని యిల్లు ఆశింపకూడదు. నీ పొరుగువాని భార్యనైనను అతని దాసునైనను అతని దాసినైనను అతని యెద్దునైనను అతని గాడిదనైనను నీ పొరుగువానిదగు దేనినైనను ఆశింప కూడదు అని చెప్పెను.

(దావీదును గూర్చి నాతాను పలికిన మాట – నీవే ఆ మనుష్యుడువు.)

(2 సమూయేలు) 12:1,2,3,4,5,6,7

కావున యెహోవా నాతానును దావీదునొద్దకు పంపెను; అతడు వచ్చి దావీదుతో ఇట్లనెను – ఒకానొక పట్టణమందు ఇద్దరు మనుష్యులు ఉండిరి, ఒకడు ఐశ్వర్యవంతుడు ఒకడు దరిద్రుడు. ఐశ్వర్యవంతునికి విస్తారమైన గొఱ్ఱెలును గొడ్లును కలిగియుండెను.

అయితే ఆ దరిద్రునికి తాను కొనుక్కొనిన యొక చిన్న ఆడు గొఱ్ఱెపిల్ల తప్ప ఏమియు లేకపోయెను. వాడు దానిని పెంచుకొనుచుండగా అది వానియొద్దను వాని బిడ్డలయొద్దను ఉండి పెరిగి వాని చేతిముద్దలు తినుచు వాని గిన్నెలోనిది త్రాగుచు వాని కౌగిట పండుకొనుచు వానికి కుమార్తెవలె ఉండెను.

అట్లుండగా మార్గస్థుడొకడు ఐశ్వర్యవంతుని యొద్దకు వచ్చెను. అతడు తనయొద్దకు వచ్చిన మార్గస్థునికి ఆయత్తము చేయుటకు తన గొఱ్ఱెలలోగాని గొడ్లలోగాని దేనిని ముట్టనొల్లక, ఆ దరిద్రుని గొఱ్ఱెపిల్లను పట్టుకొని, తన యొద్దకు వచ్చినవానికి ఆయత్తము చేసెను.

దావీదు ఈ మాట విని ఆ మనుష్యునిమీద బహుగా కోపించుకొని – యెహోవా జీవముతోడు నిశ్చయముగా ఈ కార్యము చేసినవాడు మరణపాత్రుడు,

వాడు కనికరము లేక యీ కార్యము చేసెను గనుక ఆ గొఱ్ఱెపిల్లకు ప్రతిగా నాలుగు గొఱ్ఱెపిల్లల నియ్యవలెనని నాతానుతో అనెను.

నాతాను దావీదును చూచి – ఆ మనుష్యుడవు నీవే. ఇశ్రాయేలీయుల దేవుడైన యెహోవా సెలవిచ్చునదేమనగా – ఇశ్రాయేలీయులమీద నేను నిన్ను రాజుగా పట్టాభిషేకముచేసి సౌలు చేతిలో నుండి నిన్ను విడిపించి నీ యజమానుని నగరిని నీకనుగ్రహించి.

-నీవు ప్రార్థించు అడుగు వాటికంటే ఊహించు వాటికంటే యేసు అత్యధికముగా ఇస్తాడు.

(ఎఫెసీయులకు) 3:21

క్రీస్తుయేసు మూలముగా సంఘములో తరతరములు సదాకాలము మహిమ కలుగునుగాక. ఆమేన్.

