నేనతని నీడను కూర్చుంటిని
Telugu Bible message
ఉపోద్ఘాతం:
పరమగీతములు 2:3లో “బహు ఆశతో నేనతని నీడను కూర్చుంటిని” అని పలికిన షులేమీయురాలి మాటలు కేవలం ఒక కావ్య వర్ణన కాదు, కానీ ప్రాచీన పశ్చిమాసియా (Ancient Near East) భౌగోళిక మరియు ఆత్మీయ పరిస్థితులకు సజీవ సాక్ష్యం. ప్రాచీన పాలిస్తీనా భౌగోళిక నేపథ్యాన్ని పరిశీలిస్తే, అక్కడ వేసవికాలపు మండుటెండలు, ఎడారి వడగాల్పులు (Scirocco) మనుషుల ప్రాణాలను హరించేవిగా ఉండేవి (Source: H.B. Tristram, The Natural History of the Bible). అరణ్యంలో ఎన్నో వృక్షాలు ఉన్నప్పటికీ, అవన్నీ కేవలం కలపకు మాత్రమే ఉపయోగపడేవి కానీ, దట్టమైన నీడను ఇవ్వలేకపోయేవి. అలాంటి భయంకరమైన వేడిమిలో అలసిపోయిన ఒక బాటసారికి “కిత్తలి చెట్టు” లేదా ఆపిల్/రేగు జాతికి చెందిన వృక్షం (హీబ్రూలో తప్పువాహ్ – Tappuach) కనిపించడం ప్రాణదానంతో సమానం (Source: Keil and Delitzsch Biblical Commentary on the Old Testament). ఈ వృక్షం దట్టమైన ఆకులతో విశాలమైన నీడను మరియు ఆకలి తీర్చే మధురమైన ఫలాలను ఏకకాలంలో అందిస్తుంది. ఈ చారిత్రక సత్యాన్ని ఆధారంగా చేసుకుని, సొలొమోను ఒక లోతైన ఆత్మీయ సత్యాన్ని ఇక్కడ పొందుపరిచాడు. ఈ లోకమనే అరణ్యంలో ఎన్నో ఆశ్రయాలు ఉన్నట్లు కనిపించినా, అవన్నీ ఎడారి వడగాల్పులకు ఎండిపోయేవేనని, క్రీస్తు అనబడే జీవవృక్షం మాత్రమే శ్రమల ఎండలో విశ్రాంతినిచ్చే నిజమైన ఆశ్రయమని ఈ మాటలు తెలియజేస్తున్నాయి.
ఈ గ్రంథకర్త ఉద్దేశ్యాన్ని మరియు అప్పటి సాంస్కృతిక సంక్షోభాన్ని లోతుగా అధ్యయనం చేస్తే, ఇందులో ఒక నిగూఢమైన ఆత్మీయ పోరాటం కనిపిస్తుంది. పరమగీతములు 1:6లో “ఎండ నా మీద కొట్టెను” (The sun has looked upon me) అని వాపోతున్న ఆ స్త్రీ, తన అన్నల కోపానికి గురై ద్రాక్షాతోటల్లో కఠినమైన పని చేస్తూ, ఎండకు కాలిపోయిన పరిస్థితిలో ఉంది. అంటే, లోక సంబంధమైన శ్రమలు, మనుషుల ఒత్తిళ్లు, మరియు స్వనీతితో కూడిన క్రియల భారానికి (burden of legalism and works) ఆమె ఆత్మీయంగా అలిసిపోయింది (Source: Matthew Henry’s Commentary). ఆ కఠినమైన శ్రమల ఎండ నుండి తప్పించుకుని, తన ప్రియుని ఆశ్రయంలో అనగా దేవుని కృపలో ఆమె విశ్రాంతిని కనుగొంది. ఇక్కడ “కూర్చుంటిని” (హీబ్రూలో యాషాబ్ – Yashab) అనే పదం యాదృచ్ఛికంగా జరిగింది కాదు, అది ఆమె ఉద్దేశపూర్వకంగా తీసుకున్న నిర్ణయం (Intentional rest). శ్రమల కొలిమిలో ఉన్నప్పుడు దేవుని సన్నిధిలో ఆగి, ఆయన పాదాల యొద్ద కూర్చోవాలనే ఆత్మీయ సత్యాన్ని ఈ భాగం కచ్చితంగా బోధిస్తుంది.
పాత నిబంధనలోని ఈ నీడ (Shadow) అనే భావన, క్రొత్త నిబంధనలో క్రీస్తు ద్వారా సంపూర్ణ నెరవేర్పును పొందింది. పాత నిబంధన భక్తులు దేవుని ఆశ్రయాన్ని “మహోన్నతుని చాటు” అనియు, “అలసిన వానికి ఆశ్రయదుర్గమనియు”, “ఎడారిలో గొప్ప బండ నీడ” (యెషయా 32:2) అనియు కీర్తించారు (Source: John Gill’s Exposition of the Bible). అయితే దేవుని ఉగ్రత, పాపం యొక్క శిక్ష అనే భయంకరమైన ఎండను కలువరి సిలువలో క్రీస్తు తనపై వేసుకున్నాడు. ఆయన ఆ ఎండలో మాడిపోవడం ద్వారానే, ఈరోజు సంఘానికి, విశ్వాసికి “కృప” అనే చల్లని నీడ ఉచితంగా దొరికింది. పాపం వల్ల వచ్చిన మండుటెండను క్రీస్తు సిలువలో భరించకపోతే, ఈనాడు మనకు దేవుని సన్నిధిలో కూర్చునే ఆధిక్యత ఉండేది కాదు (Source: Charles Spurgeon, Sermons on the Song of Solomon). అందుకే క్రీస్తు అను నీడలో కూర్చోవడం అనగా, ఆయన సిలువ కార్యమందు పరిపూర్ణంగా విశ్రమించడమే.
చరిత్ర పుటలను నిశితంగా పరిశీలిస్తే, మండుటెండలో క్రీస్తు నీడను అక్షరాలా అనుభవించిన దైవసేవకుల సాక్ష్యాలు మనకు ఎన్నో కనిపిస్తాయి. బర్మా దేశానికి వెళ్లిన తొలి అమెరికన్ మిషనరీ అడోనిరామ్ జడ్సన్ (Adoniram Judson) జీవితం ఇందుకు సజీవ ఉదాహరణ. 1824లో ఆయనను “ఓంగ్-పెన్-లా” (Oung-pen-la) అనే భయంకరమైన మరణ శాసన జైలులో బంధించినప్పుడు, వంద డిగ్రీలకు పైగా ఉన్న వేసవి ఎండలో ఆయనను గాలి ఆడని చీకటి గదిలో ఉంచారు. పగటిపూట ఇనుప సంకెళ్లతో వెదురు బొంగుకు వేలాడదీసినప్పుడు, ఆయన పాదాలు మండుటెండకు కాలిపోయి చర్మం ఊడిపోయింది. ఆ భయంకరమైన శారీరక వేదనలో ఆయన దేవుని వాక్యాన్ని పట్టుకుని దేవుని రెక్కల నీడను తన ఆత్మకు ఆశ్రయంగా చేసుకున్నాడు (Source: Courtney Anderson, To the Golden Shore: The Life of Adoniram Judson). ఆ రోజు ఆ ఎండ తీవ్రత ఆయన దేహాన్ని దహించివేస్తున్నా, క్రీస్తు అనే జీవవృక్షం ఆయన ఆత్మకు దాహం తీర్చింది. ఎండలో ఉన్నవానికే నీడ విలువ తెలుస్తుందన్న సత్యం జడ్సన్ గారి అనుభవంలో అక్షర సత్యంగా నిలిచింది.
ప్రియ దైవసేవకుడా, ఈ చారిత్రక, ఆత్మీయ సత్యాలు ఈనాటి మన పరిచర్యకు ఒక గొప్ప ఆదరణను, హెచ్చరికను ఇస్తున్నాయి. నేటి ఆధునిక పరిచర్యలో సేవకులు అనారోగ్యాలు, ఆర్థిక ఇబ్బందులు, నిందలు, ద్రోహాలు అనే ఎడారి వేడిమికి గురై బర్నౌట్ (Burnout) అనబడే శారీరక, మానసిక అలసటకు లోనవుతున్నారు. సేవలో నిరంతరం పరుగెత్తడమే దేవుని చిత్తమని భావించి, ఆయన పాదాల యొద్ద ప్రశాంతంగా కూర్చోవడం మర్చిపోతున్నారు. అయితే వాక్యం సెలవిస్తున్నది ఏమిటంటే, నీ శ్రమల ఎండ ఎంత తీవ్రంగా ఉంటే, క్రీస్తు నీడ నీకు అంత మధురంగా మారుతుంది. పరుగెత్తడం ఆపి, ఉద్దేశపూర్వకంగా “బహు ఆశతో ఆయన నీడను కూర్చోవడం” నేర్చుకున్నప్పుడే, ఆ దట్టమైన వృక్షం యొక్క ఫలాలు మీ ఆత్మను తృప్తిపరచి, తిరిగి పరిచర్య చేయడానికి కావలసిన నూతన బలాన్ని అనుగ్రహిస్తాయి.
1.) లయపరచు శత్రువుల నుండి దాచే నీడ.
(కీర్తనల గ్రంథము) 17:9
ఒకడు తన కనుపాపను కాపాడుకొనునట్లు నన్ను కాపాడుము నన్ను లయపరచగోరు దుష్టులను పోగొట్టి కాపాడుము నన్ను చుట్టుకొను నా ప్రాణశత్రువులచేత చిక్కకుండను నీ రెక్కల నీడక్రింద నన్ను దాచుము.
పాయింట్ వివరణ:
కీర్తనల గ్రంథము 17:9వ వచనంలో దావీదు మహారాజు చేస్తున్న ఈ ఆర్తనాదం, మృత్యువు అంచున నిలబడిన ఒక భక్తుని అంతరంగపు రోదనకు సజీవ సాక్ష్యం. దావీదు జీవితంలో ఇది అత్యంత సంక్లిష్టమైన సమయం. కంటికి కనిపించని భయం ఒకవైపు, ప్రాణాలను తీయడానికి కాచుకు కూర్చున్న శత్రుమూకలు మరోవైపు ఆయనను చుట్టుముట్టాయి. ఈ వచనం వెనుక ఉన్న ఆత్మీయ ఘర్షణను (Tension in the text) లోతుగా పరిశీలిస్తే మనకు సహజంగా ఒక సందేహం వస్తుంది. శత్రువులు దాడి చేస్తున్నప్పుడు, వారిని నాశనం చేయడానికి దేవుని అగ్నిని లేదా ఖడ్గాన్ని దావీదు అడగవచ్చు కదా! కానీ ఆయన ఖడ్గాన్ని అడగలేదు, బదులుగా “నీ రెక్కల నీడక్రింద నన్ను దాచుము” అని ఒక ప్రశాంతమైన ఆశ్రయాన్ని అడిగాడు. ఎందుకంటే, దేవుడు ఎల్లప్పుడూ మన శత్రువులను వెంటనే బహిరంగంగా సంహరించడు; కొన్నిసార్లు శత్రువుల కంటికి మనం కనిపించకుండా తన రెక్కల నీడలో మనలను దాచి కాపాడటమే ఆయన అత్యున్నతమైన ఉద్దేశంగా ఉంటుంది. శత్రువు పట్టుకునే కత్తి కంటే దేవుడు కప్పే నీడ అత్యంత సురక్షితమైనదని శ్రమల బడిలో చదివిన దావీదుకు మాత్రమే తెలుసు (Source: Charles Spurgeon, The Treasury of David).
ఈ కీర్తనలోని ఆదిమ హీబ్రూ భాషా సౌందర్యాన్ని అధ్యయనం చేస్తే, దేవుని భద్రత ఎంత సున్నితమైనదో మరియు ఎంత బలమైనదో మనకు స్పష్టమవుతుంది. దావీదు అడిగిన మొదటి భద్రత, “ఒకడు తన కనుపాపను కాపాడుకొనునట్లు”. హీబ్రూలో “కనుపాప” అనే పదానికి “ఈషోన్ బత్ అయిన్” (אִישׁוֹן בַּת עַיִן – Ishon bat ayin) అనగా “కంటిలో ప్రతిబింబించే చిన్న మనిషి” లేదా “కంటి పాప” అని అర్థం (Source: Strong’s Concordance H380, H1323). కంటికి ఏదైనా ప్రమాదం వస్తున్నప్పుడు కనురెప్పలు ఎంత వేగంగా, అప్రమత్తంగా మూసుకుంటాయో, దేవుడు తన బిడ్డలను అంత వేగంగా రక్షిస్తాడు అన్నది దీని భావం. అలాగే “రెక్కల నీడ” అనే పదానికి హీబ్రూలో “త్సేల్ కానాఫ్” (צֵל כָּנָף – Tsel kanaf) అని వాడబడింది (Source: Strong’s H6738, H3671). ఒక పక్షి తన పిల్లలను క్రూర జంతువుల నుండి రక్షించడానికి తన రెక్కలను ఎలా చాపుతుందో, దేవుని వాత్సల్యం అలాంటిది. దీనినే ఆంగ్ల అనువాదాలు (KJV) “From the wicked that oppress me, from my deadly enemies, who compass me about” అని తర్జుమా చేశాయి. ఇక్కడ “Compass me about” (చుట్టుకొను) అనే ఆంగ్ల పదం, శత్రువులు ఏమాత్రం తప్పించుకునే వీలు లేకుండా వలయంగా ముట్టడించడాన్ని (military encirclement) సూచిస్తుంది. అయితే, వారు ఎంతగా ముట్టడించినా, ఆ సర్వశక్తిమంతుని రెక్కల నీడను ఛేదించుకుని లోపలికి రావడం ఏ దుష్టుడి తరమూ కాదు.
దీనికి సంబంధించిన కచ్చితమైన చారిత్రక నేపథ్యాన్ని (Historical Evidence) మనం 1 సమూయేలు 23:26లో స్పష్టంగా చూడవచ్చు. మావోను అరణ్యపు కొండల్లో దావీదును పట్టుకోవడానికి రాజైన సౌలు తన సైన్యంతో వచ్చి, వారిని నలుదిక్కులా చుట్టుముట్టాడు (Source: Keil and Delitzsch Biblical Commentary on the Old Testament). దావీదు తన శత్రువుల చేతికి చిక్కిపోవడానికి కేవలం కొన్ని క్షణాల సమయం మాత్రమే మిగిలింది. ఆ భయంకరమైన విలయకాలంలో, అకస్మాత్తుగా ఒక దూత సౌలు వద్దకు వచ్చి, “ఫిలిష్తీయులు దేశం మీద పడ్డారు, నీవు వెంటనే రావలెను” అని చెప్పడంతో సౌలు దావీదును వదిలి వెళ్ళిపోయాడు. అక్కడ దేవుడు ప్రత్యక్షంగా ఆకాశం నుండి అగ్నిని కురిపించలేదు, సౌలు సైన్యాన్ని నాశనం చేయలేదు; కానీ తన అదృశ్యమైన దైవిక ఏర్పాటు అనబడే ‘రెక్కల నీడలో’ దావీదును భద్రంగా దాచిపెట్టాడు. మానవమాత్రులకు అసాధ్యమైన ఆ అద్భుతమైన చారిత్రక సంఘటనే దావీదును ఈ 17వ కీర్తన రాయడానికి పురిగొల్పి ఉండవచ్చు అని వేదాంత పండితుల అభిప్రాయం (Source: Matthew Henry’s Commentary).
మన తెలుగులో “గద్ద తన్నుకుపోయే వేళ, కోడి రెక్కల నీడే పిల్లలకు ప్రాణరక్ష” అనే ఒక చక్కని నానుడి ఉంది. ఆకాశంలో ఎంత బలమైన గద్ద తిరుగుతున్నా, తల్లి కోడి రెక్కల క్రింద దాగున్న పిల్లలను అది ఏమీ చేయలేదు. అదే విధంగా, ఈ లోకంలో దుష్టుడు గర్జించు సింహము వలె, క్రూరమైన గద్ద వలె దేవుని బిడ్డలను మింగివేయాలని చూస్తున్నాడు. ప్రియ దైవసేవకుడా, మీ పరిచర్యలో కూడా కొందరు వ్యక్తులు మిమ్మల్ని అకారణంగా లయపరచాలని, మీ సేవను, కుటుంబాన్ని నాశనం చేయాలని కుట్రలు పన్నవచ్చు. అన్ని వైపుల నుండి అప్పులు, వ్యాధులు, నిందలు మిమ్మల్ని చుట్టుముట్టవచ్చు. కానీ మీరు భయపడవలసిన పనిలేదు. మీ కోసం మీరే పోరాడనవసరం లేదు, ఆయన కనుపాపలైన మిమ్మల్ని ముట్టే హక్కు ఏ శత్రువుకూ లేదు. ఆయన తన రెక్కల నీడలో మిమ్మల్ని పదిలంగా దాచిపెట్టి కాపాడగల సర్వసత్తాకాధికారి. కాబట్టి, ముట్టడించిన శత్రువుల వ్యూహాలను చూసి కృంగిపోక, మిమ్మల్ని అదృశ్యంగా కప్పి ఉంచిన దేవుని భద్రమైన నీడను చూసి ధైర్యం తెచ్చుకోండి.
2.) అమూల్య కృపతో నింపే నీడ.
(కీర్తనల గ్రంథము) 36:7
దేవా, నీ కృప యెంతో అమూల్యమైనది నరులు నీ రెక్కల నీడను ఆశ్రయించుచున్నారు.
పాయింట్స్ వవరణ:
కీర్తనల గ్రంథము 36:7లో దావీదు మహారాజు ఆత్మ ప్రేరేపణతో పలికిన ఈ మాటలు, కటిక చీకటిలో మెరిసే వజ్రం లాంటి ఒక గొప్ప ఆత్మీయ సత్యాన్ని మన కళ్ళ ముందు ఉంచుతున్నాయి. ఈ కీర్తన నేపథ్యంలోని ఆత్మీయ ఘర్షణను (Tension in the text) మనం లోతుగా అధ్యయనం చేస్తే, మొదటి నాలుగు వచనాల్లో మానవ జాతి యొక్క భయంకరమైన పాప స్వభావాన్ని, దేవుని పట్ల వారికి ఉన్న భయరహితమైన దురహంకారాన్ని దావీదు వివరిస్తాడు. లోకమంతా ద్రోహంతో, పాపంతో నిండిపోయి ఉన్న ఆ నిరాశాజనకమైన స్థితిలో, దావీదు తన కళ్ళను భూమి మీద నుండి ఆకాశం వైపుకు ఎత్తి, దేవుని యొక్క అనంతమైన ప్రేమను చూసి ఆశ్చర్యపోతున్నాడు. మనుషుల యొక్క దుష్టత్వం ఎంత భయంకరమైనదో, దేవుని కృప అంతకంటే అత్యంత ఉన్నతమైనది అని దావీదు ఇక్కడ తులనాత్మకంగా (Contrast) చూపిస్తున్నాడు (Source: Charles Spurgeon, The Treasury of David). లోకంలో బంధాలు, స్నేహాలు ఎప్పుడైనా మోసం చేయవచ్చు, కానీ ఎన్నటికీ విడిచిపెట్టని దేవుని కృప మాత్రమే మానవాళికి ఏకైక సురక్షితమైన ఆశ్రయం అని ఈ వచనం రూఢిపరుస్తుంది.