పాయింట్ వివరణ:

నిర్గమకాండము 20:17లో దేవుడు ఇచ్చిన పది ఆజ్ఞలలో చివరిదైన “నీ పొరుగువాని యిల్లు ఆశింపకూడదు… నీ పొరుగువానిదగు దేనినైనను ఆశింపకూడదు” అనే ఆజ్ఞ, మిగిలిన తొమ్మిది ఆజ్ఞల కంటే దైవశాస్త్రపరంగా అత్యంత భిన్నమైనది మరియు లోతైనది. మొదటి తొమ్మిది ఆజ్ఞలు బాహ్యపరమైన చర్యలను (హత్య, వ్యభిచారం, దొంగతనం) మరియు మాటలను (అబద్ధ సాక్ష్యం) నియంత్రిస్తే, ఈ పదవ ఆజ్ఞ నేరుగా మనుష్యుని అంతరంగాన్ని, అతని ఆలోచనలను మరియు హృదయపు ఉద్దేశ్యాలను విచారణ చేస్తుంది (Source: Douglas K. Stuart, Exodus, The New American Commentary). ఇక్కడ “ఆశించుట” లేదా వ్యామోహపడుట అనే పదానికి మూల హీబ్రూ పదం ‘చామద్’ (Chamad). అనగా, ఇతరులకు చెందిన దానిని చూసి మోహించడం, అది నాకైతే బాగుండునని తీవ్రంగా కోరుకుంటూ, దానిని దక్కించుకోవడానికి అంతరంగంలో కుట్ర పన్నడం. ఒక మనిషి ఎప్పుడైతే తన పొరుగువాని ఆస్తిని, భార్యను లేదా హోదాను ఆశిస్తాడో, అప్పుడే అతడు దేవుడు తనకు అనుగ్రహించిన దానితో తృప్తి చెందలేదని, దేవుని మంచితనాన్ని శంకిస్తున్నాడని అర్థం. దేవుని ధర్మశాస్త్రం కేవలం సామాజిక నియమావళి కాదని, అది మనిషి అంతరంగాన్ని కోసి చూపే దైవిక ఖడ్గమని ఈ ఆజ్ఞ స్పష్టం చేస్తోంది.

పరులది ఆశించడం (Coveting) అనే ఈ అంతరంగ పాపం ఎంతటి భయంకరమైన బాహ్య వినాశనానికి దారితీస్తుందో 2 సమూయేలు 12వ అధ్యాయంలో నాతాను ప్రవక్త దావీదుకు చెప్పిన ఉపమానం ఒక చారిత్రక సాక్ష్యంగా నిలుస్తోంది. ఇశ్రాయేలుకే మహా రాజైన దావీదు, దేవుడు దయచేసిన అపారమైన ఐశ్వర్యం, భార్యలు, ఆస్తి కలిగి ఉండి కూడా, తన నమ్మకమైన బంటు ఊరియా భార్య అయిన బత్షెబను ఆశించాడు (చామద్). ఆ ఒక్క ఆశ (పదవ ఆజ్ఞ ఉల్లంఘన), ఊరియాను చంపడానికి (ఆరవ ఆజ్ఞ ఉల్లంఘన), బత్షెబతో వ్యభిచారం చేయడానికి (ఏడవ ఆజ్ఞ ఉల్లంఘన) మరియు ఆ నేరాన్ని దాచి అబద్ధాలాడటానికి (తొమ్మిదవ ఆజ్ఞ ఉల్లంఘన) దారితీసింది. ఈ పాపాన్ని ఖండించడానికి దేవుడు నాతాను ప్రవక్తను పంపినప్పుడు, నాతాను ఒక “న్యాయపరమైన ఉపమానాన్ని” (Juridical Parable) ఉపయోగించాడు. విస్తారమైన గొర్రెలు, గొడ్లు కలిగిన ఒక ఐశ్వర్యవంతుడు, తన ఇంటికి వచ్చిన అతిథికి విందు చేయడానికి తన మందలోని వాటిని ముట్టక, ఒక దరిద్రుని ఇంట్లో కన్నబిడ్డలా పెరుగుతున్న ఒకే ఒక చిన్న ఆడు గొర్రెపిల్లను బలవంతంగా లాక్కొని వధించిన ఉదంతం అది. ప్రాచీన ఇశ్రాయేలులో పెంపుడు జంతువులను ఇంటి సభ్యులుగా భావించే సంస్కృతిని (Pet culture) నాతాను ఈ ఉపమానంలో అత్యంత హృదయవిదారకంగా వర్ణించాడు (Source: Robert D. Bergen, 1, 2 Samuel, New American Commentary). అది వినగానే దావీదులోని న్యాయాధిపతి మేల్కొని, “ఆ కార్యము చేసినవాడు మరణపాత్రుడు” అని తీర్పు తీర్చాడు. అప్పుడు నాతాను ప్రవక్త, “ఆ మనుష్యుడవు నీవే” (హీబ్రూలో ‘అతా హా ఇష్’ – Attah ha-ish) అని వేసిన కేక దావీదు ఆత్మీయ భ్రష్టత్వాన్ని బట్టబయలు చేసింది. పరులది ఆశించడం అనే పాపం, అత్యంత ఆత్మీయుడైన దావీదు లాంటి వాడిని కూడా ఒక కనికరము లేని మృగంగా, మరణపాత్రుడిగా మార్చేస్తుందని ఈ ఘట్టం హెచ్చరిస్తోంది.