ఈ వచనంలోని అగాధమైన ఆత్మీయ భావాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి ఆదిమ హీబ్రూ భాషా సౌందర్యాన్ని పరిశీలించడం అత్యంత ఆవశ్యకం. ఇక్కడ “కృప” అనే పదానికి హీబ్రూలో “హెసెడ్” (חֶסֶד – Chesed) అనే అత్యంత శక్తివంతమైన పదం వాడబడింది. హెసెడ్ అనగా కేవలం జాలి లేదా దయ కాదు; అది దేవుడు తన ప్రజలతో చేసిన “నిబంధనతో కూడిన శాశ్వతమైన ప్రేమ” (Covenant-keeping loyalty and steadfast love). అలాగే, “అమూల్యమైనది” అనడానికి హీబ్రూలో “యాకర్” (יָקָר – Yaqar) అనగా బహు అరుదైనది, వెలకట్టలేనిది, మరియు అత్యంత బరువైన మహిమ కలిగినది అని అర్థం వస్తుంది (Source: Strong’s Concordance H2617, H3381). ఈ హీబ్రూ పదాల కలయికను ఆంగ్ల అనువాదం (KJV) “How excellent is thy lovingkindness” అని అద్భుతంగా తర్జుమా చేసింది. అనగా, లోకంలో మనం సంపాదించుకునే ఆస్తులు, హోదాలు, మనుషుల ఆదరణలన్నీ దేవుని కృప ముందు దిగదుడుపే అని, ఆ దైవిక ప్రేమకు భూమి మీద సాటి రాగల విలువైన వస్తువేదీ లేదని ఈ పదం వివరిస్తుంది.
దీనికి సంబంధించిన చారిత్రక మరియు సాంస్కృతిక నేపథ్యాన్ని నిశితంగా పరిశీలిస్తే, దావీదు ప్రస్తావించిన “రెక్కల నీడ” (צֵל כָּנָף – Tsel kanaf) అనే భావనకు ప్రాచీన ఇశ్రాయేలీయుల ఆరాధన క్రమంలో ఒక అత్యున్నతమైన స్థానం ఉంది. పాత నిబంధన కాలంలో, దేవుని ప్రత్యక్షతకు సాదృశ్యమైన మందసము (Ark of the Covenant) మీద కరుణాపీఠం (Mercy Seat) ఉండేది. ఆ పీఠం పైభాగాన రెండు కెరూబులు తమ రెక్కలను చాపుకొని ఆ కరుణాపీఠాన్ని కప్పుతూ ఒక నీడను ఏర్పరిచేవి (నిర్గమకాండము 25:20). ఆ కెరూబుల రెక్కల నీడలోనే దేవుని కృప (క్షమాపణ) ఇశ్రాయేలీయులకు దొరికేది (Source: Alfred Edersheim, The Temple: Its Ministry and Services). అయితే, ఆ అతి పరిశుద్ధ స్థలంలోకి వెళ్లే ఆధిక్యత సంవత్సరానికి ఒక్కసారి ప్రధాన యాజకుడికి మాత్రమే ఉండేది. కానీ ఆశ్చర్యకరంగా, దావీదు ప్రవచనాత్మకంగా “నరులు (మనుష్యులందరు) నీ రెక్కల నీడను ఆశ్రయించుచున్నారు” అని పలికాడు. అనగా, దేవుని రెక్కల నీడ అనబడే ఆ అమూల్యమైన కృప కేవలం ఒక యాజకుడికో, ఒక వంశానికో పరిమితం కాదని, లోకంలోని పాపులందరికీ అది అందుబాటులోకి వస్తుందని దావీదు రాబోయే క్రొత్త నిబంధన సత్యాన్ని (Fulfillment in Christ) ఇక్కడ చూపిస్తున్నాడు. కలువరి సిలువలో క్రీస్తు తన రక్తమును చిందించినప్పుడు, దేవాలయపు తెర చినగబడి, పాపులైన నరులందరికీ ఆ కరుణాపీఠపు రెక్కల నీడలోకి ఉచితంగా ప్రవేశించే కృప దొరికింది (Source: Matthew Henry’s Commentary).
మన తెలుగులో “ఎడారిలో దొరికిన జలధార ఎంత అమూల్యమో, పాపికి దొరికిన దేవుని కృప అంత అమూల్యం” అని చెప్పుకోవచ్చు. మండుటెండలో కాలిపోతున్న వానికి ప్రాణాన్ని నిలబెట్టే చల్లని నీడ ఒక పెన్నిధి లాంటిది. ప్రియ దైవసేవకుడా! నేటి ఆధునిక పరిచర్యలో సేవకులు తమ సంఘం పరిమాణాన్ని బట్టి, వచ్చే కానుకలను బట్టి, లేదా మనుషులు ఇచ్చే గుర్తింపును బట్టి తమ విలువను (Worth) లెక్కవేసుకుంటూ తరచూ కృంగిపోతున్నారు. అయితే దేవుని వాక్యం సెలవిస్తున్నది ఏమిటంటే, మీ అసలైన సంపద దేవుడు మీకు అనుగ్రహించిన “హెసెడ్” (నిబంధన కృప) మాత్రమే. మనుషులు మిమ్మల్ని నిర్లక్ష్యం చేసినా, మీ పరిచర్యలో ఫలితాలు వెంటనే కనిపించకపోయినా, ఆయన రెక్కల నీడ క్రింద మీరు పొందుకున్న ఉచితమైన దయ ఈ లోకపు ఏ సంపదకంటే కూడా ఎంతో శ్రేష్టమైనది. ఆ అమూల్యమైన కృపను ప్రతిరోజూ ఆస్వాదిస్తూ, ఆయన సన్నిధి అనే నీడలో ఆశ్రయం పొందడమే ఒక సేవకుడికి నిజమైన భద్రత, శాశ్వతమైన ఆనందం.
3.) ఆపదలను తొలగించు నీడ.
(కీర్తనల గ్రంథము) 57:1
నన్ను కరుణింపుము దేవా నన్ను కరుణింపుము నేను నీ శరణుజొచ్చి యున్నాను ఈ ఆపదలు తొలగిపోవువరకు నీ రెక్కల నీడను శరణుజొచ్చి యున్నాను.
పాయింట్ వివరణ:
కీర్తనలు 57:1 వచనంలో దావీదు చేస్తున్న ఈ ఆర్తనాదం వెనుక ఒకవైపు భయంకరమైన మరణ భయం, మరోవైపు చెక్కుచెదరని విశ్వాసం అల్లుకుని ఒక అద్భుతమైన ఆత్మీయ ఘర్షణను (Tension in the text) సృష్టిస్తున్నాయి. తన ప్రాణాలు తీయడానికి రాజైన సౌలు తన సైన్యంతో తరుముకొస్తున్నప్పుడు, ప్రాణభయంతో ఒక చీకటి గుహలో తలదాచుకున్న సందర్భంలో రాయబడిన కీర్తన ఇది. దావీదు ఇక్కడ ఆపదలను తక్షణమే తీసివేయమని లేదా తన శత్రువులను క్షణాల్లో సంహరించమని దేవుణ్ణి ఆజ్ఞాపించడం లేదు; బదులుగా “ఈ ఆపదలు తొలగిపోవువరకు” (until these calamities be overpast) దేవుని రెక్కల నీడలో తనను దాచిపెట్టమని దీనంగా వేడుకుంటున్నాడు. ఆపదలు వస్తాయి, మన పైనుండి వెళ్తాయి, కానీ అవి శాశ్వతం కాదు; శ్రమల తుఫాను చెలరేగుతున్నప్పుడు, ఆ తుఫానును ఆపడం కంటే, ఆ తుఫాను పూర్తిగా దాటిపోయే వరకు దేవుని నీడలో సురక్షితంగా, ఓపికగా నిరీక్షించడమే నిజమైన విశ్వాసం అని ఈ వచనం మనకు నేర్పుతోంది (Source: Charles Spurgeon, The Treasury of David).
ఈ వచనంలోని ఆత్మీయ లోతులను మరియు దేవుని హృదయాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి హీబ్రూ మాతృకను పరిశీలించడం ఎంతో అవసరం. దావీదు వాడుతున్న “కరుణింపుము” అనే పదానికి హీబ్రూలో “హనాన్” (חָנַן – Chanan) అని వాడబడింది. హనాన్ అనగా కేవలం జాలిపడటం కాదు, “ఒక ఉన్నతమైన వ్యక్తి, తనకంటే తక్కువ స్థాయిలో ఉన్న దీనుని పట్ల స్వచ్ఛందంగా వంగి, దయ చూపించడం” అని అర్థం (Source: Strong’s Concordance H2603). అలాగే “ఆపదలు” అనే పదానికి హీబ్రూలో “హవ్వాహ్” (הַוָּה – Havvah) అనగా వినాశనకరమైన తుఫాను లేదా సర్వనాశనం చేసే ప్రళయం (destructive storm or yawning gulf) అని అర్థం వస్తుంది (Source: Strong’s Concordance H1942). తనను మింగివేయడానికి వస్తున్న మరణకరమైన తుఫానును చూసిన దావీదు, సర్వోన్నతుడైన దేవుడు తన వద్దకు వంగి, తనను భద్రమైన తన రెక్కల నీడలో (Tsel kanaf) కప్పుకోవాలని చేసిన ఆర్తనాదం ఇది. ఆంగ్ల అనువాదమైన కింగ్ జేమ్స్ వర్షన్ (KJV) లో దీనిని అత్యంత సుందరంగా “until these calamities be overpast” అని అనువదించారు. అనగా ఈ శ్రమలు, ఆపదలు ఎల్లకాలం ఉండిపోవు, అవి ఒక మబ్బు వలె మన మీదుగా దాటిపోతాయి (pass over). అవి దాటిపోయే ఆ కొద్ది కాలం తొందరపడకుండా దేవుని రెక్కల చాటున సహనంతో ఎదురుచూడాలి అన్నదే దీనిలోని అసలైన ఆత్మీయ మర్మం.
ఈ కీర్తన వెనుక ఉన్న చారిత్రక నేపథ్యాన్ని నిశితంగా పరిశీలిస్తే, ఇది 1 సమూయేలు 22వ అధ్యాయంలో అదుల్లాము గుహలో గానీ, లేదా 24వ అధ్యాయంలో ఏన్గెదీ గుహలో గానీ రాయబడి ఉండొచ్చని వేదాంత పండితుల ఏకాభిప్రాయం (Source: Keil and Delitzsch Biblical Commentary on the Old Testament). చీకటిగా, చల్లగా ఉన్న ఆ రాతి గుహ భౌతికంగా దావీదుకు కాస్త ఆశ్రయం ఇచ్చినప్పటికీ, అతని ప్రాణానికి నిజమైన రక్షణ మాత్రం దేవుని రెక్కల నీడ మాత్రమే అని దావీదు గ్రహించాడు. ఒక సందర్భంలో సౌలు అదే గుహలోకి వచ్చినప్పటికీ, సౌలు కళ్ళకు దావీదు కనిపించకుండా దేవుని కనబడని రెక్కల నీడ దావీదును కప్పి ఉంచింది. శత్రువు గుహలోకి ప్రవేశించగలడేమో కానీ, దేవుని నీడలోకి ప్రవేశించి ఆయన బిడ్డను ముట్టుకోలేడు. క్రొత్త నిబంధన వెలుగులో చూస్తే, క్రీస్తు కూడా గెత్సెమనే తోటలో మరణకరమైన ఆపద (పాపపు పాత్ర) తనను చుట్టుముట్టినప్పుడు, దేవుని చిత్తానికి తలవంచి ఆ శ్రమలు దాటిపోయే వరకు తండ్రికి లోబడి ఉన్నాడు. ఆయన ఆ ఎండను భరించడం వలనే, నేడు మనకు ఈ కవచం దొరికింది.
మన తెలుగు నాట ఒక చక్కని నానుడి ఉంది, “కుండపోత వాన పడుతున్నప్పుడు వానను ఆపలేము కానీ, వాన వెలిసే వరకు పెద్ద చెట్టు నీడ పట్టుకోవాలి”. ఎంతటి తుఫానుకైనా ఒక ముగింపు ఉంటుంది. ప్రియ దైవసేవకుడా! మీ జీవితంలో లేదా పరిచర్యలో సర్వనాశనం చేసే తుఫానుల వంటి ఆపదలు (Havvah) మిమ్మల్ని నలుదిక్కులా చుట్టుముట్టి ఉండవచ్చు. “ఈ ఆపదలు నాకెందుకు దేవా? వెంటనే వీటిని తీసివెయ్యి” అని మీరు ఆవేదన చెందుతూ ఉండవచ్చు. అయితే గుర్తుంచుకోండి, ఆపదలు శాశ్వతం కాదు, అవి ఖచ్చితంగా దాటిపోతాయి (overpast). కానీ ఆ భయంకరమైన సమయం దాటిపోయే వరకు దేవుని రెక్కల నీడలో ఓపికగా నిరీక్షించడం (patient endurance in His refuge) మనం నేర్చుకోవాలి. ఆపదలను వెంటనే తొలగించమని ప్రార్థించడం కన్నా, ఆపదలు దాటిపోయే వరకు తట్టుకునే బలాన్నిచ్చే ఆ దైవిక నీడలో విశ్రమించడం ఎంతో శ్రేష్టమైనది. ఎండ తీవ్రతలోనే కదా, ఆ నీడ ఇచ్చే భద్రత యొక్క అసలు విలువ తెలిసేది!
4.) సహాయము అందించి సంతోషముతో నింపే నీడ.
(కీర్తనల గ్రంథము) 63:7
నీవు నాకు సహాయకుడవై యుంటివి నీ రెక్కల చాటున శరణుజొచ్చి ఉత్సాహధ్వని చేసెదను.
పాయింట్ వివరణ:
కీర్తనల గ్రంథము 63:7 లో దావీదు మహారాజు హృదయంలో నుండి ఉప్పొంగిన ఈ ఉత్సాహధ్వని, భౌతిక పరిస్థితులకు మరియు ఆత్మీయ స్థితికి మధ్య ఉన్న ఒక అద్భుతమైన వైరుధ్యాన్ని (Tension in the text) కళ్ళకు కడుతుంది. ఈ కీర్తన ప్రారంభంలో దావీదు ‘యూదా అరణ్యంలో’ ఉన్నాడు. ఆ అరణ్యం నీళ్లు లేని, ఎండిపోయిన, అలసట పుట్టించే భయంకరమైన ఎడారి. తన సొంత కుమారుడైన అబ్షాలోము ప్రాణం తీయడానికి తరుముకొస్తున్నప్పుడు, సింహాసనాన్ని, రాజధానిని విడిచిపెట్టి ప్రాణభయంతో ఆ ఎడారిలోకి పారిపోయిన అత్యంత దుర్భరమైన పరిస్థితి అది (Source: Keil and Delitzsch Biblical Commentary on the Old Testament). కన్నీళ్లు కార్చవలసిన ఆ అరణ్యంలో, దావీదు పెదవుల నుండి “ఉత్సాహధ్వని” (Shout of joy) ఎలా రాగలిగింది? చుట్టూ దహించివేస్తున్న ఎడారి వేడిమి ఉన్నప్పటికీ, అదృశ్యంగా తనను కప్పుతున్న దేవుని రెక్కల నీడను ఆయన తన ఆత్మ నేత్రాలతో చూశాడు. పరిస్థితులు శూన్యంగా ఉన్నా, దేవుని సన్నిధి అనే నీడలో శరణుజొచ్చినప్పుడు, ఆ ఎడారి రోదన ఒక ఆనంద కీర్తనగా ఎలా మారుతుందో దావీదు ఈ వచనంలో రుజువు చేస్తున్నాడు.
ఈ వచనంలో దాగి ఉన్న ఆత్మీయ నిధిని వెలికితీయడానికి హీబ్రూ మూలభాషను పరిశీలిస్తే, దావీదు విశ్వాసపు పునాది ఎక్కడ ఉందో మనకు మరింత స్పష్టమవుతుంది. దావీదు దేవుణ్ణి “సహాయకుడవై యుంటివి” అంటున్నాడు. ఇక్కడ “సహాయము” అనే పదానికి హీబ్రూలో “ఎజ్రాహ్” (עֶזְרָה – ‘Ezrah) అనే పదం వాడబడింది. దీని అర్థం కేవలం ఏదో చిన్న సహాయం చేయడం కాదు; ప్రాణాపాయ స్థితిలో ఉండి ఏమీ చేయలేని నిస్సహాయునికి ఒక బలవంతుడు వచ్చి అందించే ‘ప్రాణరక్షణ’ లేదా ‘దైవిక అండ’ (Divine assistance and support in times of distress) (Source: Strong’s Concordance H5833). అలాగే “ఉత్సాహధ్వని” (Rejoice) అనే పదానికి హీబ్రూలో “రానన్” (רָנַן – Ranan) అనగా “విజయోత్సాహంతో కేకలు వేయడం లేదా సంతోషంతో పెద్ద స్వరంతో పాడటం” అని అర్థం (Source: Strong’s H7442). ఆంగ్ల అనువాదమైన కింగ్ జేమ్స్ వర్షన్ (KJV) లో ఈ వచన నిర్మాణ శైలిని అత్యంత అద్భుతంగా తర్జుమా చేశారు: “Because thou hast been my help, therefore in the shadow of thy wings will I rejoice.” ఇక్కడ “Because… therefore” (కారణంగా… కాబట్టి) అనే పదబంధం చాలా కీలకం. గతంలో నువ్వు నాకు ఎజ్రాహ్ (సహాయం) చేశావు ‘కాబట్టి’, ప్రస్తుతం నా ముందున్న ఈ భయంకరమైన ఎడారిలో నీ రెక్కల నీడను చూసి నేను రానన్ (ఉత్సాహధ్వని) చేస్తాను అని దావీదు తీర్మానించుకున్నాడు (Source: Charles Spurgeon, The Treasury of David). గత కాలపు దేవుని సహాయాన్ని జ్ఞాపకం చేసుకోవడమే, ప్రస్తుత శ్రమల ఎండలో మనకు సంతోషాన్నిచ్చే ఆత్మీయ ఇంధనం.
చారిత్రక మరియు భౌగోళిక కోణంలో పరిశీలిస్తే, ప్రాచీన పాలిస్తీనాలోని యూదా అరణ్యం (Judean Wilderness లేదా అల్-బరియహ్) ఒక అగ్నిగుండం లాంటిది. పగటిపూట ఎండ తీవ్రతకు బండరాళ్లు పగిలిపోయేంత వేడి ఉండే ఆ ప్రదేశంలో, ఒక బాటసారి బ్రతకాలంటే ఒక విశాలమైన రాతి నీడ ఎంతో అవసరం. అయితే దావీదు భౌతికమైన నీడను వెదకడం లేదు. తాను ఎరుషలేము మందిరానికి, అక్కడున్న మందసము మీది కెరూబుల రెక్కల నీడకు భౌతికంగా దూరమైనప్పటికీ, దేవుని దైవిక రెక్కల నీడ (Tsel kanaf) మాత్రం ఈ అరణ్యంలో కూడా తనను అంటిపెట్టుకుని ఉందని ఆయన బలంగా నమ్మాడు (Source: Matthew Henry’s Commentary). దేవుని సన్నిధి ఒక భవనానికి పరిమితం కాలేదని, పగిలిన హృదయంతో ఎడారిలో తిరుగుతున్న భక్తుని మీదికి ఆ రెక్కల నీడ వస్తుందని దావీదు అనుభవపూర్వకంగా తెలుసుకున్నాడు. క్రొత్త నిబంధన వెలుగులో చూస్తే, మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు కూడా తన పరిచర్య ప్రారంభంలో 40 పగళ్లు, 40 రాత్రులు భయంకరమైన అరణ్యపు వేడిమిని, సాతాను శోధనలను ఒంటరిగా ఎదుర్కొన్నాడు. ఆయన ఆ ఎడారిలో శోధనలను జయించి, చివరకు కలువరి సిలువలో భయంకరమైన దేవుని ఉగ్రతను భరించడం ద్వారానే, ఈరోజు మన అరణ్య మార్గాలలో ఆయన కృప అనబడే శాశ్వతమైన ఆశ్రయం, ఆనందం మనకు ఉచితంగా దొరుకుతున్నాయి.