పాత నిబంధనలో పరులది ఆశించడం ద్వారా దావీదు తన కుటుంబాన్ని, రాజ్యాన్ని ఎంతగా నాశనం చేసుకున్నాడో చూసిన మనం, ఈ ఆత్మీయ రుగ్మత నుండి ఎలా విముక్తి పొందాలి? దీనికి సమాధానం ఎఫెసీయులకు 3:20-21 వచనాలలో పౌలు వివరిస్తున్న దైవిక సంపూర్ణతలో దొరుకుతుంది. మనం ఇతరుల భార్యను, హోదాను, లేదా ఆస్తిని ఎందుకు ఆశిస్తాం? దేవుడు మనకు తగినంత ఇవ్వలేదన్న అపనమ్మకమే దానికి మూలం. కానీ పౌలు, మన దేవుడు “మనము అడుగువాటన్నిటికంటెను, ఊహించువాటన్నిటికంటెను అత్యధికముగా” చేయుటకు శక్తిమంతుడని ప్రకటిస్తున్నాడు. ఇక్కడ అత్యధికముగా అనే పదానికి గ్రీకులో ‘హుపెర్ పెరిస్సో’ (Huper perissou) అనగా కొలవడానికి సాధ్యపడనంత, హద్దులు లేనంత సమృద్ధి అని అర్థం (Source: F.F. Bruce, The Epistles to the Colossians, to Philemon, and to the Ephesians, NICNT). మన ఊహలకందని అపారమైన మహిమను, ఆశీర్వాదాలను మనకందించే సర్వశక్తిమంతుడైన యేసుక్రీస్తు మనకుండగా, ఈ లోక సంబంధమైన పరుల సొత్తును ఆశించవలసిన దౌర్భాగ్యం మనకెందుకు? నేటి దైవసేవకులకు, సంఘానికి ఇది అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన సవాలు. ఇతరుల పరిచర్యను, వారికున్న భౌతిక ఆశీర్వాదాలను చూసి అసూయపడటం, వారి స్థానాన్ని ఆక్రమించాలని కుట్రలు పన్నడం ఆధునిక ఆత్మీయ వ్యభిచారమే. దావీదు వలె ఇతరులది ఆశించి దేవుని గద్దింపునకు, శిక్షకు గురవుతామా? లేక క్రీస్తు యేసునందు మనకు లభించిన దైవిక సంపూర్ణతను బట్టి తృప్తిపొంది, తరతరములు దేవునికే మహిమ చెల్లించే గొప్ప లాభాన్ని పొందుకుంటామా? మన అంతరంగాన్ని క్రీస్తు వాక్యంతో నింపుకోవడమే ఈ పదవ ఆజ్ఞను నెరవేర్చడానికి ఏకైక మార్గం.

FAQ (Frequently Asked Questions

---

For More…….Click Here