మన తెలుగులో “గతంలో దారి చూపిన దీపమే, చీకటి భవిష్యత్తుకు భరోసా ఇస్తుంది” అనే నానుడి ఉంది. ఒక దైవసేవకుడి జీవితంలో గడిచిన కాలంలో దేవుడు చేసిన మేలుల జ్ఞాపకాలే, ఆయన భవిష్యత్తుకు బలమైన ఆయుధాలు. ప్రియ దైవసేవకుడా! నేడు మీ పరిచర్య ఒక యూదా అరణ్యంలా ఉందా? ఆర్థిక వనరులు ఎండిపోయి, తోడు నిలబడాల్సిన వారే ఎదురుతిరిగి, ఎటు చూసినా కన్నీళ్లు తెప్పించే పరిస్థితులు మీకు ఎదురవుతున్నాయా? అయితే ఆ ఎడారి ఎండను చూసి భయపడకండి. గతంలో ఏ దేవుడైతే మీకు ‘ఎజ్రాహ్’ (సహాయకుడు) గా నిలబడి మిమ్మల్ని ఆదరించాడో, నేడు అదే దేవుని రెక్కల నీడ మీ మీద కప్పబడి ఉంది. ఆ నీడలో విశ్రమిస్తూ గతాన్ని స్మరించుకోండి. శ్రమల కొలిమిలో ఉన్నప్పుడు సామాన్య మానవులు కన్నీళ్లు పెడతారు, కానీ దేవుని నీడలో విశ్రమించే దైవసేవకుడు మాత్రమే ఆ శ్రమల మధ్యలో కూడా “రానన్” (ఉత్సాహధ్వని) చేయగలడు. ఆ ఆనందమే మీ పరిచర్యకు నిజమైన బలం!
5.) విశ్రాంతిని కలుగజేయు నీడ.
(కీర్తనల గ్రంథము) 91:1
మహోన్నతుని చాటున నివసించువాడే సర్వశక్తుని నీడను విశ్రమించువాడు.
పాయింట్ వివరణ:
కీర్తనల గ్రంథము 91:1లో ఆత్మ ప్రేరేపణతో వ్రాయబడిన ఈ అద్భుతమైన వాక్యం, ప్రాచీన ఇశ్రాయేలీయుల అరణ్య ప్రయాణపు భయంకరమైన పరిస్థితులకు మరియు దేవుని అద్భుతమైన భద్రతకు మధ్య ఉన్న ఒక మహా వ్యత్యాసాన్ని (Tension in the text) కళ్ళకు కడుతుంది. ఈ 91వ కీర్తనను మోషే రాసి ఉంటాడని వేదాంత పండితులు ప్రగాఢంగా విశ్వసిస్తారు (Source: J.J. Stewart Perowne, The Book of Psalms). మోషే అరణ్య ప్రయాణంలో ఉన్నప్పుడు, దారి పొడవునా ప్రాణాంతకమైన తెగుళ్లు, పగటి ఎండ, రాత్రి చీకటి భయాలు ఇశ్రాయేలీయులను వణికిస్తున్న సమయంలో, ఈ నిరీక్షణ నిండిన కీర్తన రూపుదిద్దుకుంది. ఈ భయంకరమైన లోకమనే అరణ్యంలో ఎటు చూసినా ఆపదలు పొంచి ఉన్నప్పుడు, మన భద్రత మన సొంత బలం మీద కాదు గానీ, మనం ఎవరి ‘చాటున’ (ఆశ్రయంలో) నివసిస్తున్నామన్న దానిపైనే పూర్తిగా ఆధారపడి ఉంటుందని ఈ వచనం అత్యంత బలంగా నిరూపిస్తుంది.
ఈ వచనంలోని హీబ్రూ మూలభాషను లోతుగా అధ్యయనం చేస్తే, దేవుని అత్యున్నత స్వభావం మరియు భక్తునికున్న బాధ్యత అత్యంత స్పష్టంగా అర్థమవుతాయి. ఇక్కడ దేవుణ్ణి వర్ణించడానికి వాడిన “మహోన్నతుని” అనే పదానికి హీబ్రూలో “ఎల్యోన్” (עֶלְיוֹן – ‘Elyon) అనగా సృష్టిలోని సమస్త శక్తులపైన సర్వాధికారం కలిగినవాడు అని అర్థం. అలాగే “సర్వశక్తుని” అనడానికి “షద్దాయ్” (שַׁדַּי – Shaddai) అనగా తనను నమ్ముకున్న వారికి సమస్తమును పోషించి, ఆదరించి, అండగా నిలిచేవాడు (All-Sufficient One) అని వాడబడింది. ఇక భక్తుని బాధ్యతను చూపిస్తూ వాడిన “నివసించువాడే” అనే పదానికి హీబ్రూలో “యాషాబ్” (יָשַׁב – Yashab) అనగా స్థిరంగా కూర్చోవడం లేదా కాపురం చేయడం అని అర్థం రాగా, “విశ్రమించువాడు” అనే పదానికి “లూన్” (לוּן – Luwn) అనగా ఒక రాత్రి లేదా శాశ్వతంగా ఒకరి ఆశ్రయంలో బస చేయడం (to lodge or abide) అని అర్థం (Source: Strong’s Concordance H5945, H7706, H3427, H3885). ఈ హీబ్రూ పదాల లోతును ఆంగ్ల అనువాదం (KJV) “He that dwelleth… shall abide…” అని అద్భుతంగా పట్టుకుంది. అనగా, దేవుని సన్నిధికి కేవలం అవసరానికో లేదా చుట్టపుచూపుగానో వచ్చి వెళ్లే సందర్శకులకు (visitors) ఈ భద్రత దొరకదు; ఎవరైతే తన గుడారాన్ని ఆయన పాదాల యొద్దే వేసుకుని, ఆయన చాటున (సతేర్ – Seter, అనగా రహస్య స్థలము) స్థిరంగా నివసిస్తారో (Dwelleth), వారు మాత్రమే ఆ సర్వశక్తుని నీడలో పరిపూర్ణమైన విశ్రాంతిని (Abide) అనుభవిస్తారు.
దీనికి సంబంధించిన కచ్చితమైన చారిత్రక, సాంస్కృతిక నేపథ్యాన్ని మనం పరిశీలిస్తే, ప్రాచీన పశ్చిమాసియా (Ancient Near East) సంప్రదాయాలలో “అతిథి మర్యాద మరియు ఆశ్రయం” (Law of Hospitality and Asylum) అనేది ఒక అత్యంత పవిత్రమైన ధర్మం. ప్రాణాపాయంలో ఉన్న ఒక వ్యక్తి పరుగెత్తుకుని వచ్చి ఒక గుడారపు యజమాని ‘నీడను’ (ఆశ్రయాన్ని) కోరుకుంటే, ఆ అతిథి ప్రాణాలను తన సొంత ప్రాణంగా ఎంచి కాపాడవలసిన పూర్తి బాధ్యత ఆ యజమానిదే. ఆ నీడలోకి వచ్చిన తర్వాత శత్రువులు ఆ అతిథిని ఏమీ చేయలేరు (Source: James M. Freeman, Manners and Customs of the Bible). అదేవిధంగా, అరణ్య ప్రయాణంలో ఇశ్రాయేలీయులు పగలు అగ్నిగుండంలా మండుతున్న ఎడారి ఎండలో మాడిపోకుండా, దేవుడు ఒక “మేఘస్తంభమును” వారికి కప్పుగా (దట్టమైన నీడగా) అనుగ్రహించాడు. ఆ మేఘపు నీడ కింద వారు తమ గుడారాలు వేసుకుని (Yashab) ఉన్నంత కాలం, అరణ్యపు వడగాల్పులు వారిని ఏమీ చేయలేకపోయాయి (Source: Alfred Edersheim, Old Testament Bible History). ఎండలో ఉన్న వారికి మాత్రమే ఆ దైవిక మేఘపు నీడ ఇచ్చే ప్రశాంతమైన విశ్రాంతి తెలుస్తుంది!
మన తెలుగులో “చెట్టు నీడకు చేరిన వానికి ఎండ తాపం తెలియదు, దేవుని పాదాలు పట్టుకున్న వానికి శ్రమల భారం తెలియదు” అనే సామెత ఉంది. ప్రియ దైవసేవకుడా! నేడు పరిచర్యలో మీరు ఇతరులకు ఆదరణ, విశ్రాంతి కలుగజేయడం కోసం అహర్నిశలు శ్రమిస్తూ, ఎండలో కాలిపోతూ అలసిపోయారా? అయితే ఒక అద్భుతమైన సత్యాన్ని గుర్తుంచుకోండి: మీరు కేవలం దేవుని పని (పరిచర్య) కోసం పరుగెత్తడం కాదు, దేవునితో ‘నివసించడం’ (Dwelling) ఎంతో ముఖ్యం. కలువరి సిలువలో మన ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు, తల దాచుకోవడానికి ఏ ఆశ్రయం లేనివాడిగా మండుటెండలో మాడిపోయాడు; ఎందుకంటే, ఈరోజు సంఘానికి ఈ “సర్వశక్తుని నీడ” ఉచితంగా దొరకాలి అన్నదే ఆయన ఉద్దేశం. దేవుని సన్నిధికి వెళ్లి కేవలం మీ అవసరాలు అడిగి వచ్చేయకండి; ఆ మహోన్నతుని రహస్య స్థలంలో మీ గుడారాన్ని స్థిరంగా వేసుకోండి. అప్పుడు ఎంతటి భయంకరమైన శ్రమలు, నిందలు, వ్యాధులు మీ పరిచర్యను చుట్టుముట్టినా, షద్దాయ్ (సర్వశక్తుని) అనబడే ఆ దట్టమైన దైవిక నీడ మీకు ఎన్నటికీ కదిలించబడని విశ్రాంతిని (Rest) అనుగ్రహిస్తుంది.
6.) ప్రయాణాలలో తోడై ఉండు నీడ.
(కీర్తనల గ్రంథము) 121:5
యెహోవాయే నిన్ను కాపాడువాడు నీ కుడిప్రక్కను యెహోవా నీకు నీడగా ఉండును.
పాయింట్ వివరణ:
కీర్తనల గ్రంథము 121:5 లో యాత్రికుల యాత్రా గీతమైన (Song of Ascents) ఈ వచనం వెనుక, ప్రాచీన పాలిస్తీనా భౌగోళిక ప్రమాదాలకు మరియు యాత్రికుని నిరీక్షణకు మధ్య ఉన్న తీవ్రమైన ఆత్మీయ ఘర్షణ (Tension in the text) దాగి ఉంది. ఇశ్రాయేలీయులు ప్రతి సంవత్సరం పండుగల నిమిత్తం పల్లపు ప్రాంతాల నుండి యెరూషలేము దేవాలయానికి కాలినడకన ప్రయాణించేవారు. ఆ ప్రయాణం సాగే ఎత్తైన కొండ ప్రాంతాలు దొంగలకు, క్రూర మృగాలకు మరియు అత్యంత ప్రమాదకరమైన ఎడారి వడగాల్పులకు నిలయంగా ఉండేవి (Source: Alfred Edersheim, Sketches of Jewish Social Life). భయంతో కొండల వైపు కన్నులెత్తిన ఆ యాత్రికునికి, తన ప్రయాణంలో బంధువులు తోడు రాకపోవచ్చు గానీ, సృష్టికర్త అయిన దేవుడే ఒక అదృశ్య నీడగా తనతో నడుస్తున్నాడనే మహా ప్రత్యక్షత ఇక్కడ కనబడుతోంది. ఎండలో ఒక చెట్టు కింద ఆగి ఉన్నప్పుడు మాత్రమే కాదు, ఎత్తైన కొండలు ఎక్కుతూ ఆయాసంతో ప్రయాణిస్తున్నప్పుడు కూడా ఆ ‘దైవిక నీడ’ మనతో పాటు ప్రయాణిస్తుంది (Accompanying shadow) అన్నదే ఈ వచనంలోని కేంద్ర సత్యం.
ఈ వచనంలో వాడబడిన ఆదిమ హీబ్రూ మాతృకను నిశితంగా అధ్యయనం చేస్తే, దేవుని రక్షణ యొక్క లోతు మనకు ఆశ్చర్యాన్ని కలిగిస్తుంది. “కాపాడువాడు” అనే పదానికి హీబ్రూలో “షామర్” (שָׁמַר – Shamar) అనగా శత్రువులు చొరబడకుండా కంచె వేసి, నిరంతరం కంటికి రెప్పలా కావలి కాయడం అని అర్థం (Source: Strong’s Concordance H8104). ఇకపోతే “కుడిప్రక్కను నీడ” అనే భావన వెనుక అద్భుతమైన సైనిక మరియు న్యాయపరమైన అర్థం ఉంది. “నీడ” (צֵל – Tsel) అనగా ఆశ్రయం లేదా భద్రత అని అర్థం కాగా, “కుడిప్రక్క” అనడానికి హీబ్రూలో “యామిన్” (יָמִין – Yamiyn) అనే పదం వాడారు (Source: Strong’s H3225, H6738). కింగ్ జేమ్స్ వర్షన్ (KJV) ఆంగ్ల అనువాదంలో దీనిని “The LORD is thy shade upon thy right hand” అని అత్యంత కచ్చితత్వంతో అనువదించారు. ప్రాచీన యుద్ధ తంత్రాలలో సైనికుడు తన ఎడమ చేతిలో డాలు (Shield) పట్టుకుని, కుడి చేతిలో కత్తి పట్టుకుంటాడు. అనగా కుడి భాగం ఎప్పుడూ రక్షణ కవచం లేకుండా బహిర్గతంగా, అత్యంత దుర్భలంగా (vulnerable) ఉంటుంది. ఒక మనిషి తన బలంతో దేనినైతే కాపాడుకోలేడో, దేవుడు సరిగ్గా ఆ బలహీనమైన, ఆవరణ లేని కుడిప్రక్కన నిలబడి ఆయనే ఒక డాలుగా, అదృశ్య నీడగా నిలబడతాడని ఈ పదం వివరిస్తుంది (Source: Keil and Delitzsch Biblical Commentary on the Old Testament).
చారిత్రక ఆధారాలను పరిశీలిస్తే, ప్రాచీన పశ్చిమాసియా న్యాయస్థానపు సంప్రదాయాలలో (Ancient Near Eastern legal customs), ఒక వ్యక్తి తరపున వాదించే న్యాయవాది (Advocate) లేదా ఆదరణకర్త ఎల్లప్పుడూ ఆ ముద్దాయికి “కుడిప్రక్కన” నిలబడేవాడు (Source: Charles Spurgeon, The Treasury of David – కీర్తనలు 109:31 కూడా ఇదే విషయాన్ని ధృవీకరిస్తుంది). ప్రయాణపు ఎండ నుండి శరీరాన్ని కాపాడటానికి ఒక దట్టమైన మేఘంగా పైన ఉన్న దేవుడే, శత్రువుల దాడుల నుండి ఆత్మను కాపాడటానికి ఒక సహకారిగా (Advocate) మన కుడిప్రక్కన నడుస్తున్నాడు. ఈ పాత నిబంధన సత్యం, క్రొత్త నిబంధనలో సాక్షాత్తు క్రీస్తు ద్వారా పరిపూర్ణంగా నెరవేరింది. తండ్రి కుడిపార్శ్వమున కూర్చున్న మన ప్రధాన యాజకుడైన యేసుక్రీస్తు, ఈ భూమిపై పరదేశులుగా ప్రయాణిస్తున్న మనకు పరిశుద్ధాత్మ అనబడే ‘పారాక్లేటోస్’ (Paracletos – పక్కన నిలబడి సహాయం చేసేవాడు) ద్వారా తన భద్రతను అనుగ్రహించాడు. కలువరి సిలువలో ఆయన వదిలివేయబడినవాడిగా ఒంటరి ప్రయాణం చేయడం ద్వారానే, నేడు మన ప్రయాణంలో మన కుడిప్రక్కన ఆయన నీడ తోడు ఉండే ఆధిక్యత మనకు ఉచితంగా లభించింది.
మన తెలుగులో “మనిషి ఉన్నంత కాలం అతని నీడ కూడా తోడుగా వస్తుంది” అనే సామెత ఉంది. అయితే ప్రకృతి సిద్ధమైన నీడ చీకటి పడితే మనల్ని వదిలిపెడుతుంది, కానీ దేవుడనే నీడ మరణాంధకారపు లోయలో కూడా మనతోటే నడుస్తుంది. ప్రియ దైవసేవకుడా! మీరు సువార్త ప్రకటన నిమిత్తం సుదూర ప్రాంతాలకు ప్రయాణిస్తున్నప్పుడు, లేదా ఒంటరిగా అపాయకరమైన మార్గాల గుండా వెళ్తున్నప్పుడు, మీకు తోడుగా ఎవరూ లేరని మీరు భయపడుతున్నారా? ఆత్మీయ పోరాటాలలో మీ కుడిచేయి పట్టుకోవడానికి ఎవరూ లేరని మీరు కృంగిపోతున్నారా? మీరు వేసే ప్రతి అడుగులో, బండి మీద వెళ్తున్నా, నడుచుకుంటూ వెళ్తున్నా, ‘షామర్’ అనబడే దేవుని నీడ నిరంతరం మీ కుడిప్రక్కనే ఉంటుంది. మీ పరిచర్య ప్రయాణంలో వచ్చే సూర్యుని వడదెబ్బల (పగటి ఉపద్రవాల) నుండి, రాత్రి పొంచి ఉన్న ప్రమాదాల నుండి ఆ దైవిక నీడ మిమ్మల్ని సజీవంగా భద్రపరుస్తుంది. మీ ప్రయాణంలో ఆయన నీడ తోడుగా ఉన్నప్పుడు, ఈ లోకపు ఎండ మిమ్మల్ని ఏమీ చేయలేదు
7.) నివాసమును ఏర్పాటు చేయు నీడ.
(యెషయా గ్రంథము) 4:6
మహిమ అంతటిమీద వితానముండును పగలు ఎండకు నీడగాను గాలివానకు ఆశ్రయముగాను చాటుగాను పర్ణశాల యొకటి యుండును.
పాయింట్ వివరణ:
యెషయా గ్రంథము 4:6 లో ప్రవక్త అయిన యెషయా ద్వారా దేవుడు ఇస్తున్న ఈ వాగ్దానం, భయంకరమైన తీర్పుల మధ్య మిగిలిన దేవుని ప్రజలకు దొరికే ఒక అద్భుతమైన ఆత్మీయ భద్రతను (Tension in the text) వెల్లడిస్తుంది. యెషయా 3వ అధ్యాయంలో యూదా మరియు ఎరుషలేము ప్రజల పాపం చేత రాబోయే భయంకరమైన దేవుని తీర్పును, ఆ తీర్పు అగ్నిలా దేశాన్ని ఎలా కాల్చివేయబోతోందో ప్రవక్త వివరిస్తాడు. ఆ అగ్నిగుండంలో కాలిపోకుండా, దేవుని కృప చేత మిగిలియున్న ‘పరిశుద్ధులైన శేషం’ (Holy Remnant) కొరకు దేవుడు స్వయంగా ఒక భద్రమైన నివాసాన్ని ఏర్పాటు చేస్తానని ఈ 4వ అధ్యాయంలో వాగ్దానం చేస్తున్నాడు (Source: Keil and Delitzsch Biblical Commentary on the Old Testament). ఇక్కడ గమనించవలసిన ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే, శ్రమల ఎండ నుండి రక్షించడానికి దేవుడు ఏదో ఒక చెట్టు నీడనో, ఒక గుహనో చూపించడం లేదు; ఆయన స్వయంగా ఒక ‘పర్ణశాలను’ (Tabernacle) నిర్మించి, అందులో తన ప్రజలకు నివాసమును, విశ్రాంతిని కలుగజేస్తానని వాగ్దానం చేస్తున్నాడు.
ఈ వాగ్దానంలోని ఆత్మీయ లోతులను, దేవుని హృదయాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి వాడబడిన హీబ్రూ పదాలను అధ్యయనం చేయడం ఎంతో ముఖ్యం. ఇక్కడ “నీడ” అనడానికి వాడిన పదం “త్సేల్” (צֵל – Tsel) కాగా, “పర్ణశాల” అనడానికి వాడిన పదం “సుక్కాహ్” (סֻכָּה – Sukkah) (Source: Strong’s Concordance H6738, H5521). సుక్కాహ్ అనగా కొమ్మలతో, ఆకులతో అల్లబడిన ఒక తాత్కాలిక గుడారం లేదా పందిరి అని అర్థం. ఈ పదాన్ని వినగానే ప్రతి ఇశ్రాయేలీయుడికి తమ పితరులు అరణ్య ప్రయాణంలో ఉన్నప్పుడు నివసించిన పర్ణశాలల (Feast of Tabernacles) జ్ఞాపకాలు గుర్తుకు వస్తాయి. అలాగే “వితానము” అనడానికి వాడిన పదం “హుప్పాహ్” (חֻפָּה – Chuppah) అనగా వివాహ మండపం లేదా కప్పబడిన స్థలం అని అర్థం (Source: Strong’s H2646). ఆంగ్ల అనువాదం (KJV) దీనిని “And there shall be a tabernacle for a shadow in the daytime from the heat” అని అనువదించింది. అనగా, దేవుడు తన మహిమను ఒక పర్ణశాలగా, ఒక వివాహ మండపంగా (హుప్పాహ్) మార్చి, దాని కింద తన సంఘాన్ని ఒక వధువుగా భద్రంగా కూర్చోబెట్టుకుంటాడని ఈ పదాలు వివరిస్తున్నాయి.
దీనికి సంబంధించిన చారిత్రక, సాంస్కృతిక నేపథ్యాన్ని పరిశీలిస్తే, ఇశ్రాయేలీయులు ప్రతి సంవత్సరం ‘పర్ణశాలల పండుగ’ (సుక్కోత్) ఆచరించేటప్పుడు, ఏడు రోజుల పాటు తమ శాశ్వత గృహాలను వదిలి, ఆకులతో చేసిన తాత్కాలిక పర్ణశాలల్లో నివసించేవారు. అరణ్యంలో తమ పితరులు ఎండకు మాడిపోకుండా దేవుడు ఎలా మేఘస్తంభముగా నిలబడి వారిని కాపాడాడో ఈ పండుగ వారికి గుర్తుచేసేది (Source: Alfred Edersheim, The Temple: Its Ministry and Services). అయితే ఇక్కడ యెషయా ప్రవచిస్తున్నది తాత్కాలికమైన ఆకుల పర్ణశాల గురించి కాదు, దేవుని అదృశ్యమైన మహిమ (Shekinah Glory) చేత నిర్మించబడే శాశ్వతమైన ఆత్మీయ పర్ణశాల గురించి. క్రొత్త నిబంధన వెలుగులో ఈ ప్రవచనం యొక్క సంపూర్ణ నెరవేర్పును యోహాను సువార్త 1:14 లో మనం చూడవచ్చు. “ఆ వాక్యము శరీరధారియై, కృపాసత్యసంపూర్ణుడుగా మనమధ్య నివసించెను” (dwelt among us). ఇక్కడ ‘నివసించెను’ అనే గ్రీకు పదానికి ‘స్కేనోవో’ (σκηνόω – Skenoo) అనగా ‘మన మధ్య పర్ణశాల వేసుకున్నాడు’ అని అర్థం. క్రీస్తు ఈ లోకంలోకి రావడం ద్వారానే, మండుటెండ లాంటి ఈ లోకపు పాప, శాపాలలో కాలిపోకుండా ఆయన కృప అనబడే పర్ణశాలలో మనకు ఉచిత నివాసం దొరికింది.
మన తెలుగులో “ఎండను చూసి భయపడేవానికి చెట్టు నీడ కావాలి, కానీ ఎండను జయించేవానికి దేవుని ఇల్లు (పర్ణశాల) కావాలి” అని చెప్పుకోవచ్చు. ప్రియ దైవసేవకుడా! నేడు మీ పరిచర్యలో పగటి ఎండ లాంటి భయంకరమైన నిందలు, గాలివాన లాంటి ఊహించని ఆర్థిక, అనారోగ్య సమస్యలు మీ మీదకు వస్తున్నాయా? మీరు ఎక్కడ తలదాచుకోవాలో అర్థం కాక ఆత్మీయంగా అలిసిపోయారా? అయితే దేవుడు మీకు ఇస్తున్న వాగ్దానం ఇది: ఆయన మీకోసం కేవలం ఒక తాత్కాలిక ఆశ్రయాన్ని కాదు, ఒక శాశ్వతమైన ‘సుక్కాహ్’ (పర్ణశాల) ను తన మహిమతో మీపై నిర్మిస్తున్నాడు. ఆ దైవిక పర్ణశాల అనే నీడలో మీ పరిచర్యను, మీ కుటుంబాన్ని నివసింపజేయండి. అప్పుడు ఈ లోకపు అగ్ని పరీక్షలు మిమ్మల్ని కదిలించలేవు, ఎందుకంటే మిమ్మల్ని కప్పిన నీడ సాక్షాత్తు ఆ మహోన్నతుని మహిమయే!
8.) దీనులకు అండగా నిలిచే నీడ.
(యెషయా గ్రంథము) 25:3
భీకరుల ఊపిరి గోడకు తగిలిన గాలివానవలె ఉండగా నీవు బీదలకు శరణ్యముగా ఉంటివి దరిద్రులకు కలిగిన శ్రమలో వారికి శరణ్యముగాను గాలివాన తగులకుండ ఆశ్రయముగాను వెట్ట తగులకుండ నీడగాను ఉంటివి.
పాయింట్ వివరణ:
యెషయా గ్రంథము 25:3 వచనంలో ప్రవక్త పలికిన ఈ మాటలు, లోకంలో అన్యాయానికి గురై ఎవరి ఆదరణకు నోచుకోని దీనులకు, దేవుని దైవిక జోక్యానికి మధ్య ఉన్న ఒక గొప్ప ఆత్మీయ పోరాటాన్ని (Tension in the text) వెల్లడిస్తాయి. 25వ అధ్యాయం మొత్తాన్ని పరిశీలిస్తే, ఇది దేవుడు తన శత్రువుల మీద సాధించిన విజయానికి గాను పాడే ఒక “విజయ గీతం” (Song of Praise). ఒకవైపు భయంకరమైన, అహంకారపూరితమైన అన్యజనుల నగరాలు (టైర్ లేదా బబులోను వంటి నగరాలు) నేలమట్టమవుతున్నాయి; మరోవైపు సమాజంలో ఎవరూ పట్టించుకోని, ఎండకు కాలిపోతున్న బీదలు, దరిద్రులు దేవుని భద్రమైన నీడలో ఆశ్రయం పొందుతున్నారు. దేవుడు కేవలం లోక రక్షకుడు మాత్రమే కాదు, ఆయన ప్రత్యేకంగా “దీనులకు” (Poor and Needy) శరణ్యముగా ఉన్నాడని, లోకంలోని అహంకారులను అణగద్రొక్కి, దీనులను పైకి లేపే దేవుడని ఈ వచనం నిరూపిస్తుంది (Source: John Gill’s Exposition of the Bible). లోకం దృష్టిలో బీదవారు అనగా పనికిరానివారు కావచ్చు, కానీ దేవుని దృష్టిలో ఆయన ప్రత్యేకమైన భద్రతను (నీడను) పొందే అర్హులు వారే.
ఈ వచనంలోని ఆత్మీయ లోతును మరింత లోతుగా గ్రహించడానికి, వాడబడిన హీబ్రూ మాతృకను పరిశీలించడం ఎంతో అవసరం. యెషయా ఇక్కడ “బీదలు” మరియు “దరిద్రులు” అనే రెండు పదాలు వాడాడు. హీబ్రూలో “బీదలు” అనడానికి “దాల్” (דַּל – Dal) అనగా శక్తిహీనులు, అణగదొక్కబడినవారు అని అర్థం (Source: Strong’s Concordance H1800). ఇక “దరిద్రులు” అనడానికి “ఎబ్యోన్” (אֶבְיוֹן – Ebyon) అనగా తనను తాను పోషించుకోలేని స్థితిలో ఉండి, పూర్తిగా ఇతరుల దయపై ఆధారపడే నిరుపేద (destitute) అని అర్థం (Source: Strong’s H34). అలాంటి ఎబ్యోన్ (నిరుపేద) కు దేవుడు “శరణ్యముగా” ఉన్నాడని యెషయా అంటున్నాడు. శరణ్యము అనడానికి వాడిన హీబ్రూ పదం “మావోజ్” (מָעוֹז – Ma’oz) అనగా శత్రువులు చొరబడలేని అత్యంత ఎత్తైన, సురక్షితమైన కోట (a place of safety, a fortress) అని అర్థం (Source: Strong’s H4581). దీనులను నాశనం చేయడానికి దుష్టులు “గాలివానవలె” (Storm) విరుచుకుపడుతున్నప్పుడు, ఆ దీనులను తన భద్రమైన “కోటలోకి” (Ma’oz) తీసుకువెళ్లి, దుష్టుల ఉగ్రతను ఆ కోట గోడలకే పరిమితం చేసేవాడు దేవుడేనని ఈ పదం వివరిస్తుంది (Source: Keil and Delitzsch Biblical Commentary on the Old Testament).
చారిత్రక కోణంలో ప్రాచీన పశ్చిమాసియా (Ancient Near East) సాంఘిక వ్యవస్థను చూస్తే, బీదలకు, దరిద్రులకు సొంత న్యాయవాదులు గానీ, తమను రక్షించుకోవడానికి భద్రమైన ఇళ్లు (కోటలు) గానీ ఉండేవి కావు. ధనవంతులు తమకున్న అపారమైన ధనంతో బలమైన ఇళ్ళు కట్టుకుని గాలివానల నుండి తప్పించుకుంటే, నిరుపేదలు మాత్రం ఆ గాలివానలకే నేలమట్టమయ్యేవారు (Source: James M. Freeman, Manners and Customs of the Bible). కానీ యెషయా ఏమంటున్నాడంటే, భూమి మీద ఎవరికీ లేని అత్యంత భద్రమైన, అభేద్యమైన కోట దరిద్రులకు దొరికింది; ఆ కోట సాక్షాత్తు దేవుడే! ఈ అద్భుతమైన సత్యం, క్రీస్తు జీవితంలో సంపూర్ణంగా నెరవేరింది. క్రీస్తు ఈ లోకానికి వచ్చినప్పుడు, ధనవంతుల ఇళ్లలో పుట్టకుండా, ఒక పశువుల తొట్టిలో జన్మించి తాను కూడా ఒక ‘ఎబ్యోన్’ (నిరుపేద) గా మారాడు. ఆయన ఆ విధమైన దారిద్ర్యాన్ని (Poverty) అనుభవించడం ద్వారానే, ఈరోజు మన ఆత్మీయ దారిద్ర్యాన్ని తొలగించి, తన కృప అనబడే కోటలో (శరణ్యంలో) మనకు ఆశ్రయం కల్పించాడు. ఆయన ఎండను భరించినందునే మనకు ఆయన నీడ దొరికింది.
మన తెలుగులో “అనాథకు దేవుడే అండ” అనే నానుడి ఉంది. లోకంలో ఎవరూ లేని వారికి దేవుడే సర్వస్వం. ప్రియ దైవసేవకుడా! మీ పరిచర్యలో మీరు ఆర్థికంగా ఎంతో వెనుకబడి, ‘ఎబ్యోన్’ (నిరుపేద) స్థితిలో ఉన్నారా? ధనవంతులైన వారు, అధికారంలో ఉన్నవారు మిమ్మల్ని ‘దాల్’ (అణగదొక్కబడిన వారిగా) చేసి, మీ పరిచర్య మీద గాలివాన వలె విరుచుకుపడుతున్నారా? మీరు భయపడకండి. లోకం మిమ్మల్ని నిర్లక్ష్యం చేయవచ్చు కానీ, దేవుడు మీకు ‘మావోజ్’ (బలమైన కోట) గా నిలబడి ఉన్నాడు. దుష్టుల ఉగ్రత మీ కోట గోడలను తాకగలదేమో కానీ, లోపల ఉన్న మిమ్మల్ని తాకలేదు. మీరు ఆర్థికంగా బీదవారు కావచ్చు, కానీ ఆత్మలో మీకంటే సురక్షితమైన వారు ఈ భూమి మీద ఇంకెవరూ లేరు. ఎందుకంటే, ఆ మహోన్నతుడైన దేవుడే స్వయంగా తన నీడను మీకు శరణ్యముగా (కోటగా) మార్చాడు. ఆ దైవిక కోటలో నిశ్చింతగా విశ్రమించండి!
9.) సంరక్షణ క్షేమము నిచ్చే నీడ.
(యెషయా గ్రంథము) 32:2
మనుష్యుడు గాలికి మరుగైనచోటువలెను గాలివానకు చాటైన చోటువలెను ఉండును ఎండినచోట నీళ్లకాలువలవలెను అలసట పుట్టించు దేశమున గొప్పబండ నీడవలెను ఉండును.
పాయింట్ వివరణ:
యెషయా గ్రంథము 32:2 వచనంలో పొందుపరచబడిన ఈ వాగ్దానం, ప్రాచీన పశ్చిమాసియా ఎడారి వాతావరణపు క్రూరత్వానికి మరియు దేవుడు అనుగ్రహించే అత్యున్నత రక్షణకు మధ్య ఉన్న ఒక అద్భుతమైన ఆత్మీయ సమతుల్యతను (Tension in the text) ప్రదర్శిస్తుంది. ఈ 32వ అధ్యాయాన్ని వేదాంత పండితులు “మెస్సియాను గూర్చిన ప్రవచన గీతం” (A Messianic Prophecy) గా పరిగణిస్తారు (Source: Matthew Henry’s Commentary). ఇక్కడ ప్రవక్త, రాజైన హిజ్కియా పాలనను ఒక ఛాయగా (shadow) తీసుకుని, రాబోయే నిజమైన నీతిమంతుడైన రాజు (మెస్సియా/క్రీస్తు) ఏ విధంగా తన ప్రజలను సంరక్షిస్తాడో వివరిస్తున్నాడు. సమాజంలో నాయకులు తమ ప్రజలను దోచుకునే బదులు (పాలకులే వడగాల్పులుగా మారిన స్థితి), ఆ నాయకుడే ఒక అభయారణ్యంగా, ఒక ఆశ్రయంగా మారతాడనే అద్భుతమైన చిత్రాన్ని యెషయా ఇక్కడ ఆవిష్కరిస్తున్నాడు. ఈ భయంకరమైన లోకంలో, మనుష్యులు శ్రమల గాలివానకు కొట్టుకుపోకుండా ఆపగలిగే నిజమైన “మరుగు చోటు” ఒక వ్యక్తే (A Man/Christ) అని ఈ వచనం అత్యంత స్పష్టంగా నిర్ధారిస్తుంది.
ఈ వచనంలోని ఆత్మీయ మాధుర్యాన్ని గ్రోలాలంటే ఆదిమ హీబ్రూ భాషను లోతుగా అధ్యయనం చేయాలి. ఇక్కడ యెషయా వాడిన “మనుష్యుడు” అనే పదానికి హీబ్రూలో “ఈష్” (אִישׁ – Iysh) అనే పదం వాడబడింది. ఇది రాబోయే మనుష్యకుమారుడైన క్రీస్తుకు స్పష్టమైన సూచన (Source: Strong’s Concordance H376). ఆయన ఎలాంటి వాడంటే, “అలసట పుట్టించు దేశమున” అనడానికి హీబ్రూలో “ఆయేఫ్” (עָיֵף – Ayef) అనగా దాహం చేత మరియు వేడిమి చేత పూర్తిగా సొమ్మసిల్లిపోయిన ఎడారి ప్రాంతం (a weary land) అని అర్థం (Source: Strong’s H5889). ఆ ఎడారి ప్రాంతంలో ఆయన ఒక “గొప్ప బండ నీడవలె” ఉంటాడని రాయబడింది. ఇక్కడ గమనించాల్సిన అద్భుతమైన విషయమేమిటంటే, ‘చెట్టు నీడ’కు బదులుగా యెషయా ‘బండ నీడ’ (Shadow of a great rock) అన్నాడు. హీబ్రూలో దీనికి “త్సెల్ సెల” (צֵל סֶלַע – Tsel sela) అని వాడారు (Source: Strong’s H6738, H5553). చెట్టు నీడ ఎండ తీవ్రతకు ఎండిపోవచ్చు, లేదా కొమ్మలు రాలిపోయి నీడ తగ్గిపోవచ్చు, గాలివానకు కూలిపోవచ్చు. కానీ ఒక గొప్ప రాతి కొండ (బండ) నీడ ఎన్నటికీ ఎండిపోదు, కదిలించబడదు, అది శాశ్వతంగా నిలిచి ఉంటుంది. అనగా క్రీస్తు ఇచ్చే ఆశ్రయం కేవలం ఒక తాత్కాలిక భద్రత (చెట్టు) లాంటిది కాదు, అది ఎప్పటికీ మారని, కదలని శాశ్వతమైన కోట (బండ) అని ఈ పదం రూఢిపరుస్తుంది (Source: Charles Spurgeon, Sermons – “The Shadow of a Great Rock”).
చారిత్రక, భౌగోళిక కోణంలో పరిశీలిస్తే, పాలిస్తీనా మరియు అరేబియా ఎడారులలో ప్రయాణించే బాటసారులకు (Caravans) మండుటెండలో వడగాల్పులు (Scirocco) తగిలితే ప్రాణాలు పోయేవి. అలాంటి సమయంలో ఒక విశాలమైన రాతి కొండ (Great Rock) వారికి కనిపిస్తే, ఆ కొండ వెనక దాక్కుని వారు వడగాల్పుల నుండి ప్రాణాలు దక్కించుకునేవారు (Source: H.B. Tristram, The Natural History of the Bible). ఆ బండ కేవలం నీడను ఇవ్వడమే కాకుండా, తనలో దాచుకున్న నీటి బుగ్గలను కూడా అప్పుడప్పుడు బయటకు ఇచ్చి దాహం తీర్చేది. ఇశ్రాయేలీయుల అరణ్య ప్రయాణంలో దేవుడు ఇలాగే బండ నుండి నీటిని ఇచ్చాడు (1 కొరింథీ 10:4 – ఆ బండ క్రీస్తే). ఈ పాత నిబంధన ఛాయ అంతా కలువరి సిలువలో పరిపూర్ణంగా నెరవేరింది. దేవుని ఉగ్రత అనే భయంకరమైన గాలివాన (Storm of God’s wrath) వచ్చినప్పుడు, క్రీస్తు అనబడే ‘మనుష్యుడు’ (ఈష్) ఒక గొప్ప బండగా నిలబడి, ఆ గాలివానను తన మీద వేసుకుని పగిలిపోయాడు. ఆ బండ పగిలినందు వలనే, ఈనాడు పాపులమైన మనకు రక్షణ అనే బండ నీడ, జీవజలాల ఊట ఉచితంగా లభిస్తున్నాయి.
మన తెలుగు నాట “కొండొకచోట దాగిన వాడికి పిడుగు పాటు పడదు” అనే నానుడి ఉంది. గాలివానకు కొండ అడ్డుపడుతుంది కానీ, కొండ చాటున ఉన్నవాడు సురక్షితంగా ఉంటాడు. ప్రియ దైవసేవకుడా! మీ సేవలో మీరు అలసట పుట్టించే దేశంలో (వ్యతిరేకత, అపార్థాలు నిండిన ప్రాంతంలో) ప్రయాణిస్తున్నారా? మనుషులు ఆదరించకపోగా, వారి మాటలు గాలివానల్లా మిమ్మల్ని బాధిస్తున్నాయా? మీరు ఎక్కడ తలదాచుకోవాలో అర్థం కాక సొమ్మసిల్లిపోతున్నారా? అయితే ఒకసారి తల ఎత్తి కలువరి వైపు చూడండి. అక్కడ ఒక ‘గొప్ప బండ’ నిలువెల్లా పగిలిపోయి మీ కోసం ఒక అద్భుతమైన, కదలని నీడను (క్షేమాన్ని) ఏర్పరిచింది. లోకం ఇచ్చే ఆశ్రయాలు చెట్టు నీడల్లా కాలక్రమేణా ఎండిపోవచ్చు, కానీ క్రీస్తు అనబడే బండ నీడ ఎప్పటికీ కదలదు. ఆ సంరక్షణలో నిశ్చింతగా నివసిస్తూ, మీ ఆత్మీయ అలసటను తీర్చుకోండి. ఆ బండ మీ కోసం పగిలినంత కాలం, ఈ లోకపు ఎండ మిమ్మల్ని ఏమీ చేయలేదు!
Fore More….Click Here
